Otucha! (2006-02-02)

Katarzyna Nizińska  Więcej o recenzencie

Małgorzata Musierowicz jest jak sesjmograf. Nieomylnie wyczuwa nastroje Polaków. Ta książka to nie tylko opowieść o Żabie, o jej braciach i rodzinie Borejków. To przede wszystkim ogromna dawka otuchy (tak, jak już raz to było w stanie wojennym) dla nas wszystkich: takich zmęczonych, ciągle bez forsy, zagonionych, niezrozumianych przez nowobogackie elity i poszukujących drogowskazów. Każda strona tej książki promieniuje zachętą do bycia odważnym i niezłomnym w dobrych wyborach i do walki ze złem i zniechęceniem. Pani Małgorzato - jeszcze raz dziękuję za Pani pisarstwo, za intuicję i przede wszystkim za dobro, które garściami można czerpać z Jeżycjady.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Żaba na trzydziestkę

Aga

Poprosiłam męża o Żabę na prezent na 30-te urodziny i przeczytałam całą jednym tchem, leżąc w łóżku z kilkunastodniowym synkiem przy piersi;).

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trochę słów krytyki (2006-01-11)

Bozena Łapińska  Więcej o recenzencie

Poprzednie części "Jeżycjady" bardzo mi się podobały. "Żaba" mnie rozczarowała. W jednym dniu tyle nieszczęść - aż nieprawdopodobne. Pani Musierowicz za bardzo opisywała rozterki wewnętrzne, a najważniejsze wartości życiowe spotykało się prawie na każdym kroku. Co tu dużo mówić - Musierowicz już jest dojrzałą kobietą. I czy na zakończenie nie byłoby lepiej, gdyby 1 czerwca [Dzień Dziecka] urodziłaby się córeczka Róży?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Lekarstwo na chandrę! (2006-01-01)

Mariola Mandryga  Więcej o recenzencie

Chociaż mam 39 lat zawsze z niecierpliwością oczekuję na kolejną książkę Małgorzaty Musierowicz. Mój mąż zna tego nieszkodliwego "bzika" i sprezentował mi "Żabę" pod choinkę. "Połknęłam" ją w jeden dzień i jak zwykle czułam niedosyt, że już ją przeczytałam. Książki z serii "Jeżycjady" są dla mnie odskocznią od dnia codziennego, są lekiem na chandry i smutki. Na dodatek lubią je młodzi i trochę starsi, czyli "łączą pokolenia";).

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jak Media Markt - nie dla idiotów

Olga Olesek

"Żaby" nie doceni czytelnik spragniony taniej sensacji i fabuły rodem z filmów o Jamesie Bondzie. Pani Małgorzata Musierowicz kolejny raz udowadnia nam to, że najważniejszą wartością w życiu każdego człowieka jest rodzina. To wśród najbliższych odnajdujemy wsparcie i siłę do dalszych zmagań z kłopotami. Subtelne piękno "Żaby" dostrzec mogą jedynie osoby świadome świata, potrafiące rozgraniczyć rzeczy ważne od błahych. Mnie "Żaba", jak i inne powieści pani Małgosi, najzwyczajniej w świecie ... urzekła.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Żaba to świetna książka

Bum

Nie rozumiem tylko, dlaczego syn kłamczuchy ją tak kocha, bo ją wepchnął pod fiata czy co?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobrze, ale... mogło być lepiej

Ninka

Warto ją przeczytać, bo jak każda książka Małgorzaty Musierowicz daje wiarę w drugiego człowieka. Inteligentnie i z patosem napisane, lecz (niestety) nie dorównuje poprzednim częścią. Mimo to gorąco polecam, ponieważ choć na chwilę odrywa nas od tej szarej codzienności, najbardziej szokuje mnie powtarzający się obraz polskiej szkoły. Uczniowie zdemoralizowani (szczególnie w "Języku Trolli"), nauczycielki wiecznie zrzędzące (wyjątkiem jest Aurelia), może to znak naszych czasów, lecz ja nie zauważyłam jeszcze aż takiego ogólnego zepsucia. Mimo to czekam na kolejna część, bo ta choć nie jest zła, nie zaspokoiła jeszcze mojego głodu na Jeżycjadę.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Idealna książka dla nastolatek

Ola

Spodoba się ona wszystkim dziewczynom, które uważają, że mają wiele problemów. Żaba jest niezwykłą osobą ciekawą i odlotową piętnastolatką!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nadzieja

Agnieszka

Więc wczoraj pochłonęłam, bo inaczej się tego nie da nazwać - "Żabę". Dawno się tak nie poryczałam, jak przy tej książce. Uwielbiam czuć tę nadzieję, jaką niosą jej książki. Banały. Frazesy. Truizmy. Ale czy nie na tym właśnie polega życie? Czy nie o to w tym wszystkim tak naprawdę chodzi? Żeby kochać. Mieć kogoś dla kogo robi się to wszystko. I to ciepło. Rodzinne ciepło, spokój, mądrość, które widzi się w każdym spojrzeniu. I świadomość, że ma się ludzi, którzy są bez względu na wszystko. Tylko tyle i aż tyle.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Sympatyczna książka, ale...

Brygida Jankowska

Głównym zarzutem wobec "Żaby" jest w moim mniemaniu charakterystyka głównych bohaterów: częściowo nieprzekonująca, a częściowo - po prostu jej brak. Chodzi zarówno o samą Żabę, a jeszcze bardziej - o jej brata Fryderyka. Najwyraźniej przeżył on rodzaj wewnętrznej przemiany i z pozycji osoby nieodpowiedzialnej i niekonsekwentnej przeistoczył się w dojrzałego (w pełni tego słowa znaczenia) faceta. Tyle, że czytelnik nic o tym nie wie: Fryderyk nie odbiera telefonów, nie czyta maili, po czym - przyjeżdża do Poznania, w dodatku zupełnie przemieniony. Jak i w którym momencie, tego niestety nie przeczytamy na kartach książki. Raczej to mało przekonujące, poza tym należy domniemywać, że owa przemiana miała miejsace troche wcześniej, niż 3 sekundy przed naciśnięciem klamki mieszkania przy Roosvelta. Więc dlaczego wcześniej nie napisał, nie zadzwonił? Było to z jego strony skrajnie nieodpowiedzialne, zatem podważało późniejsze czyny. I jeszcze jedno - charakterystyka rodziny Schoppe: wysublimowanych intelektualistów, a jednocześnie życiowych rozbitków i może po części moralnych degeneratów. Niestety niespójna sama w sobie i rozbieżna z opisem w "Imieninach". Niemniej polecam tę książkę.

(2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji