Verdi La Traviata

Met Levine Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

nośnik: DVD 1 szt.

Produkt niedostępny

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Strauss: Der Rosenkavalier
- Barbara Bonney, The Royal Opera Covent Garden, Kiri Te Kanawa
- cena: 68,49 zł
- Handel: Rodelinda
- The Glyndebourne Festival Opera
- cena: 68,49 zł
- Berg: Lulu
- Orchestre de l′Opera de Paris, Teresa Stratas
- cena: 63,49 zł
- Puccini: Turandot
- Placido Domingo, James Levine, The Metropolitan Opera Chorus And Orchestra
- cena: 55,49 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Verdi La Traviata

Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję (Dodaj własną)

Wykonawca:: Met Levine
Firma fonograficzna:: Deutsche Grammophon , 2007
Nr katalogowy:: 0734364
Sprawdź inne tytuły:: Met Levine

Kategorie:: Klasyczna > zagraniczni wykonawcy

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Verdi La Traviata
Wykonawca:: Met Levine

Pomimo pewnych braków - klasyk, który trzeba znać! (2010-04-26)

Marek Błaszczak Więcej o recenzencie

Nagranie „La Traviaty” z roku 1982 to legenda filmu operowego. Zeffirelli zadbał o najdrobniejsze szczegóły: akt pierwszy zachwyca przepychem, w akcie drugim pojawiają się filmowe retrospekcje (do tego Zeffirelli udowadnia jakim jest mistrzem jeśli idzie o operowanie przestrzenią). Jedyne do czego mogę mieć zarzut to znaczne skrócenie duetu Germont-Violetta (owszem, miało to logiczne teatralne wyjaśnienie, ale nie możemy się rozkoszować w pełni tą znakomitą sceną). W akcie trzecim wracamy natomiast do… sceny z uwertury! Reżyser bowiem (słusznie zresztą) odczytał wstęp do „La Traviaty” jako historię Violetty opowiedzianą od końca. Doskonała produkcja Zeffirelliego wymagała jednak świetnych aktorów-solistów, którzy umieliby przekonująco powtarzać te same frazy, scena za sceną, utrzymując przy tym odpowiedni poziom dramatyzmu. Nie mogło być inaczej - Alfreda śpiewa Placido Domingo, tenor mający monopol na wszelkie produkcje filmowo – operowe (w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych). I tu wielki tenor pokazuję swoją klasę (sam zresztą przyznawał, że to jego ulubiona produkcja Zeffirelliego). Głos jest fenomenalny, kreacja autentyczna, aktorstwo bezbłędne. Wielką niespodziankę sprawił Cornell MacNeil – słynny amerykański baryton lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, miał tu sześćdziesiąt lat i jego głos uległ pewnej zmianie: ściemniał i nabrał pewnego ciepła, choć dawna barwa „absolutnie lirycznego” barytonu jeszcze daje znać o sobie. Pięknie zaśpiewana rola, choć aktorsko to dość tradycyjny Germont (bardziej „ludzką” kreację stworzyli, np. Merrill lub Hampson). Pomimo tego, to bardzo udana rola. Największą słabością filmu jest Teresa Stratas, bo choć fantastycznie gra, to ma cienki i lekko podniszczony głos (słabość można dostrzec zwłaszcza w akcie pierwszym). Pomimo to, polecam to nagranie ze względu na świetne role MacNeil’a i Domingo i za reżyserię. Krytykować, czy też nie – „La Traviaty” Zeffirelliego nie wypada nie znać!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.