Zaufanie i przemoc. Esej o szczególnej konstelacji nowoczesności

Jan Philipp Reemtsma Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: twarda

nośnik: druk
liczba stron: 542

Grudzień 2011 - Tradycją nauk społecznych stało się zadawanie pytań o specyfikę drogi odrębnej nowoczesności, i w zależności od upodobań teoretyka, który owe pytania stawia, akcent zostaje położony to na racjonalność, to na funkcyjne zróżnicowanie, to znowu na inne kwestie. Niniejsza rozprawa wpisuje się w tę...

Pełny opis produktu...

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Zaufanie i przemoc. Esej o szczególnej konstelacji nowoczesności

Autor:: Jan Philipp Reemtsma
Wydawnictwo:: Wydawnictwo Poznańskie , Grudzień 2011
ISBN:: 978-83-7177-816-2
Liczba stron:: 542
Wymiary:: 155 x 210 mm
Sprawdź inne tytuły:: Jan Philipp Reemtsma

Kategorie:: proza obca > eseje
psychologia
socjologia

Tradycją nauk społecznych stało się zadawanie pytań o specyfikę drogi odrębnej nowoczesności, i w zależności od upodobań teoretyka, który owe pytania stawia, akcent zostaje położony to na racjonalność, to na funkcyjne zróżnicowanie, to znowu na inne kwestie. Niniejsza rozprawa wpisuje się w tę tradycję i podejmuje temat, który jej autor uważa za do tej pory zaniedbywany, mianowicie związek pomiędzy zaufaniem a przemocą. Praca ta zgłębia przy tym przede wszystkim trzy kwestie. Po pierwsze: jak ukształtowała się specyfika nowoczesności (tzn. w jaki sposób powstała owa europejsko-transatlantycka formacja kulturowa zrodzona z kryzysu XVI i XVII wieku), która, jak się wydaje, odróżnia się od wszystkich innych formacji tego typu, mianowicie pod względem szczególnej potrzeby legitymizacji stosowanej przemocy. Po drugie: jak udaje się jej, na drodze ku możliwie pozbawionej przemocy przyszłości, połączyć ową potrzebę legitymizacji, sposób, w jaki postrzega samą siebie, z faktyczną skłonnością do stosowania przemocy. Po trzecie: dlaczego ekscesy XX wieku, mimo iż znacząco wpłynęły na sposób, w jaki nowoczesność postrzega samą siebie, nie odwiodły jej - jak na razie - od swobodnego kroczenia obraną przez siebie drogą odrębną.

Zgłoś błąd w opisie

Napisz pierwszą recenzję "Zaufanie i przemoc. Esej o szczególnej konstelacji nowoczesności".