Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Woda różana i chleb na sodzie
Średnia ocena z 8 recenzji
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Marsha Mehran
- Tytuł oryginału:
- Rosewater and Soda Bread
- Wydawnictwo:
-
WAB
, Styczeń 2009
- Seria:
-
z miotłą
- ISBN:
- 978-83-7414-552-7
- Liczba stron:
- 288
- Wymiary:
- 123 x 195 mm
- Tłumaczenie:
-
Teresa Tyszowiecka-Tarkowska
- Sprawdź inne tytuły:
-
Marsha Mehran
Woda różana i chleb na sodzie to kontynuacja bestsellerowej Zupy z granatów (W.A.B. 2006). Powieść o trzech siostrach, dwóch krajach - i mowie smaków. Mimo że od wydarzeń przedstawionych w poprzedniej książce upłynęło prawie półtora roku, w Ballinacroagh, nadmorskim miasteczku w Irlandii, na siostry Aminpur nadal patrzy się z nieufnością. Trzy Iranki, które uciekły z kraju tuż przed wybuchem rewolucji, wciąż uważane są za obce, a ich orientalną restaurację niektórzy uznają za miejsce rozpusty. W życiu sióstr przychodzi czas na zmiany. Mardżan zakochuje się w angielskim pisarzu, szesnastoletnia Lejla przeżywa okres buntu i marzy o dorosłości, a Bahar zaczyna interesować się duchowością chrześcijańską i coraz poważniej myśli o konwersji. Jakby tego było mało, pewnego dnia zaprzyjaźniona z siostrami włoska imigrantka znajduje w zatoce półżywą dziewczynę. Dziewczyna jest w szoku, nic nie mówi - i wszystko wskazuje na to, że próbowała usunąć ciążę... Marsha Mehran doskonale oddaje atmosferę miasteczka na peryferiach i z humorem odmalowuje prowincjonalną społeczność - z nieznośnymi plotkarami, dyżurnymi dziwakami, fryzjerką-feministką i księdzem, który... zakłada rozgłośnię radiową.
- Woda różana i chleb na sodzie
- Autor:
-
Marsha Mehran
Słabsza kontynuacja "Zupy z granatów"
(2011-06-13)
Dogandme
Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!
Więcej o recenzencie
Niestety, jak to często bywa, po udanym debiucie druga część książki jest dużo słabsza. Tak jest też i w tym przypadku. Owszem, miło się to czyta, ale fabuła jest już zbyt przerysowana i zbyt magiczna, brak w niej prawdy, jaką odnajdziemy w "Zupie z granatów". Poznajemy dalsze losy sióstr Aminpour, ale tym razem w miasteczku pojawia się nowa postać i to ona budzi zdumienie, strach i zaciekawienie mieszkańców. Kim jest tajemnicza Syrenka? Dla mnie niestety za bardzo przekombinowanym wytworem wyobraźni pisarki.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Woda różana i harlequin
(2010-10-09)
Anna
Stec
Więcej o recenzencie
Kiedy skończyłam czytać, miałam mieszane uczucia. Z jednej strony autorka dała mi odczuć, że gdzieś w tle dzieją się rzeczy ciekawe i ważne z punktu widzenia jednostki, która znalazła się w pewnym momencie życia we własnym kraju, ale w złym czasie. Za chwilę jednak okazuje się, że tak naprawdę to chodzi tu o to żeby było miło i słodko. Jest książę z bajki zachwycony orientalną muzą, która w cudowny sposób czaruje swoją kuchnią. Muza, w postaci głównej bohaterki nie może uwierzyć w to szczęście, przy czym kryguje się jak pensjonarka ostro wachlując rzęsami.
Myślę, że mogło być bardziej ambitnie, i tego życzę autorce w kolejnych odsłonach z całego serca, bo ma o czym opowiadać.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Bardzo dobry ciąg dalszy...
(2009-10-26)
Orianka
Więcej o recenzencie
Z zaciekawieniem sięgnęłam po drugą powieść Marshy Mehran. Wiedziałam już, że mogę spodziewać się bardzo dobrej powieści i nie zawiodłam się. "Woda różana i chleb na sodzie" nie ustępuje poziomem "Zupie z granatów" - mamy tu ciekawe zetknięcie się kultur irlandzkiej i pakistańskiej, wątek miłosny, zbuntowaną nastolatkę, religijne nawrócenie i odrobinę mistycyzmu... Drugiej części daję o jedną gwiazdkę więcej niż "Zupie z granatów" za utrzymanie poziomu, ciekawe rozwinięcie wątków i wprowadzenie nowych postaci. Żałuję, że w "Wodzie różanej..." każdy rozdział nie rozpoczyna się od przepisu - tak jak to było w pierwszej części. Ale to już niewielki mankament. Z niecierpliwością czekam na kolejne powieści Marshy Mehran :)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
„… spieszne szykowane jadło nie służy.”*
(2009-04-19)
Ewa
Leszczyńska
Więcej o recenzencie
Właśnie tak trzeba czytać tą książkę-niespiesznie, aby powoli delektować się klimatem małego miasteczka, historii ludzi w nim żyjących oraz opisami potraw przygotowywanych przez Mardżan. Cafe Babilon od roku odnosi sukcesy kulinarne, ma stałych klientów a nawet publikacje w lokalnej gazecie, ale dla sióstr to mało istotne ponieważ; Lejla dorasta, Mardżam zakochuje się a Bahar odnajduje (ku zaskoczeniu wszystkich) swoją drogę życia. Jest jeszcze urocza włoszka Pani Delmonico która na plaży znajduje nieprzytomną młodą dziewczynę która próbowała dokonać ,nielegalnej w Irlandii, aborcji. Starsza Pani oraz siostry Aminpur starają się jej pomóc co nie spotyka się z uznaniem Pań z „Kółka Biblijnego”.
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Książka, w której każdy znajdzie coś dla siebie
(2009-02-12)
Dorota
Kusiak
Więcej o recenzencie
Ze smutkiem odłożyłam na półkę po przeczytaniu ostatniego zdania ”Wodę różaną i chleb na sodzie”. Ze smutkiem, bo nieczęsto zdarza mi się czytać tak dobre książki. Wcale nie miałam ochoty się z nią jeszcze rozstawać.
Opowieść ta z pewnością budzi w czytelniku silne emocje. Bardzo dawno nie czytałam utworu o tak zróżnicowanej tematyce, w którym każdy może znaleźć coś dla siebie. Przede wszystkim – możemy zapoznać się z perską kuchnią. Powiecie, że autorka opisuje zapewne jakieś dziwaczne, niejadalne dla nas potrawy? Ależ skąd! Miałam przyjemność wypróbowania kilku przepisów kuchni orientalnej i zapewniam, że ich zastosowanie zapewni każdej gospodyni domowej wielkie uznanie. Jest to więc lektura obowiązkowa dla pań domu.
Po drugie, książka opowiada o sytuacji emigrantów w naszym społeczeństwie. Obiektywne spojrzenie autorki na tę sprawę przyniosło mi więcej korzyści niż lektura wielu opracowań poruszających tematy polityczne i społeczne.
Po trzecie – niezwykły, baśniowy klimat książki, który sprawia, że ta opowieść staje się czymś więcej niż zwykłą historyjką – powieść Mehran jest znakomitym poradnikiem dla każdego, kto pragnie choć trochę zmienić swoje życie.
Książka ta porusza jeszcze wiele ważnych kwestii: wiary, miłości, prawdy i kłamstwa. Po co mam jednak dalej wyliczać? Zapewniam was – absolutnie każdy znajdzie tu coś dla siebie; czy będzie to przewodnik po etnicznej kulturze, poradnik, baśniowa opowieść czy tez książka kucharska. Jedno jest pewne – nie zawiedziecie się. Książka ma szczególny urok, jest napisana pięknym, dowcipnym stylem. Serdecznie polecam!
(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji