Nasza cena: 31,49 zł

Cena rynkowa: 34 zł

3-5 dni roboczych

Co to jest lista życzeń?

Koszyk pusty

Ostatnio odwiedzane:

tel. +48 (22) 321 91 91
fax +48 (22) 321 91 92

W odbiciu

Jakub Małecki Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

nośnik: druk

Ocena klientów: wszystkie recenzje (3)

Październik 2011 - Jakub Małecki, jeden z najzdolniejszych młodych pisarzy, mistrzowsko łączy gatunki literackie, oferując brawurową mieszankę powieści obyczajowej, groteski i magicznego realizmu. Młode małżeństwo przeżywające kryzys, kobieta pogodzona ze śmiercią i pijak topiący w butelce swoją straszną...

Pełny opis produktu...

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Tak jest dobrze
- Szczepan Twardoch
- cena: 29,49 zł
- Zakręty losu
- Agnieszka Lingas-Łoniewska
- cena: 26,49 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: W odbiciu

Średnia ocena z 3 recenzji (Dodaj własną)

Autor:: Jakub Małecki
Wydawnictwo:: Powergraph , Październik 2011
ISBN:: 978-83-61187-17-2
Sprawdź inne tytuły:: Jakub Małecki

Kategorie:: proza polska

Jakub Małecki, jeden z najzdolniejszych młodych pisarzy, mistrzowsko łączy gatunki literackie, oferując brawurową mieszankę powieści obyczajowej, groteski i magicznego realizmu. Młode małżeństwo przeżywające kryzys, kobieta pogodzona ze śmiercią i pijak topiący w butelce swoją straszną przeszłość - niespodziewanie tracą życia, które znali. Na tle ludzkich losów czają się potwory: my sami, w odbiciu, widziani oczyma innych.

Jakub Małecki (ur. 1982). Debiutował w 2007 roku, jest autorem kilkunastu opowiadań drukowanych w prasie i antologiach. Opublikował cztery książki: Błędy (2008), Przemytnik cudu (2008), Zaksięgowani (2009) i Dżozef (2011). Był nominowany do Nagrody im. Janusza A. Zajdla za rok 2009.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

W odbiciu
Autor:: Jakub Małecki

"Każda historia ma wiele odbić." (2012-05-18)

Lucecita Więcej o recenzencie

Akcja powieści rozgrywa się w Słupcy; niewielkim mieście położonym w województwie wielkopolskim. Bohaterami zaś są zwykli, przeciętni ludzie, wtapiający się w szare tło rzeczywistości. Nie są ani dobrzy, ani źli. Tkwią gdzieś pomiędzy; zagubieni, niby pogodzeni z losem, a jednak nie do końca. "W odbiciu" poznajemy różne historie, widziane z różnych perspektyw. Narratorem jest zarówno Karol, Natalia, pani Eugenia, jak i Pielgrzym, co jest wielkim plusem tej powieści. Nie jest to książka, którą można zdefiniować, określić. Wymyka się schematom. Szczególną uwagę zwraca wielowymiarowość; miesza się tu sen z rzeczywistością, logika z obłędem, a cały ten zabieg ma ku czemuś służyć, nieść jakieś przesłanie, zmusić do refleksji nad swoim życiem, ale i nad postępowaniem. I tak właśnie jest. Porusza problemy, o których nie chcemy rozmawiać, których nie chcemy dostrzec. Nieuchronną rzeczą jest tu konfrontacja z prawdą o nas samych. Ta pozycja nie jest skierowana do konkretnej grupy odbiorców, ale sięgnąć po nią może każdy. Jest to lektura obowiązkowa dla tych, którzy mają ochotę zasmakować literatury nieco ambitniejszej od tej, która obecnie góruje na rynku. Jest to na pewno książka, która wzbudza emocje, o której myśli się długo po jej skończeniu. Oczywistym jest więc fakt, że jak najbardziej ją polecam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

W odbiciu (2011-11-20)

Renata Szady Więcej o recenzencie

Mało kiedy okładka jest adekwatna treści, w przypadku tej powieści grafika idealnie przedstawia świat zamknięty na papierowych stronach. Fabuła książki przypomina czarno biały film z przewagą czerni, a właściwie szarości, mazanej smugami zgaszonej bieli, zamglony, przygnębiający i okrutny. Karol i Natalia to młode małżeństwo, w którym od pewnego czasu nie dzieje się najlepiej. Karol stracił pracę, domowy budżet ratuje, sporadycznie pomagając cioci Bożence, od której dostaje sto lub dwieście złotych, wolny czas spędza ze swoim przyjacielem Waflem pakując się raz po raz w tarapaty. Natalia to dobra, sympatyczna kobieta, dzieląca czas między domem a pracą. Z niepokojem zauważa, że jej mąż zaczyna podejrzanie się zachowywać: znika nocą z domu, jest zamyślony... nieobecny. Kobieta podejrzewa go o romans, nie wie że za sprawą tych irracjonalnych działań, kryje się pewne tragiczne zdarzenie, które miało miejsce na ulicy Długosza, w mieszkaniu pozbawionym kuchni i łazienki, gdzie jedynym meblem było stare pianino. Nagle świat który znała ulega deformacji. Wokół tego niepokojącego mieszkania, skupia się cała plejada bohaterów kreślonych wyraźną kreską. Poznajemy Mariusza zwanego Pielgrzymem, miejscowego pijaczka, który z powodu alkoholizmu stracił rodzinę. Mamy okazje dzielić rozterki starszej pani u której wykryto raka mózgu, a także dane nam będzie spotkać teścia Karola, który od śmierci swojej żony samotnie wychowuje syna Adasia. Wszystkich tych ludzi łączy jeden motyw... każdej z tych osób przyjdzie pójść inną drogą niż do tej pory. Jakub Małecki debiutował w 2007 roku, do tej pory opublikował cztery książki („Błędy”, „Przemytnik cudu”, „Zaksięgowani” i „Dżozef”). Żałuję, że nie znam wcześniejszych prac tego autora, gdyż jego styl pisania trafia do mnie bez żadnego „ale”. „W odbiciu” mieszają się gatunki, mamy powieść obyczajową z akcentem kryminału, fantastyki i groteski. Całość tworzy bardzo zaskakujące wrażenie, w jak najbardziej pozytywnym tego słowa znaczeniu, mało tego, realność powieść przeraża. Wydarzania są namacalnie niepokojące, wdychamy ten ciężki klimat smutku i nudnej, burej codzienności do której nagle wkrada się dramat. Tło powieści to duszny, przykry świat w którym rządzą koszmarne przypadki, rabunki i wizje. Nie boimy się potworów z szafy tylko złego wirusa toczącego ludzki organizm – ukrytego i brutalnie skutecznego. Zmienna narracja sprawia, że wydarzenia poznajemy z różnych punktów widzenia, każde zdarzenie ma swoje odbicie oraz związek przyczynowo skutkowy. Autor nie owijając w bawełnę opisuje alkoholowe wyskoki, łobuzerskie wypady, zdrady czy też inne fakty, które straszą autentyzmem. Szybkie przeskoki , zaskakujące akcenty , jak również interesujący styl pisania powodują, że powieść czyta się bardzo sprawnie. Lektura książki jest pasjonującym spotkaniem z pozornie zwykłym światem, w którym mają miejsca wydarzenie najczęściej zamiatane pod dywan, gdzie najstraszniejszym stworzeniem jesteśmy my sami, dla siebie i dla innych... a być może wystarczyło tylko pójść inną drogą.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja! (2011-11-05)

Kinga Tutkowska Więcej o recenzencie

Często zdarza mi się wziąć książkę do ręki, zachwycić się okładką, zainteresować opisem z tyłu, poszukać informacji o autorze, a na końcu sięgnąć wgłąb powieści i zatrzymać się na kilku pierwszych stronach. I koniec. Ani w prawo, ani w lewo. Waham się wtedy, czy brnąć w to dalej, czy porzucić już na początku. Przy okazji lektury książki J. Małeckiego rytuał został powtórzony: wspaniała okładka, ciekawy opis, autor, którego do tej pory nie znałam, pierwsza strona i... Zostałam pożarta! Powieść wchłonęła mnie i już wiedziałam, że nie wypuszczę jej z rąk. Jakże to niezwykłe uczucie już po pierwszych akapitach wiedzieć, że przeżyję przygodę, na jaką w żaden sposób nie jestem przygotowana. Przeszłam, przebiegłam całą wyznaczoną trasę i teraz siedzę przed komputerem, czując jedynie zakwasy i radość ze wspomnień, jakie pozostaną w pamięci na długo. Do tej pory czuję dreszcze. Tak dziwnej powieści na pograniczu realizmu i fantastyki, jawy i snu nie czytałam. Główny bohater przekraczał wymiar rzeczywistości, a ja wierzyłam, że to prawda, że takie rzeczy po prostu się zdarzają. I mogą zdarzyć się także mi. To, co spodobało mi się w prozie J. Małeckiego najbardziej, to subtelne wprowadzenie czytelnika w świat Karola. Szczegółowy opis przygotowania do wyjazdu Yamahą, sposób wsiadania, trzymania kierownicy, sposób "bycia na", "bycia z" motorem i już więcej nie trzeba, bo czytelnik już wie, jak bardzo Karol uwielbia te kilkaset koni mechanicznych pod sobą. Po tej lekturze wiem już, że nie trzeba pisać o uczuciach i odczuciach, ale trzeba stworzyć taką powieść, by czytelnik sam je poczuł. I to jest największa siła J. Małeckiego.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji