Zakochany duch

Zakręcona doskonałość (2008-02-18)

Zbigniew Heliński  Więcej o recenzencie

Od czasu do czasu ktoś napisze, a ktoś inny wyda książkę wyjątkową. Tak się stało w tym przypadku. To nie jest tylko historia. To rachunek sumienia. Tekst wnika głęboko w czytelnika i sprawia, że ten zastanawia się nad swoim życiem. Akcja pełna zwrotów, których nikt się nie domyśla. Wszystko może w jednej chwili przenieść się w zupełnie inny czas i miejsce. W zasadzie nic nie wiadomo, zanim to się nie stanie. Autor niby to snuje swoją opowieść, ale jednocześnie wodzi czytelnika po przestrzeniach jego własnego losu. Inne książki się czyta. Czytając tę wielokrotnie myśli się; "ojej, niech się zastanowię, jak było w moim przypadku"? To jej genialność. Na zakończenie fragment dla tych, którzy lubią sentencje: "...Gdzieś w centrum miasta, które tkwi w każdym z nas, leży cmentarz starych miłości. Szczęściarze zadowoleni z życia i z tego, z kim je dzielą przeważnie o nim nie pamiętają. Nagrobki są wyblakłe, lub powywracane. Trawa nieskoszona. Wszędzie plenią się jeżyny i dzikie kwiaty. U innych miejsce to wygląda dostojnie i schludnie, jak cmentarz wojskowy. Kwiaty podlano i ułożono, wysypane tłuczniem ścieżki są starannie zagrabione. Widać ślady częstych odwiedzin...".

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zaczytana w metrze, przegapiłam swoją stację! (2008-01-11)

joanna sadlej  Więcej o recenzencie

Ostatnio czytałam Carrolla pewnie ze 2-3 lata temu i wtedy, po którejś książce miałam już dość "dziwactw". Teraz dostałam "Zakochanego ducha" i dałam się wciągnąć bez reszty w dywagacje na temat złożoności ludzkiej osobowości. Świetny język, wg mnie bardzo konsekwentnie prowadzony wątek, zadziwiający logiką tego, co nielogiczne. Nie zdarzyło mi się jeszcze nigdy wcześniej przez książkę nie wysiąść z metra tam, gdzie planowałam... Polecam.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dno... (2007-12-26)

Klaudia Pawlik  Więcej o recenzencie

Rozczarowujące. Historia nie porywa. Autor sili się na poetycki język, ale delikatnie mówiąc - nie bardzo mu to wychodzi. Metafory i porównania - po prostu banalne. A cała opowieść sprawia wrażenie, jakby autor sam nie wiedział, co tak naprawdę chce napisać. Wątki nie trzymają się kupy. Ogólnie - wszystko to jakieś przekombinowane. Jestem zdecydowanie na NIE!

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarowująca... (2007-12-12)

Katarzyna Jarosz  Więcej o recenzencie

Niestety. Czekałam na tę książkę długo i z utęsknieniem. Czytałam wszystko, co zostało wydane w Polsce tego autora do tej pory i z przykrością stwierdzam, że to najsłabsza i najnudniejsza książka Carrolla. Po raz pierwszy "zmuszałam się", żeby doczytać jego książkę do końca, a po lekturze pozostały mi niesmak, rozczarowanie i wielki niedosyt tego, co kiedyś sprawiało, że pochłaniałam powieści tego autora w jedną noc. Zachwycająca okładka... - w tym przypadku wielki przerost formy nad treścią.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Słaba i wtórna (2007-12-09)

dzikiczarnypies Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Pierwsze książki Corrolla były objawieniem - jak wiele osób zachłystywałam się nim - i słusznie, bo były tego warte. Nowatorskie, z genialnymi "objawionymi" pomysłami, pełne cudownego realizmu magicznego. Niestety, im autor więcej pisał tym, w moim subiektywnym odczuciu, jego książki stawały się coraz słabsze. "Zakochany duch" jest po prostu słaby - wtórny, niedorobione niedopracowane pomysły, całość sprawia wrażenie "na chybcika" posklejanej z nie do końca przemyślanych koncepcji, niektórym trzeba przyznać niezłych, szkoda, że nie rozwiniętych i niedopracowanych. Są, żeby być sprawiedliwym, momenty dobre i bardzo dobre, ale to rodzynki w tym zakalcowaty gniocie jakim jest "zakochany duch". Realizm magiczny występuje w formie szczątkowej, dialogi wymuszone, jest, a jakże, postać psa, ale autor powoławszy go do życia, nie wie co dalej z nim zrobić i tak się biedna psina plącze bez sensu ładu i składu. Momentami chyba sam autor gubi się i zapomina o co chodzi i do czego ma zmierzać. Po lekturze ciśnie się jedna myśl - a może autor by tak przemyślał nad zakończeniem pisarstwa albo chociaż zrobił sobie dłuuugi urlop dla podłapania formy? Byłoby to z pożytkiem i dla pisarza i dla czytelników. Bo chyba lepiej odejść w sławie i chwale, niż jak wygwizdany aktorzyna? Panie Corroll, przestań pisać, wstydu sobie oszczędź!

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zaskakujący kierunek ewolucji człowieka... (2007-12-02)

Zofia Dzieniszewska  Więcej o recenzencie

Co by się stało, gdyby tak kapryśna pani ewolucja wbrew przyjętym kanonom zamiast doskonalić ciało, postanowiła zająć się sferą duchową gatunku homo sapiens. Ludzie zaobserwowaliby niewytłumaczalne serie zdarzeń, jeszcze nie tak częste. Bo można je jeszcze nazwać przypadkami lub cudami; człowiek powinien zginąć w wypadku ale wbrew nauce i opiniom lekarzy, przeżył, kobieta trafiona złotym pociskiem długopisu w głowę, po operacji żyje i jest w pełni sprawna, itd. itp. Na pewno każdy z nas czytał o podobnych przypadkach, ot czterolatek przepłynął jezioro rojące się od krokodyli, kobieta wyskoczyła z siódmego piętra i nic jej się nie stało... Według Jonathana Carrolla, człowiek w końcu dojrzał do tego, żeby decydować w pełni o swoim życiu materialnym i duchowym i przejął kontrolę nad swoją śmiercią w tym świecie.

(7 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Żyć chwilą (2007-11-20)

Joanna Gregier  Więcej o recenzencie

Żyć chwilą. Taki morał wyłania się z tej książki, po prostu żyj, pisz, kochaj i, co najważniejsze, pamiętaj. Książka jest drastycznie inna od "Krainy Chichów", w tamtej pokazany jest świat, w którym to autorzy książek mają siłę boską, a w tej kładzie się nacisk na to, że o naszej przyszłości decyduje to, jaki procent nas jest zły a jaki dobry. I ile wcieleń ma ta ciemna strona naszej osobowości. Książka wciąga, nawet niekiedy za długie opisy nie nużą. Jeśli ktoś nie lubi Paulo Coelho a lubi książki o filozofii życia (i te fantastyczne), to ta książka jest dla niego.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Po prostu Carroll... nie w formie (2007-11-20)

Anna Bielak  Więcej o recenzencie

Czytałam wszystko, co zostało u nas wydane. Swego czasu uwielbiałam książki tego autora, ale coraz mniej mi się to wszystko podoba. Chyba od czasu pojawienia się kosmitów w "Drewnianym morzu", dla mnie to za dużo. "Zakochany duch" "wszedł mi gładko", pozostawiając po sobie jednak pewien niesmak. Totalny chaos, nic się nie trzyma przysłowiowej kupy. Książka sprawia wrażenie, jakby była pisana z doskoków. Na jednej stronie nikt nic nie wie, nic nie rozumie, na kolejnej bohaterów jakby olśniło i prześcigają się w tłumaczeniu sobie nawzajem zaistniałych zjawisk tylko po to, by za chwil kilka znów pogrążyć się w kompletnej niewiedzy i mętliku. Szkoda. Ale pewnie i tak kupię następną.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja! (2007-10-30)

Joanna Karbownik  Więcej o recenzencie

Carroll powiedział w jedym z wywiadów, iż "Zakochany duch" jest książką o tym, że powinnismy skupiać się na chwili, przeżywać ją jak najpełniej. I czytając tę książkę, u czytelnika rzeczywiście pojawia się chwila refeleksji, błogiego zamyślenia i wręcz postanowienia poprawy, chęć życia lepiej, pełniej. Do tego lekki, nieco dziwaczny - i w tym tak fantastyczny - styl Carrolla, ciekawa fabuła. Gorąco polecam wszystkim miłośnikom romansowej fanastyki.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Po prostu i aż Carroll... (2007-10-25)

Jakub Jaworski  Więcej o recenzencie

Kiedy Jonathan Carroll zachwycił nas swoją pierwszą powieścią "Kraina Chichów" oczekiwaliśmy, że każda następna książka utrzyma ten sam poziom. I choć zdarzały się nieliczne wyjątki, kiedy ta reguła nie została zachowana to od czasu "Białych jabłek" poziom cały czas wzrasta. "Zakochany duch" po raz kolejny pokazuje nam i uświadamia, że pomysły Carrolla są niewyczerpane. W tej książce autor wspiął się na wyżyny swojego kunsztu i zaserwował na pozór lekką książkę. Ale tylko na pozór. Zgłębiając się w nią dostrzegamy to, co niby jest oczywiste u niego, jednak... Magia książki, bohaterów i cały świat, jaki ich otacza napisany niezwykle pastycznym i realnym językiem pozwala nam niemal przeniknąć do środka i obserwować bohaterów. A po chwili German, Ben i Pilot stają nam się tam bliscy, jakbyśmy znali ich od dawna. Na tyle bliscy, że nie sposób oderwać się nawet na chwilę. Z wielką przyjemnością stawiam tę książkę tuż obok "Krainy Chichów", która do tej pory była dla mnie za niedoścignionym wzorem. Jestem mile zaskoczony tym, że po raz kolejny mogę udać się w niesamowity świat magii i grozy, wyczarowany przez tego wspaniałego pisarza.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji