Zaginiona księga z Salem

O słynnym procesie czarownic (2012-03-06)

Justyna G Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Connie Goodwin, studentka przeprowadza się na jakiś czas do domu swojej zmarłej babki by zrobić w nim porządki i odnajduje biblię w której schowany jest klucz z karteczką z tajemniczym napisem. Postanawia dowiedzieć się co ów napis oznacza i tak zaczyna się współczesna opowieść która przeplata się z historią i słynnym procesem czarownic z Salem. Pomysł na książkę świetny, tym bardziej że autorka jest potomkinią dwóch kobiet oskarżonych o czary w procesach w Salem w 1692 roku i bardzo zaangażowała się w odkrycie prawdy na temat procesu i czarów, to bardzo mnie osobiście nakręciło do przeczytania książki, ale wykonanie miało kilka minusów. Czasami akcja wlekła się niemiłosiernie, nie spodobał mi się również pomysł na zakończenie książki. O ile powszechnie wiadomo jak wyglądał świat czarów wiele, wiele lat temu, o tyle pomysł autorki na dokładne odtworzenie czarów przez Connie we współczesnym świecie (zdobycie moczu swojego chłopaka i palenie go w butelce z gwoździami) nie do końca mi przypadł do gustu. Myślę, że spodobało by mi się bardziej gdyby autorka przedstawiła jakiś super ciekawy pomysł na koniec na tezę, że czary i czarownice istnieją również we współczesnym świecie, coś takiego że aż ciarki by przeszły po plecach na samą myśl, że moglibyśmy mieć z kimś takim do czynienia, to by było ciekawe zakończenie, z jakimś takim niedopowiedzeniem. Myślę, że to bardziej książka dla młodzieży, niż dorosłych, ale dorosłym też może się spodobać, przynajmniej pod pewnymi względami. Przeczytać warto chociażby ze względu na to, że autorka przytoczyła wiele faktów historycznych związanych z procesem z Salem (jeśli kogoś ta historia interesuje).

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

spokojne mile czytadło (2011-03-13)

dzikiczarnypies Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

to spokojne i mile czytadło , z ciekawymi opsami rzeczywistości XVII wiecznej Nowej Anglii , napisane z pewnym polotem ale koiekoniecznie wysokich lotów. Miejscami denerwujące zbytnią oczywistością o [rzewidywalnością, ale jeśli jesteście zmęczonymi kobietami i bawi was posmaczek niesamowitości - to przeczytajcie. W sumie przyjemna rozrywka

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra powieść (2011-01-19)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Historia tytułowej zaginionej księgi toczy się dwutorowo - w wieku XVII i w wieku XX. W roku 1681 (11 lat przed słynnym procesem czarownic z Salem) pewien farmer wzywa do chorej córeczki Deliverance Dane - miejscową uzdrawiaczkę, babkę, zamawiaczkę. Czyli ogólnie mówiąc, kobietę, która zna się na leczeniu. Jak wyglądało leczenie w tamtych czasach, możemy sobie wyobrazić. Niestety dziecko umiera. Potem w roku 1692 rzeczona Deliverance zostaje skazana i powieszona wraz z innymi "czarownicami z Salem", między innymi z Titubą z Barbadosu - kto czytał książkę Conde, ten pamięta ("Ja, Tituba, czarownica z Salem"). Drugim torem toczy się historia współczesna - młoda doktorantka otrzymuje spadek po babci. To jest dom w północnym Massachusetts, bardzo zaniedbany, opuszczony od lat, wszystko w nim pokryte jest kilkuwarstwowym kurzem. Ważny jest też temat pracy doktorskiej, jaką ma zacząć pisać Connie - zajmuje się ona bowiem kulturą kolonialną i wczesnego osadnictwa w północnych Stanach. No i przy okazji pojęciem czarów rozumianym tak, jak pojmowali to pierwsi osadnicy. I to mi się właśnie w tej książce spodobało - że autorka tłumaczyła, że dzisiejsze pojęcie czarów bardzo mocno odbiega od ówczesnego. My dziś smiejemy się, gdy słyszymy, że ktoś wierzy w czary, ewentualnie kpimy, wzruszamy ramionami, kiwamy głowami z politowaniem. Natomiast w XVII wieku ludzie poważnie wierzyli w to, że można rzucić urok, że czarownica może uzdrowić lub wpędzić w chorobę. Nie było żartów na ten temat. Dotychczasowe próby wyjaśnienia procesu czarownic z Salem z góry odrzucały istnienie czarów. Wszyscy historycy próbują w racjonalny sposób wyjaśnić, na czym polegała zagadka - dlaczego dorośli ludzie uwierzyli grupce dziewcząt. Próbowano wyjaśnić przyczynę drgawek w równie naukowy sposób. Natomiast K. Howe w tej książce przyjmuje zupełnie inny sposób myślenia - a może tam rzeczywiście chodziło o czary? Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Ogólnie rzecz biorąc książka jest dobra - ciekawostki z życia siedemnastowiecznej kolonii, poszukiwania starych książek w bibliotekach Harvardu i Bostonu - to były elementy bardzo ciekawe. Cieszę się, że przeczytałam tę powieść, bo lubię takie zestawienia - historia i współczesność.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji