Zahir

Naciągana historia pełna chwytliwych frazesów (2010-07-05)

Anna Sawinska  Więcej o recenzencie

Książka opowiada historię pisarza, który dzięki żonie rozpoczyna swoją prawdziwą podróż z sukcesem literackim. Niby wszystko jest pięknie, ale pewnego dnia żona znika bez słowa. Bohater szuka jej obsesyjnie przez całą książkę (Zahir = obsesja) przyłączając się do trupy głoszącej miłość jako narzędzie zbawienia dla całego świata, bezdomnych uważających się za bogatszych niż wszyscy wokoło i grupy młodych straceńców, którzy kontestują świat alkoholem. W końcu znajduje Ester, swoją żonę, w Kazachstanie. "Zahir" jest zdecydowanie książką mało udaną, nużącą, niespójną, powielającą utarte schematy. Przeważają w niej chwytliwe frazesy, powierzchowne spostrzeżenia, nadęte slogany - zdania wyjęte z pamiętnikowej księgi cytatów. Dostojewski na każdy z nich napisałby opasły tom; Coehlo dawkuje je nam w wersji .zip, co prawdopodobnie przyprowadza o ekstatyczne drżenie co chybotliwsze serca. Polecam nastolatkom.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Być wolnym (2009-10-02)

Kornelia Skop  Więcej o recenzencie

Książka o byciu wolnym i chęci uwolnienia się od wszelkich niedogodności. Ale trzeba uciekać aż do Kazachstanu po tę wolność? Książka rozczarowała mnie bardzo i jest dla mnie średnio zrozumiała.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zahir (2009-05-01)

Aleksandra Starczewska  Więcej o recenzencie

To książka dla ludzi, którzy mają już jakieś doświadczenie życiowe, którzy coś osiągnęli, spoczęli na laurach... A tu nagle... Życie niesie ze sobą wiele niespodzianek i Coelho to widzi, a co najlepsze w cudowny sposób potrafi to opisać. Teraz już wiem, że mężczyźni nie różnią się tak bardzo od kobiet. Nasza psychika i odczucia są podobne i autor nie boi się o tym pisać. Przeczytałam wiele, różnych książek, różnych autorów, ale pierwszy raz w życiu kończyłam książkę ze łzami.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Tragedia (2008-11-23)

Przemysław Makosiej  Więcej o recenzencie

"Zahir" Paulo Coelho to zdecydowanie jedna z najgorszych książek, jakie w życiu czytałem. Dlaczego? Wiele powodów. Po pierwsze nie odpowiada mi styl pisania Coelho. Dla niego opowiadana historia jest jedynie pretekstem dla wygłoszenia swoich poglądów na pewne aspekty ludzkiego życia. Istotne aspekty, takie jak utrata celu w życiu, poszukiwanie sensu życia i miłości w związku, który stracił swą świeżość związaną z wczesnym okresem zakochania. W porządku. Tylko dlaczego musi on to robić w ten sposób? Coelho nie owija w bawełnę, tylko wali prosto z mostu. Prezentuje swoje poglądy albo pod postacią oklepanych haseł, albo powszechnie znanych anegdot pełniących w jego książce rolę biblijnych przypowieści. I rzeczywiście styl tej książki przypomina miejscami trochę styl biblijny. To nie jest komplement. Po drugie irytują jego mantry. Coelho spędził zapewne sporo czasu, żeby w legendach, wierzeniach egzotycznych kultur wyszukać sobie jakieś pojęcia pasujące do tego, co chce przekazać i na siłę serwuje je czytelnikom. A fakt, że jego bohater musi te pojęcia tłumaczyć wszystkim napotkanym osobom sprawia, że stają się one monotonnymi mantrami. Zahir. Akomodator. Energia miłości. Historia osobista. Łączenie tych pojęć tylko dodaje sztuczności całej książce. Po trzecie, a łączące się z drugim, w "Zahirze" Coelho irytuje bardzo jednolity styl - wszystkie postacie przedstawione w książce są bardzo podobne do siebie - to znaczy oczywiście mają różną przeszłość, ale gdy rozmawiają ze sobą to różnice między nimi znikają - każda jest równie elokwentna i uduchowiona co główny bohater. Przedstawiony świat jest niezwykle sztuczny. I uduchowienie. Czwarty zarzut. Największy zarzut. Autor kłamie. Ubierając "Zahira" w pseudoduchowość i namiętnie powtarzając słowa - klucze próbuje nas przekonać, że ta książka jest mądrzejsza niż jest w rzeczywistości. Tak naprawdę Coelho ukrywa w ten sposób jedynie swą własną niewiedzę i bezradność. Zarzucając nas pseudointelektualnym bełkotem liczy, że nie dostrzeżemy jak w rzeczywistości płytka jest ta książka. I płytkość przejawia się w niej najbardziej w tym, co zakładam miało być głównym jej atutem - rozważaniach natury duchowej. "Moją misją jest pomóc energii miłości rozprzestrzenić się po świecie", "chciałbym żeby moje życie przepełniła energia miłości". Energia miłości. Też coś. Frazes! Pusty frazes i bełkot! I kłamstwo. Świat nie jest czarno-biały. Świat jest szary i żadna akcja nie obywa się bez efektów ubocznych. Świat, w którym istnieje tylko miłość - jakkolwiek ją zdefiniować - jest niemożliwy, a gdyby nawet był możliwy - byłby po prostu nudny. Rozprzestrzenianie energii miłości to puste hasło, które ma nas przekonać, że czytamy coś wartościowego a tak nie jest. Pseudointelektualne, pseudoduchowe majaki Coelho. Infantylne. Beznadziejne.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zniknąć, by zostać dostrzeżonym (2008-08-27)

Aleksandra Tarczyńska  Więcej o recenzencie

To ciekawe studium związku dwojga ludzi, historia 10-letniego małżeństwa. Pewnego dnia ona znika bez wieści. Bohater podejrzewa (jak inni ludzie nie znający jej ani trochę) morderstwo, porwanie lub ucieczkę z kochankiem. Urażona duma i poczucie krzywdy sprawiają, że z początku obwinia ją o wszystko co mu się przytrafia. Seks, zarobki to rodzaj tabu dla niektórych ludzi. Może nim być także miłość. Książka ta przedstawia różne jej odcienie i pomyłki, które często wynikają z samolubstwa, wygody i tchórzostwa. Pisarz rozważa wszystko co jest z nią związane - wierność, zaufanie, poznanie, wzajemne dorastanie, oddalanie się, kłótnie, zrozumienie i jego kompletny brak, marzenia. Istny miszmasz. Jednego trzeba być pewnym - to, że się kogoś kocha nie oznacza, że trzeba wszystko wybaczać.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Definiowanie wolności (2008-08-05)

Joanna Boroń  Więcej o recenzencie

Może trudno w to uwierzyć, ale "Zahir" to pierwsza książka Paulo Coelho, po którą sięgnęłam. Do tej pory twórczość tego pisarza traktowałam dosyć sceptycznie. Ogromna popularność, w moim odczuciu, może zabić prawdziwą duszę książki i sprawić, że magia przesłania po prostu się ulotni... O czym jest ta książka? Czy można jednoznacznie określić ją jako książkę o miłości? "Zahir" porusza wiele aspektów naszej egzystencji. Jednakże wszystkie sprowadzają się do pojęcia wolności. Czymże jest wolność? Wędrując po kartach powieści, powoli uświadamiałam sobie jak bardzo zniewoleni jesteśmy, nie zdając sobie z tego sprawy. Tak wiele uwagi przywiązujemy do spraw materialnych, zaniedbując naszą duchowość. Uczucia wygasają. Aby ratować miłość czasem trzeba podjąć nawet najbardziej radykalne decyzje. Właśnie takie myśli towarzyszą głównemu bohaterowi książki. Jego żona znika bez śladu. Dlaczego tak się stało? Przecież oboje byli szczęśliwi? Czy mężczyzna odnajdzie ukochaną? Jednak zanim wyruszy na poszukiwania będzie musiał odbyć podróż w głąb samego siebie. Czy odnajdzie prawdziwe szczęście u boku żony? Czy odnajdzie na nowo miłość swojego życia? Paulo Coelho próbuje nakłonić czytelników do refleksji nad ich własną egzystencją. Lektura tej książki wyzwala w nas pytania o sens życia i miłości. Po jej przeczytaniu inaczej zaczniesz postrzegać swoje życie. Z pewnością nie raz zadasz sobie pytanie: czy jestem szczęśliwy i czym tak naprawdę jest wolność.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarowuje Paulo Coelho (2008-07-30)

Anita Pawlak-Perska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Jest to pierwsza książka Coelho, w której widzę niemal samego jej autora. I nie podoba mi się. Bo jest taki zwykły. Pełen błędów, zagubień, głupot ludzkich. Jest coś odrzucającego, mdlącego w opisywanych realnie układach dwojga ludzi, którzy koniec końców tak "strasznie się kochają". I miłość też znajdę w tej książce. Ale i nielojalność. Lęk przed bliskością. Ucieczki od siebie i poczucia winy maskowane. Muszę przyznać autorowi mój podziw, że zaryzykował na "pokazanie siebie". Że sam utrącił się z piedestału. Piedestału, który być może sama mu wybudowałam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Moim zdaniem najlepsza książka Coelho... (2007-12-03)

Elf  Więcej o recenzencie

Coelho pokazuje siłę Prawdziwej Miłości. Tej, która nie odchodzi, nie opuszcza, a jednakże chowa się... Na jakiś czas. To od nas zależy czy ją odnajdziemy, czy też myśląc, że odeszła bez słowa "żegnaj", zaczniemy inne życie... Polecam!

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Super! (2007-11-09)

JUSTYNA DZWONKOWSKA  Więcej o recenzencie

Mnie jak zwykle zaskakuje! Zawsze mogę znaleźć coś bardzo osobistego, co pozwala mi zrozumieć samą siebie. Te złe opinie to chyba pisarzy, którzy nie odnoszą sukcesów.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Oj, nie jest tak źle. (2007-08-25)

Cathy P.  Więcej o recenzencie

Kto przeczytał wiecej niż jedną ksiązkę Coelho, wie, że autor nie zaskakuje nas fabułą czy akcją. Ten autor skupia sie głownie na przesłaniu. "Zahir" czytało mi sie dobrze i szybko. Tym razem udała mu się książka nawet ciekawa.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji