Żółte oczy prowadzą do domu
okładka: miękka
nośnik: druk
liczba stron: 250
Ocena klientów:
wszystkie recenzje (2)
Lipiec 2011 - "Żółte oczy prowadzą do domu"
Marta i Lena, córki czeskich emigrantów z Sao Paulo, uciekły do Europy od swoich problemów, duszącego smogu i dżungli, w której czas przestaje istnieć. Przypadkiem spotykają się w Pradze, gdzie w grudniu pada śnieg, a na ulicy można patrzeć ludziom w...
Pełny opis produktu...
Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".

zamknij
Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Żółte oczy prowadzą do domu
Średnia ocena z 2 recenzji
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Markéta Pilátová
- Wydawnictwo:
-
Good Books
, Lipiec 2011
- Seria:
-
Literatura czeska
- ISBN:
- 978-83-928051-6-8
- Liczba stron:
- 250
- Wymiary:
- 125 x 200 mm
- Sprawdź inne tytuły:
-
Markéta Pilátová
"Żółte oczy prowadzą do domu"
Marta i Lena, córki czeskich emigrantów z Sao Paulo, uciekły do Europy od swoich problemów, duszącego smogu i dżungli, w której czas przestaje istnieć. Przypadkiem spotykają się w Pradze, gdzie w grudniu pada śnieg, a na ulicy można patrzeć ludziom w oczy. Próbują tu zrekonstruować historię, która nie mogłaby się już wydarzyć, a w której przeplata się oddanie, ból, samotność i strach. Towarzyszą im w tym Maruszka i Luiza, kobiety u schyłku życia, które połączył jeden mężczyzna. Jaromir nawet po swojej śmierci plącze ich losy. Nic w tym dziwnego, w końcu przez niemal całe życie był szpiegiem.
Żółte oczy prowadzą do domu, łącząc ironię Kundery z wnikliwą obserwacją ludzkich zachowań, opowiadają historię o przyjaźni, tęsknocie i miłości ponad wszystko. Zabierając nas w podróż do barwnego świata Ameryki Południowej, pozwalają doświadczyć zderzenia dwóch kultur i dwóch pokoleń. Losy emigrantów i ich tęsknota za ojczyzną, skłaniają do refleksji, czym jest dom i gdzie każdy z nas ma swoje miejsce na ziemi. Jak je odnaleźć? Czy lekiem na nostalgię okaże się składanie papierowych żurawi orizuru?
Markéta Pilátová pomysł do napisania powieści zaczerpnęła z historii czeskich emigrantów i ich dzieci, które uczyła w Brazylii ojczystego języka. Dla młodych ludzi niepotrafiących zrozumieć tęsknoty za krajem przodków, to właśnie język stanowi klucz do poznania ojczyzny. Dla starszych jest zaś ostatnim pomostem łączącym z utraconą krainą. Te dwa pokolenia nawiązują w powieści relacje, które na zawsze odmienią ich życie.
Książka objęta partonatem Merlin.pl
- Żółte oczy prowadzą do domu
- Autor:
-
Markéta Pilátová
Żółte oczy prowadzą do dobrej literatury
(2011-09-15)
Czechofilka
Więcej o recenzencie
Jaromir czy może Yaromir? Jeśli założyć, że każdy, oprócz prawdziwej twarzy, ma co najmniej jedną maskę, on ma ich o wiele więcej. Trudno ich nie mieć, będąc szpiegiem. Po doświadczeniach II wojny światowej w małym, nic nieznaczącym obozie koncentracyjnym we Flossem, który był wielce znaczącym dla niego, żółte oczy Johany zaprowadziły go właściwie donikąd. Może wymyślił sobie tę kobietę – zastanawiają się Lena, Marta, Luiza i Maruszka. W życiu każdej z nich Jaromir odegrał znaczącą rolę, zmienił ich życie, wpłynął na decyzje. Między São Paulo a Pragą krążyły listy, wspomnienia, słychać było strzępki rozmów. Wydawało im się, że Brazylia zaserwuje emigrantom kolorowe życie, inne od tego, które znają z Pragi. Tymczasem dokucza niepunktualność miejskich autobusów, niedziałające bankomaty, najdziwaczniejsze godziny zamykania sklepów, wojny gangów, a przede wszystkim… samotność. Kobiety zastanawiają się czy można jeszcze wrócić. I jeśli tak, co odnajdą na praskim Żiżkovie, gdzie wszystko będzie miało posmak taniego, brazylijskiego wina i czeskiej nostalgii? Czy nie będzie już za późno na japońskie ptaki orizuri, składane orgiami, które, składane podczas myślenia o chorym, są najlepszym lekiem?
Markéta Pilátová, doskonale wie, jak to jest być obcą. Od wielu lat mieszka w Buenos Aires. Opisała życie młodych ludzi, dla których Czechy to kraj rodziców i dziadków, już nie ich. Kluczem do poznania ojczyzny jest język. Autorka przyznaje, że przy pisaniu książki wykorzystywała swoje doświadczenia z okresu pracy jako lektorka języka czeskiego w Brazylii. Spotykała wiele osób – młodych, którzy nie potrafili zrozumieć tęsknoty za krajem, i starszych – wyobcowanych, rozczarowanych życiem na emigracji, bez perspektyw na zmianę. Te dwa pokolenia w powieści nawiążą relacje, które na zawsze zmienią ich życie…
Wspaniała książka, pełna kontrastów pomiędzy gorącą Brazylią a zimną Pragą, między obozem koncentracyjnym a ciepłą herbatą. Wreszcie Czeszki mają coś do powiedzenia. Być może przy czeskich pisarzach wymienianych jednym tchem, takich jak Hrabal, Škvorecki, Čapek, pojawi się pisarka. Nie zdziwiłabym się gdyby to była Pilátová.
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji