Zooropa

Niedoceniona perła (2011-01-18)

Tomasz Wnuk  Więcej o recenzencie

W tę muzę trzeba wpłynąć, a dopiero wtedy odda swoje emocje, barwę, aranżacje – w założeniu eksperyment w efekcie klejnot w dyskografii.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Muzyki trzeba umieć słuchać... (2009-08-13)

Antoni Twardowski  Więcej o recenzencie

...takie jest moje zdanie a kieruję je do osób, które Zooropę uważają za album tragiczny. Zawsze, gdy wchodzę głębiej w muzykę jakiegoś zespołu (a poznawanie Zooropy jest dla większości słuchaczy właśnie takim etapem), to staram się poznać historię danej płyty, okoliczności oraz to, co sami muzycy mówią o niej w trakcie powstawania jak i po. Daje to pewną perspektywę, dzięki której lepiej mogę zrozumieć czym ta muzyka jest. Jedynie arcydzieła można wyrwać z kontekstu reszty twórczości i podziwiać swobodnie. I jest to reguła, która tyczy się każdego zespołu nie zależnie czy jest to Pink Floyd, Deep Purple czy U2. W przypadku Zooropy warto znać zarówno historię U2 z tego okresu jak i całą płaszczyznę ich muzyki. Przede wszystkim dlatego, że krytycy oraz wielu ludzi nie może się uwolnić od swoich przyzwyczajeń, reprezentowania których dani muzycy dawno przestali nawet chcieć. Na U2 patrzy się wciąż przez pryzmat "Joshua Tree" i ewentualnie "Achtung Baby", każdą kolejną płytę oceniając o tyle o ile jest do nich podobna mimo że od wydania tej pierwszej minęło już ponad 20 lat a U2 bynajmniej nie stara się jej rozpaczliwie powtórzyć. Ale przechodząc. Zooropa to album eksperyment, wypełniacz, nie tyle nawet wydany by się sprzedawać co by urozmaicić nowymi piosenkami aktualną trasę koncertową. Nie miał nigdy być Joshuą, AB czy nawet WARem. Składa się z bardzo rozbieżnych brzmieniowo kompozycji, niektórych słabych ("Dirty Day", "Babyface") niektórych lepszych (choćby Lemon) a niektórych wręcz świetnych ("Stay", "Zooropa" i "First Time"). Jako płyta zespołu od "Joshua Tree" jest mierna, ale jako nieco tajemniczy, świeży krążek o niesamowitym klimacie wspaniale sprawdza się w swojej roli - czyli muzycznego przeżycia. Płyty z mieszanką rocka i elektroniki, polanej trochę abstrakcyjnym stylem ze świetnymi (Bono rozwija tutaj ciekawą formę liryki znanej z AB) tekstami. Jeśli ktoś chcę poznać to mniej popularne U2 nie zawiedzie się. I uwierzcie mi, będziecie wracali w przyszłości nie raz do tego albumu i czerpali z niego wiele przyjemności!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Inni, ale nie gorsi (2009-08-12)

Paweł Kranzmann  Więcej o recenzencie

Płyta zdecydowania różniąca się od poprzedniczki "Achtung baby". U2 poszło w stronę eksperymentów z elektroniką i to w sumie z niezłym efektem końcowym. "Zooropa" naprawdę broni się, aczkolwiek na początku nie byłem do niej przekonany (Johny Cash plus U2... ale polubiłem: The Wanderer).

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Elektroniczny eksperyment (2009-02-26)

Piotr Bartnikowski Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Zdecydowanie nie jest to najlepsza płyta czwórki z Dublina, ale i nie taki był zamiar U2 przy tworzeniu tej płyty, tym bardziej, że piosenki powstawały dość spontanicznie w trakcie trasy promującej Achtung Baby. Spora ilość elektroniki panoszącej się na Zooropie jest zasługą Flood'a - producenta specjalisty od tego typu dźwięków. Wartość tej płyty podnoszą takie perełki jak psychodeliczny "Daddy's Gonna Pay For Your Crashed Car", singlowy "Lemon", nieśmiertelna ballada "Stay", oryginalny "Numb" oraz niesamowity "The First Time". Wszystko jak zwykle podane z nietuzinkowymi tekstami Bono. Zooropa to jeden z wielu kluczy do poznania całej twórczości U2 i bez wątpienia warta posłuchania.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niedoceniana ale świetna (2008-10-04)

ka  Więcej o recenzencie

Niedoceniane dziełko, o którym sami twórcy powiedzieli: "Nic specjalnego". Nie zgodzę się. Album ma niesamowity klimat, którego już się nie udało powielić. Wystarczy posłuchać takich perełek jak "Stay" czy "The First Time". Uwielbiam ten okres w twórczości U2 - bardzo eksperymentalne lata '90. Polecam!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świeżość (2007-02-09)

Michał Kołodziejczyk  Więcej o recenzencie

Właśnie za sprawą takich produkcji U2 jest największym zespołem na świecie, bo nie pogrążył się w rockowej klasyce, bo nie bał się eksperymentów. A trzeba trochę cywilnej odwagi, by będąc topowym zespołem odrzucić patenty, na których wspięło się na szczyt. Czyż nie jest przyjemnie poczuć dreszczyk emocji, słuchając czegoś nowego, a nie kolejnych wariacji Pride.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kontrowersyjna płyta (2007-01-16)

Art Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

"Zooropie" brakuje wyraźnie spójnej koncepcji stylistycznej i mamy wrażenie, iż obcujemy tutaj z przypadkowymi kompozycjami, które pochodzą z różnych muzycznych bajek. Jednakże podstawą tej różnorodnej płyty jest charakterystyczny sposób tworzenia i melodie, które mogły wyjść tylko spod pióra U2. To jakby swoista próba na słuchaczach, bardzo kontrowersyjna zresztą. Już otwierający tę płytę tytułowy utwór, podzielony na dwie części, porywa nas w nieznane dotychczas rejony, ale z drugiej strony wynika naturalnie z dokonań z poprzedniej płyty "Achtung Baby". Podobna sytuacja jest w "Lemon", a ballada "Stay" przywodzi na myśl U2 z lat 80. Wydaje mi się, iż jest to taki bardzo spontaniczny album, flirtujący z jeszcze większym impetem z nowatorską elektroniką. Całkowitym nieporozumieniem wydają się być natomiast rzeczy w rodzaju "Numb" i "The Wanderer".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo przeciętnie, no i niezbyt ciekawie. (2006-07-31)

Stanisław Michalski  Więcej o recenzencie

Znów postanowili skorzystać z dóbr elektronicznych, ale chyba niezbyt im się to udało. Większość tych utworów jest po prostu nieudana. Trochę rapu, popu, house…po co? Ta płyta jest najbardziej odbiegająca od pozostałych dokonań U2, co niestety w tym przypadku nie jest zaletą.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobry album (2006-07-02)

Bartosz Surma  Więcej o recenzencie

Według mnie to dobra płyta, lubię ją, uważam że "Stay" jest naprawdę wspaniałe. "Numb" w wykonaniu Edge'a, "The Wanderer" gościnnie wykonane przez Johnny Casha, czy tytułowa "Zooropa". Bardzo podoba mi się również "The First Time", piękny tekst. Polecam.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jest to bardzo dobra płyta

Adam Andruszkiewicz

Ta płyta jest dość lubiana przez fanów. Dla wielu z nich właśnie od niej to wszystko się zaczęło. Jest to bardzo eksperymentalny album, ale nie znaczy to, że zły! To zależy od gustu! Ale czy wam, gdybyście byli muzykami tej rangi, co U2 nie znudziłoby się grać "tego samego" w kółko. Musieli coś urozmaicić i im się udało! Ciekawe, jak Coldplay by to zagrali?

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji