Wojna polsko-ruska

Kolejny słaby polski film (2012-01-08)

Tomaso  Więcej o recenzencie

Nie znam książki - źródła scenariusza, było o niej trochę szumu. Film wypadł dość blado, historyjka o dresiarzu z blokowiska, jego relacjach z kobietami + jego narkotyczne wizje. Sceny walki - latający ludzie jak w Matrixie - Polacy też potrafią... Jest to jakieś urozmaicenie, ale i tak całość jest po prostu nudna, słaba i wtórna. Szkoda czasu i oczu. Aktorzy dość dobrze odegrali swe role, to jedno mogę przyznać.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

dno (2010-05-16)

GG100 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Jedyne co podobało mi się w tym filmie to gra Borysa Szyca no i może S. Bohosiewicz. Nie jestem zwolennikiem uświęcania "rynsztoku" ale niezależnie od tego wyobrażam sobie, że można zrobić film o wszystkim, tym niemniej w bardziej urealniony i artystyczny sposób. Nienaturalnie fruwające po barze ciało dziewczyny rzucane przez Silnego (świetna rola Szyca), czy "puszczanie pawia" jak strumień z węża strażackiego, zalewający cały pokój sprowadza produkcję do zwykłej chały a nie do wielkiego dzieła kinematografii. Film bez instrukcji trudno jest zrozumieć. Po jej przeczytaniu wprawdzie wiadomo, który przycisk do czego służy ale ... gdzie te przyciski. Nie polecam.

(3 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Chała (2009-12-04)

Jacek Andruszkiewicz  Więcej o recenzencie

Tak słabego, złego, idiotycznie nudnego, wydumanego i co najważniejsze - nieciekawego filmu nie oglądałem nigdy w życiu. Produkt nie wnoszący nic do życia widza a wręcz zniesmaczający polską produkcję filmową. Wszystkie peany wygłaszane na temat "wojny" są pomyłką lub świadczą o bardzo niskiej kreatywności "wypowiadaczy". Gloryfikacja marginesu blokowego świadczy o zboczeniu intelektualnym reżysera, aktorów, scenarzystów, całej otoczki związanej z powstaniem filmu a także i przede wszystkim krytyków. Czy nikt nigdy Państwu nie uświadomił iż powstawanie tego typu filmów dobija polską kinematografię? Reasumując - film nawet nie jest słaby - słaby film jest po prostu słabym filmem a ten jest beznadziejną beznadzieją a reżyserowi radzę - weź się chłopie do czegoś innego tylko nie do reżyserki.

(5 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Brawo! (2009-11-03)

R2D2  Więcej o recenzencie

Kiedy usłyszałem o tym, że jedna z najlepszych książek ostatnich lat - "Wojna polsko-ruska..." Doroty Masłowskiej - ma zostać zekranizowana, postukałem się w czoło. Jak przenieść na ekran książkę, której jednym z najważniejszych bohaterów jest język? Jak z fraz Masłowskiej zrobić obrazy? Wydawało mi się to niemożliwe. Okazuje się jednak, że nie tylko można to zrobić, ale jeszcze odnieść artystyczny sukces. Xawery Żuławski podchodzi do tworzenia filmów w równie bezkompromisowy sposób, co jego ojciec, a efekt zdumiewa. To nie żaden "polski Matrix" (jak chcą mówić o tym filmie niektórzy), ale filmowa opowieść o naszej rzeczywistości, o tym, co za oknem, o tu i teraz. To Polska, ale nie taka, jaką widzą ze swych okien Donald Tusk, Adam Michnik czy ojciec Rydzyk. To Polska, którą codziennie widzą ludzie mieszkający zarówno w blokowiskach, jak i willowych dzielnicach - trochę szkaradna, trochę pokraczna, trochę zepsuta, ale nasza i prawdziwa. Dla mnie "Wojna polsko-ruska" to jeden z nielicznych polskich filmów z ostatnich lat, które zasługują na uwagę.

(2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trainspotting + Matrix - kicha to czy jednak coś warte? (2009-10-17)

krisu q  Więcej o recenzencie

Zacznę od końca. Tak naprawdę żadne epokowe dzieło ani legenda z tego nie powstanie. Tak naprawdę to stylowa mieszanka jeszcze gorszej ludzkiej tandety niz ta pokazana w "Trainspotting" plus kosmiczne sztuczki i bajkowy klimat "Matrixa". ale jest też drugie dno. Tytułowa wojna i owy "ruscy" winni wszystkiemu złemu (otruciu psa Szyca, tandetnym kafelkom, synonim mafii i chałtury..) to tak naprawdę połówka duszy każdego z nas - Polaka. I oto tutaj chyba chodzi. Frustrat i degenerat Silny oraz wszystkie otaczające go postaci to tępe półgłówki z aspiracjami i marzeniami o raz ustami pełnymi frazesów. Silny w duszy (jako narrator)wyklina mowę-trawę i płyciznę każdej ze swoich dziewczyn i koleżanek a tak naprawdę są to wyparte emanacje jego własnej "ruskości" - agresji, biedy intelektualnej i syndromu dzikiego człowieka z krainy mrozów i Putina. Tutaj musimy się przejrzeć jak w lustrze. To jest jakiś sens tego filmu. Wizulanie, koncepcyjnie, scenariuszowo ten film to jednak jakaś kiszka, chaos dojmujący, epatowanie agresją, pustogłowiem bohaterów, diskopolo. Nietrudno będzie to przebić kręcąc następnym razem film w którym naćpana bohaterka (tutaj"Bohosiewicz) będzie głowa rozbijała samochody na skrzyżowaniach i latarnie uliczne. Aha, kobietki, popatrzcie szczególnie ostro na swój krzywy portret :) Gdzieś pod koniec filmu nawet tępaka Silnego było stać na w miarę zgrabne ujęcie co sądzi o emancypacji. Średnio polecam.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Matrix z Wejherowa (2009-09-15)

Radosław Orzeł  Więcej o recenzencie

Mam głębokie przekonanie, że "sława" tego filmu (wnosząc po frekwencji w kinach na dziś mocno umiarkowana) wyprzedzi swój czas. Przyszli krytycy, za kilkanaście-kilkadziesiąt lat właśnie w nim, a nie w „Katyniu”, poszukają odnośnika dla polskiej kinematografii +20 lat po przemianach. Socjologowie zdiagnozują stan ducha postkomunistycznych blokersów. Fani i kolejne młode pokolenia, przerzucać się będą cytatami wzorem tych z „Rejsu”, Misia”, „Psów” czy „Alternatyw 4”. Na temat "Wojny" powstaną zacne prace magisterskie, doktoraty, piękne habilitacje. „Wojna polsko-ruska” aspiruje na przyszłość. Co z teraźniejszością? Narracyjnie bez zarzutu. Montaż, aktorstwo, udana postmodernistyczna żonglerka cytatami - ta uwaga dotyczy zarówno Masłowskiej, jak Żuławskiego - oraz niejasna przenikliwość, jak mówię, nie w pełni chyba uświadomiona. Saga z miasta Wejherowo, Silnego i jego koleżanek, wymaga dystansu, którego jeszcze w sobie nie wyrobiłem. Ale gdy przy końcu projekcji, ja cyniczny i krytyczny, oglądam Borysa Szyca wychodzącego na balkon zaczerpnąć powietrza, robi mi się dziwnie nieswojo, by nie powiedzieć smutno. Czy jestem w tym dyskomforcie osamotniony?

(3 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji