Wykluczeni

plon z zatrutego ziarna (2012-01-22)

Ania Baranowska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Do czytania powieści Jelinek trzeba się przygotować. Z jej prozą należy się zmierzyć jak z najstraszniejszym sennym koszmarem. Tym razem demon opętał czworo młodych ludzi, którzy szansę na zerwanie z monotonią , szarzyzną swojego życia upatrywać zaczęli w napadach rabunkowym. Dwoje z nich ( Anna i Rainer) to rodzeństwo, odnoszące sukcesy w nauce, zaczytanie w egzystencjonalnej prozie, o sprecyzowanych planach na akademicką przyszłość jednak wywodzące się z zdeformowanej mentalnie rodziny, gdzie ojciec kaleka, były esesman, permanentnie pastwi się nad matka, byłą nauczycielka. Tak więc kolejna wyjałowiona uczuciowo rodzina. Sophie to córka bankiera, zblazowana przez dostatek , której matkę dotykają ataki histerii i wreszcie Hans, półsierota, pracujący fizycznie robotnik. Tych zgoła nie pasujących do siebie młodych ludzi połączyły bardzo skomplikowane relacje oparte na wzajemnym pożądaniu, nienawiści do rodziców, buncie przeciwko panującemu porządkowi społecznemu, który manifestować można jedynie poprzez agresję, brutalne obycie, zadeptanie wojennej przeszłości . Anna kocha Hansa. Hans kocha Sophie, którą kocha również Rainer. Paradoks niespełnionych miłości, niezaspokojonych potrzeb i pragnień, brak autorytetów w rodzinie, kalka zdeformowanych wojną wartości. W ich świecie nie ma światła, demon wyssał z nich radość życia, humanizm, odczłowieczył ich . W takim świecie z korzeni podlewanych nienawiścią i krwią może wykiełkować jedynie zło. Kto zatem powinien stanąć na ławie oskarżonych? Czy tylko ten kto popełnił bestialski mord??? Kto ponosi winę za to co się wydarzyło????

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bez sensu, bez przyszłości (2010-01-21)

Meszuge  Więcej o recenzencie

Koniec lat pięćdziesiątych dwudziestego wieku. Wiedeń. Wojna była koszmarem, z jakim trudno się zmierzyć. Lepiej więc, wygodniej, udawać, że jej nie było, zapomnieć, nie zwracać uwagi, nie pamiętać. Ale nie ma też powrotu do ideałów i wartości burżuazyjnego społeczeństwa sprzed wojny. Cóż więc pozostaje? Pustka. I złość. I gniew. I frustracja. A stąd już bardzo blisko do pozornie bezsensownej przemocy. Młodzi ludzie, Anna, Sophie, Rainer i Hans, kompletnie zagubieni, rozczarowani sfrustrowani, szukają sensu życia w brutalnych napadach. Ojciec dwojga z nich, dawny oficer SS i inwalida wojenny (erotoman fotograf i sadysta), jest wyraźnym symbolem tego, do czego nikt nie chce wracać, a nawet więcej – odciąć się za wszelką cenę, uciec. Tylko… dokąd. W świecie, w którym nie ma miłości, jedynym wyjściem wydaje się eskalacja okrucieństwa. Zresztą… co innego mogłoby połączyć dziewczynę z dobrego, a przynajmniej bogatego domu, niesamowicie inteligentne rodzeństwo i zwykłego robotnika? Opowieści jest szara, ponura, przygnębiająca i beznadziejna. Źle się zaczyna, a później jest już tylko coraz gorzej. Jeśli nawet nie wiadomo, jak, to właściwie od samego początku można się spodziewać, że to się wszystko źle skończy. Specyficzny, trudny w odbiorze język.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji