Znów ta miłość

trochę nudna (2010-08-19)

Monika Wajman  Więcej o recenzencie

Czytam wszystkie książki Doris Lessing do jakich mam dostęp, bo bardzo lubię styl tej pisarki, ale pierwszy raz jej książka mnie rozczarowała. Przebrnęłam przez nią, ale z trudem. Po prostu wieje nudą. Główna bohaterka tak snuje rozważania, że nie ma się ochoty tego czytać. Choć temat nie jest bagatelny, to podany w nieciekawy jak dla mnie sposób.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trudno ocenić (2009-09-01)

Agnieszka Kuczys  Więcej o recenzencie

Książkę pochłonęłam, ale chwilę później przyszła refleksja czy oby na pewno była ona tak frapująca? Przyznam, że mi milość/miłostki głównej bohaterki wydały się nieco infantylne, a postaci pozbawione głębszych przemyśleń. Cieszy jednak poruszony temat pożądania, miłości i samotności ludzi w wieku dojrzałym. Pomimo wszystko z pewnością sięgnę po kolejne lektury Lessing.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O następstwie retrospecji zdarzeń minionych (2009-07-16)

Ania Baranowska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Frapujący tytuł, który w wyniku procesu asocjacji przywodzi na myśl przeświadczenie o tym, że w życiu każdego człowieka miłość jest procesem powtarzalnym, możliwym do zaistnienia w każdym czasie. Z treści dowiadujemy się, że czas ten rozszerza się nie tylko na okres wieku młodzieńczego, ale zdarza się i w okresie jesieni życia. Po raz kolejny autorka kreśli znakomity portret kobiety spełnionej zawodowo, odnoszącej sukcesy lecz pozbawionej afektu, którą budzące się, dawno zapomniane uczucie zaskakuje nie mniej niż każdego z nas zaskoczyłyby wielkie mrozy latem! Co prawda wg mojej opinii bardziej porywająca jest jej afrykańska proza, pełna nostalgii i wibrujących w wyobraźni opisów przyrody, życia i zwyczajów lecz mimo to urzekła mnie sama konstrukcja akcji oparta na historii pewnej wyzwolonej kobiety żyjącej dawno, dawno temu, której twórczość zainspirowała i obudziła uśpione namiętności nie tylko w głównej bohaterce ale i… Książka emanuje mnogością uczuć, doznań, pragnień i zmysłowości! Polecam na wakacyjny okres, koniecznie w cieniu rozłożystych drzew!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Prawo do miłości nie jest zależne od wieku (2009-06-24)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

"Znów ta miłość" otacza czytelnika delikatnym, spokojnym i jednocześnie pełnym namiętności nastrojem. Sara, dojrzała kobieta współkierująca teatrem Zielony Ptak, przygotowuje sztukę na podstawie pamiętników Julie Vairon, kobiety nieprzeciętnej, silnej, wyzwolonej, owładniętej zmysłową miłością i pozostającą poza "dobrym towarzystwem" z racji swojego trybu życia. Podczas przygotowywania sztuki, pracy z aktorami, muzykami, spotkań ze sponsorami, mecenasami Sara dokonuje badania własnej osobowości. Julie Vairon, mimo, iż nieżyjąca od ponad stu lat, wciąż wywiera magiczny wpływ na wszystkich, którzy pragną opowiedzieć światu o jej niezwykłym życiu. Obserwujemy relacje między mężczyznami i kobietami w różnym wieku, w różnych stanach zaangażowania emocjonalnego; są to relacje przepełnione dziwną, niewytłumaczalną pasją, bólem niespełnionych pragnień. Doris Lesing pisze o kobiecie w wieku przekwitania, która wciąż ma prawo do emocji wiązanych z miłością. Pisze, jak to ona, bardzo celnie, prawdziwie i przejmująco. Nie można jej również odmówić poetyckości: "Sara spacerowała po szarzejącym ogrodzie, dopóki ptaki nie skończyły komentować minionego dnia". Dobrze mi było z kolejną powieścią noblistki. Bardzo dobrze...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Teatralna miłość (2009-04-05)

Damian Gajda  Więcej o recenzencie

Proza Lessing jest soczysta i gęsta od sprzecznych emocji. Motywem przewodnim, który kołacze się w głowach bohaterów jest problem pożądania. Chuć determinuje poczynania Sary, sprawia, że przeżywa ona renesans młodzieńczych fantazji. „Znów ta miłość” to przede wszystkim traktat o samotności – trudnej przypadłości, na którą jej zdaniem jedynym antidotum może być miłość. No właśnie, a tej jak na złość brakuje. Co prawda pojawiają się efemerydalne miłostki, ale są one raczej obsesyjnym poszukiwaniem właściwego, pełnokrwistego uczucia, które może dać ukojenie. „Znów ta miłość” to kolejna świetna rzecz, która wychodzi spod pióra Doris Lessing. Autorka wybiera się w podróż w głąb kobiecej podświadomości. W zasadzie trudno znaleźć we współczesnej prozie światowej pisarkę, która dorównywałaby Lessing w konstruowaniu osobliwych postaci kobiecych. Jestem pewien, że to nie jest to jej ostatnia powieść, z którą się zapoznam.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji