Wracają problemy kryzysu gospodarczego

Naprawdę warto! (2003-03-11)

Joanna Dluzniewska  Więcej o recenzencie

Książka traktuje o całym łańcuchu kryzysów walutowych, który dotknął różne kraje w latach dziewięćdziesiątych: Meksyk, Argentynę, Malezję i inne kraje dalekiej Azji. Krugman analizuje, co bylo ich przyczyną, dlaczego nastąpiły w takiej sekwencji i czy, i jak można było im zapobiec. Prawda, że zapowiada to potworną nudę? A jednak nie! Krugman jest specjalistą od handlu międzynarodowego, a co ważniejsze ma świetny zmysł felietonisty, wyostrzony praktyką - pisze cotygodniowe artykuły dla New York Timesa i jest prawdziwym postrachem tych, którzy nie rozumieją ekonomii i na siłę chcą złamać jej prawidła (takich nie brakuje wbrew pozorom w żadnym kraju). Bezlitośnie tropi więc Krugman kunktatorstwo i hipokryzję wszelkiej maści polityków, usiłujących wmówić wyborcom, że ich prostackie recepty przyniosą powszechną szczęśliwość, obnaża fałsz obietnic wyborczych i nierealność prognoz, związanych np. z gorąco ostatnio kwestią obniżenia podatkw w USA. Nie jest więc autor zamkniętym w swoim świecie akademikiem, lecz ekonomistą na pierwszej linii debaty społecznej w USA. Taki trening powoduje, że jest on mistrzem w łapaniu przeciwników na nieścisłościach w operowaniu danymi lub błędach w rozumowaniu, które obnaża tak jasno i celnie, że zdecydowanie trzeba go uznać za najlepszego popularyzatora ekonomii w USA. Dlatego czytam książki Krugmana do poduszki - ja, laik ekonomiczny! To po prostu dobra zabawa, dająca jednocześnie poczucie, że zaczyna się to wszystko nam w głowie układać w sensowną całość. Wracając do naszych kryzysów - Krugman tłumaczy sens wydarzeń, które ówczesnemu obserwatorowi wydawały się nierozwikłane, bo toczyły się z niesamowita prędkością. Wnioski niestety dla nas pesymistyczne - dużą rolę w uniknięciu kryzysu walutowego odgrywają nastroje inwestorów, w razie ich zachwiania kierownictwo kraju musi działać z mistrzowską precyzją i żelazną konsekwencją - jakiekolwiek zawahania, opóźnienie reakcji czy proba wycofania się z raz już podjętych decyzji - prowadzi natychmiast do ucieczki kapitalu i katastrofy. Niestety, wygląda na to, że kraje biedne nie mogą pozwolić sobie na finansowanie swojego rozwoju przy pomocy szeroko otwartego rynku finansowego - zbyt są podatne na załamania, natomiast ograniczając rynek utrudniają sobie dopływ tak potrzebnego kapitału. Natomiast potęgi gospodarcze w rodzaju USA mogą sobie pozwolić na pewne okresy brawurowej czy wręcz nieodpowiedzialnej polityki - ot, nie ma sprawiedliwości na tym świecie. Choć i bogatych może spotkać przykre utknięcie w bagnie deflacji (Japonia!) - tu mamy mistrzowską analizę tego, na czym polega ta przykrość, a autor na świetnym przykładzie tłumaczy, na czym polega kryzys popytowy nawet w dobrze rozwiniętej gospodarce - nie będę tu tego przytaczał, to trzeba przeczytać, smakowity kąsek. Krugman, idąc za swoją linią rozumowania, daje Japonii receptę na wyjście z pułapki deflacyjnej, ale jak sam mowi, przeczy ono tradycji rozwiązywania problemów ekonomicznych w tym kraju. Scenariusz japoński grozi zresztą także Europie. Książka niestety straciła dużo w tłumaczeniu, język Krugmana jest tak żywy, beztrosko potoczny, że czytając go w oryginale możemy się nieźle pośmiać - tak kontrastuje z europejską tradycją naukowego sztywniactwa. W tłumaczeniu jednak zostało to w większości utracone, niektóre wyrażenia odebrałem jako nieudolne kalki, niektóre zdania wręcz nie miały sensu, warto by to poprawić. Tak czy owak - zachęcam do czytania Krugmana!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji