Złota Kolekcja - Mały Elf

Historia polskiej muzyki rozrywkowej w osiemnastu kawałkach (2012-03-17)

Luizjanna  Więcej o recenzencie

Ze składankami bywa różnie, zawsze znajdziemy jakieś utwory, których akurat nie ma. I tu też można wysuwać taki zarzut: brakuje utworów powstałych z Józefem Skrzekiem. Skupmy się jednak na tym, co na płycie się znalazło. To prawdziwy przekrój twórczości Haliny Frąckowiak. Krążek pokazuje jak różnorodna jest jej twórczość od dyskotekowej "Serca gwiazd" po nastrojową "Mały Elf". To zarazem ciekawa propozycja dla tych, którzy chcą zobaczyć jak zmieniała się polska muzyka rozrywkowa na przestrzeni lat. W twórczości Frąckowiak odnajdziemy bowiem rozmaite trendy.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Hala jest boska!!! (2009-01-08)

mariusz kuciński  Więcej o recenzencie

Będąc małym chłopcem pokochałem Halinkę. Parę lat temu poznałem ją osobiście. Wiele by mówić - świetna babka. "Mały elf" to płyta-kwintesencja dokonań tej artystki. Same najlepsze kawałki w jej wykonaniu. Płytę wzbogacają utwory niepublikowane dotąd - "Nie bój się żyć" i "To co kocham jest zawsze najbliżej" - utwory obecne już na zawsze. Mam nadzieję, że doczekamy się drugiej części "Złotej kolekcji" z utworami Halinki, a tam będą kolejne jej szlagiery, chociażby "Ucieczka".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Szczerze polecam każdemu - to bardzo przyjemna kolekcja piosenek (2007-11-24)

zbyszek piotr Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

"I'm sorry", "Tam, gdzie lekki wieje wiatr" oraz "Wiatraki mojej wyobraźni" - te trzy piosenki powinny były być włączone do repertuaru tego albumu. Ale i tak płyta wdzięczna w słuchaniu, bo to same przeboje pani Haliny Frąckowiak. Szczerze polecam.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Anna, Julia, Magdalena ... (2001-02-28)

Ireneusz Barszczewski  Więcej o recenzencie

„Krajobraz łasi się jak pies, to wieczór po nielekkim dniu, autobus stanął, możesz wysiąść, wejść, lecz Anna już nie mieszka tu, lecz Anna już nie mieszka tu.... Za rzekę w cień starych drzew pobiegła kiedyś środkiem dnia, muzykę wzięła z sobą, jakiś wiersz, drobiazgów parę, parę zdjęć, sukienkę lekką tak, jak mgła...” Pisząc poprzednią recenzję zapomniałem – bywa – o chyba najpiękniejszej, najdelikatniejszej, tkliwej i czułej piosence Haliny, o prawdziwej „krainie łagodności”. Słucham jej dzisiaj ze starej taśmy cały dzień, może sto, może więcej razy, na okrągło. Muzyki właściwie się nie słucha – muzykę się odczuwa. Tak jak przy zabawie w ciciubabkę rozpoznajemy osoby dotykiem, tak jak nadejście wiosny poznajemy po owym niesamowitym, nienazwanym zapachu nowego życia, tak odczuwamy niektóre piosenki. „Anna już nie mieszka tu” to szept, to dotyk, to zapach, to film piękny, jak „Ukryte pragnienia” Bertolucciego. Odkryłem kiedyś, że mężczyzna wspominając patrzy oczami, które mają tyle lat, ile lat miał on przeżywając swe wzruszenia. Potem motyw ten znalazłem w dwóch cudownych książkach: „Terapii” Davida Lodge’a i „Tam, gdzie spotykają się wszystkie światy” Williama Whartona, których bohaterowie u schyłku życia wędrują po krajobrazach dzieciństwa, młodości, wieku dojrzałego, i jak Mickiewicz zaczynają rozumieć, że pierwsze było „sielskie, anielskie”, że druga była „górna i durna”, i – najważniejsze – że „ wiek męski, to wiek klęski”. Powie ktoś – a co ma do tego Halina Frąckowiak? Ano ma, i to dużo. Gdy jako nastolatek pobiegłem na koncert ABC do poznańskiego Zamku, to nie tylko po to, aby posłuchać „Napisz proszę”, ale aby Ją zobaczyć – młodą, pełną energii, pociągającą. A potem dorastałem wraz z jej piosenkami, i im bardziej ona odchodziła od rytmicznego rocka w stronę zadumy i nostalgii, im piękniejszą i dojrzalszą stawała się kobietą, tym bardziej i ja dorastałem. Dzień za dniem, rok za rokiem, miłość za miłością.... „Kochała kruche trawy źdźbło, wierzyła w dźwięk trącanych strun, nic więcej o niej ci nie powiem bo, bo Anna już nie mieszka tu, bo Anna już nie mieszka tu....” Ta piosenka to szept i westchnienie, emanacja kobiecej delikatności w najpiękniejszym rodzaju, to rozkosz wibracji stłumionego głosu kobiety połączonego z bardzo delikatnym podkładem gitary i sekcji rytmicznej, to słowa jakby wszystkich liryków świata, złożone w jeden tekst. Dla mnie ma wartość nieprzemijającą, jak „Yesterday” czy „Kayleigh”. I tak już będzie zawsze. „Czy teraz jej łatwiej żyć, czy nie tnie w twarz poranny chłód, pomiędzy nami odkąd nie ma jej, zwykłego ciepła mniej i mniej, i gorzki bywa nawet miód, i gorzki bywa nawet miód...”

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Gdzie dziś jesteś moja pszeniczna panno... (2001-02-25)

Ireneusz Barszczewski  Więcej o recenzencie

Siłą rzeczy zrecenzować muszę jednocześnie dwie płyty: „Mały Elf” Haliny Frąckowiak oraz „Geira / Ogród Luizy” nagraną wspólnie przez Halinę Frąckowiak, SBB i Józefa Skrzeka. Powód jest prosty. Dawno, dawno temu, jakby w innym życiu, gdy rozstawałem się ze swą pierwszą, wspomnianą w recenzji do płyt Krystyny Prońko miłością, na rynku ukazała się przepiękna płyta Haliny, z utworami które dziś, w dobie re-masteringu, podzielone zostały na dwa krążki. Halinę Frąckowiak lubiłem zawsze, ale dopiero tamta winylowa płyta, zawierająca subtelne piosenki takie, jak: „Jesteś spóźnionym deszczem”, „Wzejdę polnym makiem”, „Otwieram list – Brązowy wrzesień” oraz tę, po utracie mojej błękitnookiej, jasnowłosej, pierwszej miłości dla mnie najważniejszą „Pannę pszeniczną”, była płytą naprawdę dojrzałej wokalistki – kobiety o ciepłym, wzruszającym, czystym i mocnym głosie, głosie, który docierał do mego serca bardzo głęboko. Halina śpiewała oczywiście też doskonałe utwory rytmiczne takie, jak choćby „Dancing Queen” czy „Serca gwiazd” jednak te cztery pierwsze będą już zawsze moimi „evergreenami” „Mały Elf” to osobna historia. Wspaniała, poetycka adaptacja motywu przewodniego z „Emmanuelle”, pięknego, erotycznego filmu, okrzykniętego wówczas przez komunistyczną pruderyjną cenzurę pornografią (podkreślam, że myślę o pierwowzorze z wspaniałą rolą młodziutkiej Sylwii Kriestel, a nie późniejszych, rzeczywiście tandetnych podróbach). Wracając do muzyki: Halinie Frąckowiak, z jej aksamitnym, uśmiechniętym, ale i lirycznym głosem udało się oddać po polsku klimat oryginału: połączenie francuskiej frywolności z równie francuską zadumą czy nostalgią. Bardzo lubię ten utwór. Wypada na koniec powiedzieć coś o "Szukaj Burz i Buduj" albo jak kto woli "Silesian Blues Band", grupie dla mojego pokolenia kultowej, tworzącej rock progresywny w Polsce w czasach, gdy na świecie jeszcze nie było takiego określenia, gdy w „tamtym” świecie, od którego oddzieleni byliśmy „żelazną kurtyną” dopiero raczkowały zespoły takie, jak: „Genesis” czy „King Crimson”. Dla mnie osobiście muzyka SBB była nieco za ciężka, wolałem Tadeusza Nalepę i „Breakout” – ale to problem mój, a nie SBB i Skrzeka, bo oni byli fantastyczni. Konkludując: jeśli chcesz posłuchać piosenek bardzo kobiecej kobiety, i dobrego blues-rocka sprzed lat, kup te płyty. Ja kupię na pewno A Panna Pszeniczna? Może mnie jeszcze czasem wspomina... Przeceż jak pisze Seneka : „Ars longa, vita brevis.”

(2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji