Zamachowiec

Mistrzostwo. (2012-02-08)

magg22  Więcej o recenzencie

Czytając "Zamachowca" czułam się jak bohaterka tego kryminału! Przeżywałam z główną bohaterką sytuacje, rozmyślałam, szukałam zabójcy! Rewelacja!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dla mnie bomba! (2011-08-22)

Bea2808 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

To moja czwarta powieść Marklund i póki co uważam, że najlepsza. Po pierwsze dlatego, że nie ma w niej tyle, co w poprzednich książkach wątków rodem z kozetki psychoanalityka. W "Studio Sex" i w "Raju" Annika jawi nam się jako biedna, sponiewierana przez los kobieta. Niekochana przez matkę, poniewierana przez eks-chłopaka cudem wspomaganym przez ogromną determinację robi karierę zawodową. Tu co prawda boryka się z problemami co wybrać: życie zawodowe czy dom, ale radzi sobie z nimi tak samo jak każda z czytelniczek, które w zależności od okoliczności wybierają raz to, raz to. W "Zamachowcu" Annika Bengzton jest pełnej krwi dziennikarką Dzięki niej poznajemy warsztat pracy dziennikarza i zostajemy włączeni w tę cudowną sieć kontaktów, newsów, informacji i informatorów. Dla mnie, osoby, którą świat dziennikarstwa zawsze fascynował książka pod tym kątem jest fantastyczna. Dodatkowo trzyma w napięciu do ostatniej strony. Czego chcieć więcej od kryminału? Dla mnie bomba!

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

nic nadzwyczajnego (2011-08-22)

Marta Karnowska  Więcej o recenzencie

Po ksiazke siegnelam gdyz szukam czegos na wzor serii "Millenium". Szwedzka autorka ... i ksiazka jest dobra, ale nie napisalabym, ze jest wspaniala i kazda wolna chwile spedzalam nad nia gdyz nie moglam sie oderwac. Otoz NIE!!! A takich ksiazek wlasnie szukam i takie zasluguja na 5 gwiazdek. Dlatego ode mnie 3.5 - zaokraglone do 4!!!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dziennikarskie śledztwo, które wciąga! (2011-01-05)

MonikaSz  Więcej o recenzencie

Już od długiego czasu ostrzyłam sobie zęby na powieści Lizy Marklund. W zasadzie jest to jedna z nielicznych autorek skandynawskich kryminałów, z którą nie miałam do czynienia. Dobrze, że postanowiłam to nadrobić i podjąć ryzyko, jakie stanowiło zainwestowanie w komplet powieści. Problem miałam jeden: według jakiego klucza poznawać Marklund. Autorka skomplikowała sprawę, umieszczając w przedmowie do „Studia Sex” informację, jakoby wydarzenia w nim opisywane rozgrywały się osiem lat przed wydarzeniami poprzedniej książki, czyli „Zamachowca”. Po długim namyśle postanowiłam dochować wierności chronologii wydania i przyjaźń z pisarką rozpocząć od drugiej z wymienionych pozycji. Lektura „Zamachowca” tak mnie urzekła, że żałuję czasu na ten namysł zmarnowanego. Opis fabuły „Zamachowca” nie ujął mnie od początku. Spodziewałam się typowej sensacji, gdzie szybkość rozgrywanych wydarzeń rekompensować ma brak frapującej intrygi. Nic bardziej błędnego. Marklund udało się zachować idealne proporcje między tymi dwiema sprawami, a – co ucieszy miłośników skandynawskich kryminałów (za takiego siebie uznaję) – nie obejdzie się do grzebania w mrokach przeszłości, odkrywania rodzinnych tajemnic i w ogóle od pejzażu życia społecznego w Szwecji. To, co odróżnia powieści Marklund od literatury, jaką serwują inni skandynawscy autorzy – choćby Larsson czy Mankell, a co dla mnie stanowi największy walor powieści, jest uczynienie bohaterką kobiety. Annika Bengtzon to reporterka kryminalna, która z różnym powodzeniem usiłuje znaleźć równowagę między pracą a życiem rodzinnym. Nad całą fabułą unosi się feministyczna refleksja o tym, jak kobietom trudno budować sukces na zawodowym gruncie i o tym, jak społeczeństwo utrudnia im pięcie się po szczeblach kariery. I właśnie za te odchylające się w lewą stronę konkluzje cenię kryminały Skandynawów, wśród których „Zamachowiec” zajmuje szczególne miejsce.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pozytywne zaskoczenie! (2011-01-01)

MonikaSz  Więcej o recenzencie

Już od długiego czasu ostrzyłam sobie zęby na powieści Lizy Marklund. W zasadzie jest to jedna z nielicznych autorek skandynawskich kryminałów, z którą nie miałam do czynienia. Dobrze, że postanowiłam to nadrobić i podjąć ryzyko, jakie stanowiło zainwestowanie w komplet powieści. Problem miałam jeden: według jakiego klucza poznawać Marklund. Autorka skomplikowała sprawę, umieszczając w przedmowie do „Studia Sex” informację, jakoby wydarzenia w nim opisywane rozgrywały się osiem lat przed wydarzeniami poprzedniej książki, czyli „Zamachowca”. Po długim namyśle postanowiłam dochować wierności chronologii wydania i przyjaźń z pisarką rozpocząć od drugiej z wymienionych pozycji. Lektura „Zamachowca” tak mnie urzekła, że żałuję czasu na ten namysł zmarnowanego. Opis fabuły „Zamachowca” nie ujął mnie od początku. Spodziewałam się typowej sensacji, gdzie szybkość rozgrywanych wydarzeń rekompensować ma brak frapującej intrygi. Nic bardziej błędnego. Marklund udało się zachować idealne proporcje między tymi dwiema sprawami, a – co ucieszy miłośników skandynawskich kryminałów (za takiego siebie uznaję) – nie obejdzie się do grzebania w mrokach przeszłości, odkrywania rodzinnych tajemnic i w ogóle od pejzażu życia społecznego w Szwecji. To, co odróżnia powieści Marklund od literatury, jaką serwują inni skandynawscy autorzy – choćby Larsson czy Mankell, a co dla mnie stanowi największy walor powieści, jest uczynienie bohaterką kobiety. Annika Bengtzon to reporterka kryminalna, która z różnym powodzeniem usiłuje znaleźć równowagę między pracą a życiem rodzinnym. Nad całą fabułą unosi się feministyczna refleksja o tym, jak kobietom trudno budować sukces na zawodowym gruncie i o tym, jak społeczeństwo utrudnia im pięcie się po szczeblach kariery. I właśnie za te odchylające się w lewą stronę konkluzje cenię kryminały Skandynawów, wśród których „Zamachowiec” zajmuje szczególne miejsce.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kolejny świetny szwedzki kryminał (2010-09-15)

Magdalena Bem-Andrzejewska  Więcej o recenzencie

Po Mankellu i Larssonie można było z obawą sięgać po kolejną skandynawską serię - czy to możliwe, żeby aż tylu autorów tak dobrze tam pisało? A jednak znowu warto! Książka jest bardzo wciągająca, podejście do tematu z ciekawej perspektywy. Z główną bohaterką łatwo utożsamią się kobiety łączące intensywną pracę z życiem rodzinnym, ale nie jest to w żadnym razie typowa "literatura kobieca". Dla lubiących te klimaty - duża dawka informacji o życiu codziennym szwedzkiej klasy średniej. Podsumowując - naprawdę dobry kryminał i trochę powieść obyczajowa jednocześnie.

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji