Za podszeptem diabła

Innego końca świata nie będzie (2011-06-03)

MaciekNycz  Więcej o recenzencie

Czasami artystom łatwiej uchwycić istotę sprawy niż filozofom. Fossum sugestywnie przedstawia obraz rozpadu społeczeństwa opartego na zachodnich wartościach. W szczery i bezpretensjonalny sposób pokazuje zawieszenie ludzkiego ducha między wolnością a koniecznością, pragnieniem a powinnością, miłością i nienawiścią. Granica między człowiekiem a potworem zaciera sie. Każde zwycięstwo zła, nienawiści, głupoty to koniec świata. Matka traci dziecko, Mattheus - niewinność dziecieństwa, Irma - człowieczeństwo, Andreas - życie. Można, jak Irma, pozwolić złu kiełkować sobie - z ofiary powoli przerodzić się w opracę. Można się odseparować, jak Ingemar. Ale można też próbować walczyć - przywracać znaczenie podstawowym wartościom: miłości, przyjaźni, nadziei. Fossum udowadnia, że można się wyrwać z kręgu zła. Trzeba tylko mocno chcieć. Ale ludziom Zachodu tak często nie chce się właśnie chcieć.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna! (2011-03-15)

Monika Bartosinska  Więcej o recenzencie

Świetny kryminał, ale zarazem naprawdę dobra powieść psychologiczna.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

No niech tam, troche lepiej... (2010-07-01)

Piotr Lewczuk  Więcej o recenzencie

...niz "Dzika bestia" czy "Nie ogladaj sie", ktore bardzo mnie rozczarowaly. Bea2808 ma absolutna racje - to nie jest dobry kryminal tylko w miare niezla powiesc psychologiczna. Ocena bohaterow, motywow tego, jak sie zachowuja, moralnego podloza tego, co czynia, przez caly czas bardzo delikatnie balansuje miedzy "dobry" a "zly". Przewracamy kartke i "zly" okazuje sie nie taki zly, a "dobry" - jeszcze gorszy. "Rewelacji" z ostatniej strony mozna sie domyslec tak mniej wiecej w jednej trzeciej ksiazki :)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jako powieść psychologiczną - szczerze polecam. Jako kryminał - niekoniecznie (2010-05-18)

Bea2808 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Mam mieszane uczucia. Przede wszystkim nie nazwałabym tej książki powieścią kryminalną. Raczej: psychologiczną z wątkiem kryminalnym. Ktoś we wcześniejszej recenzji napisał, że książka ta traktuje o istocie człowieczeństwa – zgadzam się z tym w stu procentach.Czytając tę książkę przypominał mi się program emitowany onegdaj w TV1 „Decyzja należy do ciebie”. W każdym odcinku przedstawiano czyjąś historię i proszono uczestników, aby zajmowali stanowisko „w sprawie”, czyli: popierające decyzje bohatera lub im przeciwne. Gdy już publiczność wypowiedziała się i osądziła bohatera i sytuację, podawano kolejne fakty i ukazywał nam się nowy element układanki. Czasem dawał on tak różny obraz tego, co się wydarzyło, tak burzył wcześniejsze sądy, że ludzie czym prędzej zmieniali zdanie o bohaterze. A wtedy pojawiał się kolejny element układanki i tak dalej. W powieści Karin Fossum jest tak samo. Na początku mamy dwóch znudzonych życiem nastolatków: tu kogoś postraszą, tam okradną, wypiją piwo, obejrzą film, okłamią matkę... Mamy też starszą panią – ofiarę napaści: starą, schorowaną, napadniętą w ciemnym zaułku, zastraszoną, nie rozpieszczaną przez życie. I kiedy już w naszych głowach role zostają rozdane, okazuje się, że rzeczywistość wcale nie jest taka czarno-biała. „Wszyscy jesteśmy i dobrzy i źli jednocześnie” – mówi jedna z drugoplanowych bohaterek tej powieści. I o tym jest ta książka. Jak byś postąpił na miejscu każdego z bohaterów? Możesz tylko spekulować na ten temat, ale tak naprawdę przekonasz się o tym, gdy sam będziesz w podobnej sytuacji. Wracając jeszcze do książki: czytałam ją z dużym napięciem, ale nie zarwałam nocy. Jako powieść psychologiczną – szczerze polecam. Jako kryminał - niekoniecznie.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacyjna książka!!! (2010-03-04)

makomt  Więcej o recenzencie

W trakcie czytania zaczynamy rozumieć mechanizmy kierujące postaciami. Niejednokrotnie ciśnie się na usta krzyk "NIEEEE", jakby to mogło kogokolwiek powstrzymać przed podjęciem decyzji, wypowiedzeniem o kilku niepotrzebnych słów... I ta bezsilność, wszechogarniająca bezsilność patrzenia na to co nieuniknione, mimo iż jesteśmy świadomi, że gdyby nie jedno słowo, jeden gest, wszystko mogłoby się potoczyć zupełnie inaczej. Książka pokazuje to, że tka naprawdę nie możemy być pewni tego co "siedzi" w głowach ludzi z naszego otoczenia, wszędzie może czaić się szaleństwo, które w pewnym momencie znajdzie drogę na wolność...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja! (2010-01-02)

nesty  Więcej o recenzencie

Po raz kolejny wnikamy w głąb społeczeństwa norweskiego i po raz kolejny doceniamy talent Karin Fossum. Dzięki ciekawie skonstruowanej fabule mamy możliwość zagłębić się w psychikę głównej bohaterki i z jej punktu widzenia obserwować i oceniać bieg wydarzeń. Wstrząsająca końcówka książki sprawi, że czytelnikowi będą przechodziły ciarki po plecach. Doskonała pozycja. Gorąco polecam.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja (2009-07-17)

Agnieszka37  Więcej o recenzencie

Po prostu rewelacyjny kryminał psychologiczny, trzymający w napięciu do ostatniej strony - gdzie jak zwykle u tej autorki znajduje się tzw. "twist", który mrozi krew w żyłach, bo albo uświadamia czytelnikowi, że tylko wydawało mu się, że wszystko zrozumiał, albo zapowiada kolejne wydarzenia, na myśl o których cierpnie skóra. Największe wrażenie robi tu warstwa psychologiczna. Z jednej strony wydaje się, że każdy w tej opowieści jest ofiarą - surowego dzieciństwa, kalectwa, nieakceptowanej seksualności, własnej głupoty, bezmyślności. Jakby to wszystko było gdzieś już zapisane, że prędzej czy później koszmar musi się zmaterializować. Z drugiej strony jednak jest tak jak w wierszu Szymborskiej: Bo sam. Bo ludzie. Bo w lewo. Bo w prawo. Co by to było, gdyby ręka, noga. O krok, o włos... Gdyby Andreas przypadkiem nie ujawnił przed kumplem dręczącej go tajemnicy - gdyby nie czuł, że musi to wyznanie zatrzeć przez czyn nieporównanie drastyczniejszy... gdyby nie włamał się akurat do Irmy... Gdyby na pozór porządni chłopcy mieli coś lepszego do roboty, gdyby mieli kasę na piwo, gdyby nad morzem nie zauważyli akurat młodej matki z niemowlęciem... Plus świetne jak zawsze postaci policjantów: młodego, świeżego Skarre i dojrzałego, mądrego Sejera.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

ok (2009-05-19)

Jacek Stępień  Więcej o recenzencie

wsrod zalewu kryminalów pozycja godna uwagi, wybija sie ze standardow

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Znakomita! (2009-04-19)

chiave  Więcej o recenzencie

Kolejna książka Karin Fossum, w której wątek kryminalny przeplata się z przenikliwą i subtelną analizą psychologiczną i społeczną. Nie możemy nie zadać sobie pytania, jak doszło do opisywanych zdarzeń, jakie sploty okoliczności doprowadziły bohaterów do spotkania, nieodwołalnie zmieniającego (lub przerywającego) ich życie.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fossum coraz lepsza (2009-04-07)

Anna Kramek  Więcej o recenzencie

"Za podszeptem diabła" to trzecie książka Fossum, którą przeczytałam. Brawo za konsekwencję dla wydawnictwa, że jest możliwość spotkania z inspektorem Sejerem wg chronologii serii - to w Polsce niestety nie zawsze jest regułą... Do głównego bohatera, który w tej powieści jest zresztą na jakby dalszym planie, zdążyłam już przywyknąć; tym razem nie rozwiązanie zagadki wydaje się najważniejsze. Fascynuje zwłaszcza postać Irmy. Kobieta na pozór normalna, popełnia jak się później okazuje, nie pierwszą zbrodnię. Autorka cofa się do jej dzieciństwa i próbuje tam znaleźć usprawiedliwienie (chyba jednak nie...), pierwsze znaki rodzącego się szaleństwa. Książka czyta się błyskawicznie, ale mam zamiar jeszcze do niej wrócić; wrócić do Irmy...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji