Z Archiwum Polskiego Radia vol.14-15

Choć płyty koncertowe zespołów rockowych mają u nas 34-letnią tradycję, taki zestaw "live" ukazuje się w Polsce po raz pierwszy. W odróżnieniu od pozostałych, będących zazwyczaj wyborem najlepszych fragmentów kilku czy kilkunastu zarejestrowanych występów, dopieszczonych brzmieniowo, a niejednokrotnie też - mocno sfałszowanych, poprzez dogranie w studiu dodatkowych śladów, album Czerwonych Gitar jest absolutnie wiernym dokumentem występów tego zespołu z lat 1967-1980. Z myślą o fanach grupy, na 4 płytach kompaktowych zebraliśmy wszystkie nagrania koncertowe jakie zachowały się w warszawskich archiwach Polskiego Radia, zarejestrowane podczas Festiwali Piosenki w Opolu, Sopocie, Kołobrzegu i Zielonej Górze, bez względu na ich techniczną jakość czy (co też się zdarzało) wykonawcze wpadki. Chodziło nam bowiem o stworzenie niepowtarzalnej, historycznej kolekcji jaką ten zespół i jego słuchacze mieć powinni, prezentującej Czerwone Gitary w pełnym festiwalowym repertuarze, w różnych warunkach akustycznych oraz różnych czasach. Stąd - jedynym zabiegiem jakiemu te nagrania zostały poddane podczas prac masteringowych - było wyłącznie skrócenie oklasków (a raczej owacji publiczności) po każdym występie, bowiem publikacja ich w całości wymagałaby dołożenia do naszego boksu przynajmniej dwóch dodatkowych płyt... Słuchając tych nagrań przekonacie się Państwo, że bez względu na wykonywane piosenki (a przecież repertuar grupy nie składał się wyłącznie z tanecznych przebojów), przyjęcie zespołu zawsze było niezwykłe, co zazwyczaj kończyło się stresem reżyserów, zwłaszcza opolskich koncertów. Wejście Czerwonych Gitar na festiwalową scenę oznaczało bowiem kompletną demolkę scenariusza imprezy, dostosowanego przecież do czasu antenowego radiowej czy telewizyjnej relacji. Przykładów takich znajdziecie Państwo na naszych płytach przynajmniej kilka... W 1967 roku, podczas koncertu "Mikrofon i ekran" przez ponad 15 minut publiczność domaga się powrotu zespołu na estradę. Zespół bisuje dwukrotnie. Sopot 1969 - wykonana po raz pierwszy piosenka "Anna Maria" staje się tak wielkim przebojem, że mimo zapowiedzi następnego wykonawcy (po ponad 10-minutowym śpiewie refrenu przez zebranych w Operze Leśnej słuchaczy) zespół zmuszony zostaje do wykonania jej powtórnie. Wreszcie przykład ostatni, tłumaczący obecność na płycie Jerzego Połomskiego i jego szlagieru "Cała sala śpiewa"... Rok 1979, finałowy, drugi koncert "Przeboje 35-lecia": wiązanka starych przebojów Czerwonych Gitar zamienia opolski amfiteatr w największą w kraju salę tańca. Mimo wysiłków konferansjerów - nie ma mowy o kontynuowaniu koncertu. Po trwającej kilkanaście minut stojącej owacji, Seweryn Krajewski intonuje pierwsze takty "Całej sali", wprowadzając w ten sposób na scenę Jerzego Połomskiego. Chwilę później publiczność ma już nowego idola... Zresztą - posłuchajcie Państwo sami...