Zmierzch

Świetna (2012-05-02)

Dariusz R. Kolodziej  Więcej o recenzencie

Właśnie przeczytałam Zmierzch i z czystym sumieniem polecam - świetna fabuła, mimo wszystko zadowalający koniec. Przeczytałam w parę wieczorów.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

W mrocznym klimacie (2011-01-14)

Jaroslaw Grzegorz Pedras  Więcej o recenzencie

Intrygująca fabuła wkomponowana w klimat mglistej i tajemniczej Olandii. Ciekawe studium zachowań ludzkich. No i zaskakujący finał, kto jest przyczyną nieszczęścia.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Godne uwagi (2009-07-14)

kape  Więcej o recenzencie

"Zmierzch" to powieść kryminalna, ale też psychologiczno-obyczajowa. Wątek kryminalny rozwija się powoli, ale wyjaśnienie zagadki zniknięcia sprzed lat zaskakujące. Nic nigdy nie jest takie, jakie się wydaje. W tej książce również "najczarniejszy charakter" okazuje się być... Ale to już doczytajcie sami. Polecam.

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ostrożnie z czytaniem o zmierzchu "Zmierzchu" Theorina! (37/2008)

Tadeusz Nyczek Przekrój  Więcej o recenzencie

Szwedzi bardzo go zachwalają. W końcu dobry debiut to nie byle co, a „Zmierzch” jest naprawdę dobrym debiutem. Dostał już nagrodę Szwedzkiej Akademii Kryminału w kategorii Mystery Novel, czyli „powieści tajemnicy i grozy”, więc jakby czegoś więcej niż zwykłego kryminału. Oczywiście teraz wszyscy będą porównywać Theorina do skandynawskiego mistrza gatunku Henninga Mankella i pewnie nie od rzeczy, bo klimaty Mankellowskie są tam jawnie wyczuwalne. Ale są to po prostu naturalne klimaty szwedzkie, które spotkacie równie dobrze w książkach Selmy Lagerlöf czy Pära Lagervista, więc nie ma się co ekscytować i porównywać. Mgliste odludzia, wietrzne niebo, plusk fal o burty rybackiego kutra, ponurawi ludzie, coś zaczajonego za skrzypiącymi drzwiami... Wiecie, co mam na myśli. Akcja „Zmierzchu”, przynajmniej ta współczesna, toczy się jakby od niechcenia, ale gdy coraz to wraca w przeszłość, aż po lata trzydzieste, nagle się zagęszcza, mrocznieje. Upiory rzekomo dawno pogrzebanej historii z każdym rozdziałem nabierają ciała, wieje od nich trupim chłodem, a im bliżej naszych czasów, tym bardziej widać, jak wszystkim rządziły stare, niewyjaśnione tajemnice sięgające aż... Kostaryki. A wszystko stąd, że pewnej ciężko sfrustrowanej pielęgniarce zachciało się po latach wrócić do opuszczonego letniego domku młodości, by poszukać śladów po zaginionym niegdyś w niewyjaśnionych okolicznościach jej paroletnim synku. Ojciec pielęgniarki, niedołężny fizycznie, ale sprawny umysłowo pacjent domu starców, podejrzewa, że w pewnym grobie, gdzie pochowano przed laty mordercę policjanta oraz dwóch niemieckich maruderów ostatniej wojny, być może leży kto inny... „Zmierzch” jest rasową powieścią, bardzo porządnie napisaną. Ponadto ma wszystko, co trzeba, żeby natychmiast dać się przerobić na film: niebanalną intrygę, niebanalne postaci i atmosferę wprost wymarzoną dla jakiegoś nowego Hitchcocka. Byle tylko nie zabrali się do tego sami Szwedzi, bo ich filmy nakręcone na podstawie kryminałów choćby Mankella nie zasługują na nic więcej niż zakopanie w pierwszym z brzegu grobie.

(7 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przereklamowana (2008-09-17)

konturka  Więcej o recenzencie

Nie przeczytałam "Zmierzchu" - ja go zmęczyłam. To jedna z tych książek, po których spodziewać się można jakiegoś prywatnego trzęsienia ziemi co najmniej (jeśli wierzyć recenzjom prasowym), a potem jak się ją już czyta, to się zastanawia, czy to aby na pewno były recenzje TEJ książki. Intryga owszem, ciekawa, jest kilka momentów, w których włosy lekko podnoszą się na karku, nieźle oddany jest klimat szwedzkiego odludzia, ale język, jakim pisze Theorin, nie zachwyca - proste zdania, niezbyt zgrabne, miejscami sztuczne dialogi. Ogólnie dość nudno.

(4 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji