Żniwiarz

Beznadziejne (2012-01-04)

Smile  Więcej o recenzencie

Naprawdę, okładka oddaje w pełni charakter zawartości. Chała! Tu nie ma nawet czego komentować. Strata czasu! Szkoda, że nie ma oceny "0".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam (2010-08-18)

nesty Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Bardzo fajnie napisany kryminał. Współczesne realia. Ciekawy wątek. Super jak na debiut, okładka nie zachęca, ale zawartość rekompensuje. Lektura na jeden wieczór. Polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Błyskotliwe czytadło (2008-12-30)

Altonia  Więcej o recenzencie

Akcja "Żniwiarza" wprowadza nas w dziwny, trochę somnambuliczny klimat małego miasteczka. I właśnie te klimatyczne smaczki są największą zaletą książki. (Mój ulubiony fragment to opis ogródka pani Burmistrzowej). Trzeba też przyznać, że przebieg i rozwiązanie intrygi kryminalnej jest zaskakujące i błyskotliwe. Naprawdę nieźle jak na debiut. Szkoda tylko, że wydawca zdecydował się na tak beznadziejną okładkę. Jeśli nawet ta okładka jest żartem (?) - to raczej mało wyrafinowanym.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fajny pomysł na prowincjonalny kryminał, ale... (2007-12-09)

Mateusz Straszewski  Więcej o recenzencie

Zacznę może od rzeczy związanej z samą książką jako produktem. Okładka. Tak koszmarnej, kiczowatej i paskudnej dawno nie widziałem. Gdyby nie fakt, że ktoś rekomendował mi twórczość Gaji Grzegorzewskiej to patrząc na to okropieństwo na pewno nie skusiłbym się na zakup. Sam pomysł wydaje się ciekawy i z początku autorce całkiem dobrze idzie prowadzenie historii. Ciekawie zarysowane postaci - policjanci: sierżant Duraj, Śmiałek, Jarosz i Grudziądz, dziennikarz telewizyjny Bergen (łowca sensacji, nieco chyba wzorowany na osobach typu Marcin Wrona z TVN), proboszcz, doktor Wawrzycki, jego córka Olga, narzeczony zamordowanej Wojciech Stańdo... Gdzieś przeczytałem dość trafną uwagę, że to jest swego rodzaju pastisz serialu "Plebania". Coś w tym jest. Wiem, że debiut rządzi się swoimi prawami i autorce można wiele wybaczyć. Niestety po przeczytaniu "Żniwiarza" miałem zbyt wiele zarzutów, żeby móc je usprawiedliwić tym argumentem. Rzeczą, która na początku mnie zraziła jest język. Moim zdaniem nieco za suchy i za prosty. Czytając nie czułem należytego napięcia, które powinno towarzyszyć akcji. Wydaje mi się, że przyczyna tego leży właśnie w języku. Nieco żenujące są też erotyczne przygody pani detektyw. Bynajmniej nie chodzi mi tu o żaden purytanizm. Raczej o sposób w jaki zostały przedstawione igraszki Julii Dobrowolskiej i sierżanta Duraja. Wątek homoseksualny, który pojawia się nieco później również wydaje się być mocno naciągany. Ale mógłbym to wszystko wybaczyć, gdyby nie fakt, że Grzegorzewska poległa przy rozwiązaniu zagadki "Żniwiarza". Finał jest oczywiście zaskakujący, bo taki powinien być, ale można odnieść wrażenie, że wziął się nieco z kosmosu. Kryminał powinien być pewną zabawą z czytelnikiem, pozwoleniem jemu by sam stał się detektywem i dążył do rozwikłania zagadki. Tyle, że w tym przypadku autorka stosuje za dużo niedopowiedzień, domysłów, o których nigdzie nie ma mowy. Przemyślenia Julii Dobrowolskiej często gdzieś się urywają, są krótkie i zdawkowe. Ja wiem, że nie powinienem dostać wszystkiego w postaci "kawę na ławę". Ale nie wiem po co autorka skupiała się na opisywaniu sytuacji, które zupełnie nic nie wnosiły do akcji i były taką zasłoną dymną. Fałszywe tropy fałszywymi tropami, ale w tym przypadku to chyba jednak raczej brak pomysłu na rozwinięcie fabuły. "Żniwiarza" dobrze się czyta. Jest w nim jakiś potencjał. Do jego przeczytania zachęciła mnie zresztą recenzja drugiej książki Gaji Grzegorzewskiej "Noc z czwartku na niedzielę". To ciąg dalszy przygód młodej pani detektyw. Recenzent dość wyraźnie podkreślał w tekście, że "Żniwiarz" to była jedynie średniej jakości wprawka przed pełnokrwistym, dobrym kryminałem jakim jest kolejna książka autorki. Przeczytamy, zobaczymy...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie okładka zdobi książkę (2006-11-15)

Rafał Chojnacki  Więcej o recenzencie

Wydawałoby się, że czasy okładek z narysowanymi aktorami mamy już za sobą, "Żniwiarz" nie będzie przecież w najbliższym czasie ekranizowany, a już na pewno w roli sierżanta Duraja nie wystąpi Timothy Dalton. Jednak mimo takiej wpadki wydawniczej warto dać tej powieści szansę. Książka Gaji Grzegorzewskiej to trzeci tomik w nowej kolekcji polskich kryminałów. Po zbiorze "Trupy polskie" i debiutanckiej powieści Marcina Świetlickiego przyszła pora na "Żniwiarza". Jest to historia śledztwa, które prowadzi młoda i piękna pani detektyw w jednej z tysięcy małych polskich wiosek. Spektakularne morderstwo wczasowiczki - ucięto jej głowę - sprowadza tam nie tylko młodą detektywkę, ale też asa telewizji i komisarza z Krakowa. Ciekawe śledztwo, błyskotliwa dedukcja i płomienny romans z oficerem policji - wszystko to idealnie klasyfikuje "Żniwiarza" jako współczesny kryminał. Są tu nawet elementy thrillera. Polecam wszystkim jako dobrą prozę rozrywkową.

(5 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji