Wewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki

Katherine Pancol Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 896

Ocena klientów: wszystkie recenzje (1)

Luty 2012 - Życie często z nami igra. Podsuwa nam diament kryjący się pod upuszczonym biletem do metra lub w fałdzie zasłony. Zaklęty w słowie, spojrzeniu, nieco naiwnym uśmiechu... W najnowszej powieści Katherine Pancol czytelnicy po raz kolejny spotkają się z bohaterami Żółtych oczu krokodyla i...

Pełny opis produktu...

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Isabel
- Cathy Maxwell
- cena: 24,99 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Wewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki

Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję (Dodaj własną)

Autor:: Katherine Pancol
Tytuł oryginału:: Les ecureuils de Central Park sont tristes le lundi
Wydawnictwo:: Sonia Draga , Luty 2012
ISBN:: 978-83-7508-372-9
Liczba stron:: 896
Wymiary:: 123 x 195 mm
Tłumaczenie:: Agnieszka Rasińska-Bóbr
Sprawdź inne tytuły:: Katherine Pancol

Kategorie:: proza obca > powieść

Życie często z nami igra. Podsuwa nam diament kryjący się pod upuszczonym biletem do metra lub w fałdzie zasłony. Zaklęty w słowie, spojrzeniu, nieco naiwnym uśmiechu...

W najnowszej powieści Katherine Pancol czytelnicy po raz kolejny spotkają się z bohaterami Żółtych oczu krokodyla i Wolnego walca żółwi. Tym razem akcja powieści przeniesie się do Nowego Jorku oraz na szkockie wrzosowiska.

Czy Joséphine zdoła się otrząsnąć po śmierci siostry i napisze kolejną powieść? Czy Hortense zrobi karierę w świecie mody? Czy Josiane i Marcel sprostają roli rodziców cudownego dziecka? Dlaczego wiewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki?

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Wewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki
Autor:: Katherine Pancol

Interesująca, warto przeczytać (2012-02-25)

Karolina Małkiewicz Więcej o recenzencie

Josephine Cortes próbuje otrząsnąć się z traumy po tragicznej śmierci siostry, Iris. Zmaga się również z niemocą twórczą bezskutecznie poszukując inspiracji potrzebnej do napisania kolejnej powieści, na co nalega wydawca. Znaleziony w śmietniku pamiętnik sprzed kilkudziesięciu lat pomaga jej uporać się z negatywnymi emocjami względem nieczułej matki oraz motywuje do podjęcia walki o ukochanego Philippa. Jej starsza córka, ambitna i przebojowa Hortense, za wszelką cenę pragnie zostać sławną projektantką mody, a jednocześnie utrzymać przy sobie przystojnego Gary'ego. Młodsza, piętnastoletnia Zoe, przeżywa swoje pierwsze miłosne uniesienia. Philippe Dupin, zamożny kolekcjoner dzieł sztuki, próbuje odnaleźć cel w życiu. Nieoczekiwanie natchnieniem dla niego staje się bezdomna staruszka sprowadzona pod jego dach przez wrażliwego syna Alexandra. Shirley Ward, przyjaciółka Josephine, samotnie wychowująca syna Gary'ego i silnie związana z nim emocjonalnie, próbuje uporać się z syndromem opuszczonego gniazda. Gary pragnie się usamodzielnić; marząc o muzycznej karierze rozpoczyna naukę w elitarnej nowojorskiej Juilliard School, wyrusza także do Szkocji tropem nieznanego ojca. Również Josiane i Marcel starają się uporządkować swoje życie. Marcel boryka się z problemami w firmie i intrygami byłej żony, zaś Josiane wyraźnie przerasta wyzwanie, jakim jest wychowanie małego geniusza. Czy bohaterom uda się wypłynąć na spokojne wody, odnaleźć szczęście i spełnienie? "Wiewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki" to niepozorna, choć obszerna objętościowo powieść obyczajowa emanująca dyskretnym urokiem i nierzucającym się w oczy blaskiem. Fabuła powieści nie wyróżnia się niczym szczególnym - koncentruje się wokół życiowych zawirowań i perypetii uczuciowych grupki bohaterów pozostających ze sobą w rozmaitych relacjach i związkach o różnym stopniu skomplikowania. Niby nic takiego, jednak autorce udało się stworzyć niebanalną opowieść o splatających się ze sobą ludzkich losach przykuwającą uwagę wysmakowaną prozą z wyczuwalną nutką nostalgii. Wnikliwa analiza psychologiczna oraz spora doza empatii w kreowaniu postaci bohaterów podszyta refleksyjną głębią to kolejny atut powieści, o którym nie sposób nie wspomnieć. Jeśli macie ochotę na życiową, ale niebanalną powieść - rzekę, przy której można stracić poczucie czasu, a przy okazji dowiedzieć się, dlaczego wiewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki - zapraszam do lektury najnowszej książki Katherine Pancol.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.