W poszukiwaniu Szmaragdowego Lwa

niestety... (2010-03-05)

Anand  Więcej o recenzencie

Elementy fantastyczne, delikatnie zaznaczone w części pierwszej trylogii, "wybuchają" w części drugiej: co tam dar uzdrawiania; teraz Małgorzata swobodnie rozmawia z duchami zmarłych, którzy mniej lub bardziej mają wpływ na jej poczynania. Przez ten "zabieg" akcja książki staje się tak nierealna, że dzieje i dokonania Małgorzaty może pobić jedynie Joanna d'Arc. Wydarzenia nabierają tempa, ale brak jest atmosfery pewnej tajemniczości, która była w "Księdze Małgorzaty". Na plus należy zaliczyć przystępny język oraz dobre odmalowanie średniowiecznej mentalności i zwyczajów.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zdecydowanie jest dużo lepsza od części pierwszej (2008-10-04)

Etna  Więcej o recenzencie

Akcja toczy się szybko a historie, które spotykają Małgorzatę oraz jej przyjaciół są dużo ciekawsze. Polecam gorąco wszystkim tym, którzy lubią powieści historyczne.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Błąd w recenzji. (2006-05-26)

Katarzyna Rosiak  Więcej o recenzencie

Chciałam tylko powiedzieć, że jest błąd w recenzji. Otóż Brat Grzegorz nie uprowadził Małgorzaty, zrobił to jego ojciec dla własnych korzyści. Wzięli ślub z przymusu, owszem, ale było to wywołane sytuacją, jaką kończy się "Księga Małgorzaty".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Opowieść o mętnych, średniowiecznych przeobrażeniach. (2004-04-02)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

„Szmaragdowy lew jest najpotężniejszą bestią procesu Przemiany, znacznie potężniejszą niż Smok. Tylko on może połknąć słońce, najszlachetniejszy i jedyny nieulegający zniszczeniu kruszec, by wyzwolić jego kwintesencję, kamień, rubinowy pył przemiany. To jest właśnie stronica Sekretu, Małgorzato. Tajemnica tkwi tam, na stronie ze Szmaragdowym Lwem.” Ale tajemnic w tej książce jest o wiele więcej. Tajemnic ludzi i duchów, a w szczególności tajemniczego Chłodu oraz Płaczącej Damy; magicznych światłości i mikstur. Wszystko to kręci się wokół znanej już nam, Małgorzaty Kendall, wdowy po mistrzu bławatnym, kobiety porwanej, zmuszonej do ślubu z byłym zakonnikiem i najbardziej denerwującym człowiekiem na świecie. Grzegorzem, a dokładnie Gilbertem de Vilers. Jako jedyna pani na zamku sir Huberta, ojca małżonka, nie może tam znaleźć swojego miejsca. Wszystko wydaje się być koszmarem, a gdy w końcu udaje się jako tako ułożyć życie, przekonać do siebie ten nowy, niesprzyjający świat, los ponownie zmusza ją do strasznego wyboru. „Co się stało Małgorzato? Boisz się? Ty?! Wszak widziałem cię kiedyś chodzącą po rozpalonych węglach.” Brat Malachiasz i Hilda, powracają wraz z nią na scenę, by znowu nieść Małgorzacie pomoc. Oni wraz z duchami, nie odstąpią jej na krok, choć mają w tym też i swoje własne interesy. Nie opuszczą jej szczególnie wtedy, gdy opuszcza ją kolejny ukochany mężczyzna, a wraz z nim nadchodzi strach i obawa przed utratą życia swojego i córek. Nie wtedy, gdy ich dziewczynka znajdzie w sobie siłę, by uciec i go odnaleźć. Stawić czoła wojnie, krwi, tajemnicom, bólu i niewygodom. Stawić czoła samej sobie i złamać barierę, którą sama stworzyła. Prawdę mówiąc książka i zachwyciła, i zarazem mnie zawiodła. Jest trochę przydługa, miejscami nudnawa, mimo że dzieje się w cudownie opisanym świecie. Zachwyca elementami magii i średniowiecznego życia, dopracowanymi i czarownymi, ale może się nie wszystkim spodobać. Druga część „Księgi Małgorzaty” różni się też tym, iż nie jest to już tylko monolog Małgorzaty z Ashbury, zwykła historia jej życia, ale też świat ukazany oczyma jej nowej rodziny i znajomych. To na pewno już nie ta sama Małgorzata, ale też warta poznania. To Małgorzata ulegająca przeobrażeniom, a te nie zawsze wszystkim wychodzą na dobre. To Małgorzata starsza, bardziej wrażliwa, kobieta dziwnie bardziej przystająca do świata, w którym przyszło jej żyć.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji