Warto być przyzwoitym

Zawsze być wiernym sobie (2006-02-13)

speedi Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Czy warto być przyzwoitym?! W gruncie rzeczy na takie pytanie każdy musi odpowiedzieć sobie sam. Całe jakże przecież niełatwe życie profesora Władysława Bartoszewskiego dowodzi, że tak. W jego słowach i postawie nie ma żadnych wątpliwości i rozdźwięków. Mimo pobytu w obozie w Oświęcimiu, prawie siedmiu lat spędzonych w różnorakich więzieniach. Mimo prześladowań, szykan, kłamstw wypowiadanych na jego temat. Mimo, a może niezależnie od. Pan Profesor jest jedną z tych osób, które chcą zawsze być sobą. Które postępują tak samo niezależnie od okoliczności. Ta książka jest tego potwierdzeniem. Według autora "miała być w większej mierze obrazem i świadectwem postaw ludzkich w określonych warunkach historycznych niż opisem zdarzeń". I tak ją odbieram. Jako świadectwo życia postaci nietuzinkowej. Jako rozmyślania i wnioski oparte o konkretne fakty historyczne. Portret prawdziwego humanisty w najgłębszym i najlepszym tego słowa znaczeniu. Osoby, która swoje poglądy nie tylko głosi, co na ogół nie jest takie trudne, ale i udowodniła w praktyce, co większości z nas sprawia sporo problemów. Wspomnienia pana Profesora, zasadnicza część książki, są tu ukazane jako ilustracja przemyśleń dotyczących postaw człowieka wobec rzeczywistości. Są refleksją nad człowieczeństwem, źródłami i funkcjonowaniem totalitaryzmów, przebaczeniem, wartościami, którymi warto kierować się w życiu. Szokujące jest to zetknięcie się prostych, szczerych i bezpośrednich słów opowieści z tragizmem, brutalnością i pewną nierealnością obozu, wojny, więzień. Szokujący jest optymizm i wiara w człowieka, które nie zostały zdeptane przez prymitywną pogardę i nienawiść. Poruszające jest szukanie w człowieku wewnętrznego dobra, pomimo zewnętrznego zła, które czyni. Gdyby te słowa i te poglądy głosił ktoś inny, jakiś błyskotliwy teoretyk, to prawdę mówiąc trudno byłoby je przyjąć bez wątpliwości. Pan Profesor potwierdził je swoim własnym życiem, cierpieniem. Zarówno część książki oparta o wspomnienia, jak i część złożona z rozlicznych wystąpień i publikacji profesora Bartoszewskiego utwierdzają ten jego obraz, który znamy z mediów: osoby skromnej, spokojnej, rzeczowej, rozważnej, zaangażowanej, barwnej. Osoby, która jak niejednokrotnie sam stwierdza, ma dług wobec tych, którzy odeszli. Żyję i jestem zobowiązany wobec tych, którym to nie było dane. Jestem zobowiązany do głoszenia prawdy, do pamięci, do działania przeciw wszelkiej nienawiści i przeciw wszelkiej przemocy. "Na ludziach, którzy czynią to, co słuszne budują się społeczeństwa". Warto sięgnąć po ten tom. Wyważone, pełne pasji, optymizmu i nienaiwnej nadziei artykuły. Po myśli, których celem jest wzmocnienie wiary w podstawowe wartości i zasady. Nie dać się poniżyć. Pomagać innym. Oceniać ludzi za to, jakimi są. Za uczciwość i prawość. Być tolerancyjnym i umieć przebaczać. Nie kultywować w sobie wspomnienia zła. Szukać tego, co łączy. Tyle tu pozytywnych myśli i tej energii, której często w ferworze codziennych zajęć po prostu brakuje. Dla jednych ta książka może być wzmocnieniem własnej postawy, niezbyt może popularnej w dzisiejszym społeczeństwie. Dla innych nowym, orzeźwiającym spojrzeniem na siebie. W każdym razie warto po nią sięgnąć. Tak samo, jak warto być człowiekiem przyzwoitym.

(87 z 96 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji