Zwiadowcy - księga 1, Ruiny Gorlanu

Nie tylko dla młodzieży... (2011-11-24)

Paulina Kobylska  Więcej o recenzencie

No dobra, powiem Wam, drodzy współczytelnicy, w tajemnicy, że nie należę już do zacnego grona "młodzieżowego"... A od książki wprost nie mogłam się oderwać! Po prostu zapomniałam o bożym świecie :P Serio. Kreacja postaci, nie tylko głównych...lekkie pióro, bardzo przyjemne w czytaniu...opisy pozwalające wczuć się w emocje bohaterów...fabuła wciągająca, zaskakująca...Wprost idealny pomysł na spędzenie przyjemnego wieczoru. A raczej wielu, gdyż książka sprawia, że nie da się nie sięgnąć od razu po kolejne tomy. Jaki z tego morał? Nie lekceważ książek zaliczanych do kategorii: "dla młodzieży" :)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kiedy już zaczniesz czytać "Ruiny Gorlanu", to nie będziesz się mógł oderwać! (2010-07-01)

Adam Pyzinski  Więcej o recenzencie

"Zwiadowcy; Księga 1: Ruiny Gorlanu" to powieść o przyjaźni i odwadze. Momentami śmieszy, momentami wzrusza. Zawiera w sobie niezwykle ciekawe opisy. Postacie w tym cyklu nie mają jakiś nadprzyrodzonych zdolności, nie znają magii, nie mają jakichś wybitnych talentów (no, może z wyjątkiem Halta, mistrza Willa, głównego bohatera). Historia Willa bez nazwiska zaczyna się podobnie jak historia Harry'ego Pottera. Zostaje podrzucony do zamku Araluen z dołączoną karteczką, na której napis głosi, że jego ojciec zginął na wojnie z Morgarathem, władcą gór Deszczu i Nocy, a matka umarła przy porodzie. Od tamtej pory Will mieszkał w sierocińcu. Jakiś czas później do Willa doszły inne sieroty, ale one przynajmniej znały historię swoich rodziców, a rodzice Willa nie mieli żadnych przyjaciół. Dzieci z sierocińca, miały taki przywilej, że mogły wybrać w jakim fachu lub rzemiośle chcą się kształcić. Will chciał zostać rycerzem, jednak nie dopuszczono go, ze względu na jego drobną budowę. Jednak tajemniczy zwiadowca, Halt, zaproponował chłopakowi przystanie do Korpusu Zwiadowców. Will zgodził się i od tej pory spotkało go wiele przygód. Wziął udział w polowaniu na odyńca, dostał własnego konia, Wyrwija, a nawet polował na straszliwe bestie, z którymi bała się walczyć większość rycerzy w królestwie. Jeśli lubicie czytać o przygodach, wyprawach, szaleńczych planach i rycerzach, przeczytajcie "Zwiadowców". To seria godna polecenia. A nie o każdej serii fantastycznej można to powiedzieć.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wspaniała!!!! (2009-11-29)

Duża Asia  Więcej o recenzencie

Jest to jedna z najlepszych książek dla młodzieży, jakie do tej pory czytałam. Ma zwięzłą akcję. Cała książka trzyma w napięciu. Historia i dla chłopców i dziewczynek. Wyśmienita na prezent! Bardzo polecam!!

(5 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetny cykl!!! (2009-10-28)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Jest to opowieść o chłopcu z sierocińca, którego wziął na przyuczenie zwiadowca, czyli szpieg. Uczy go zatem, jak patrzeć, żeby widzieć, jak się poruszać, żeby inni nie widzieli, jak tropić, strzelać z łuku i ogólnie wtapiać się w tło. Chłopiec natomiast marzy o byciu wielkim rycerzem, ale cóż- postura nie ta. Mimo że wielki sercem, to ciała mizernego i w Szkole Rycerstwa go nie chcą. Oczywiście nasuwa się tu szybkie skojarzenie z Harrym Potterem- mały, chudy, sierota, ten nie zna nawet nazwiska swoich rodziców. Ale to tyle, jeśli chodzi o analogie. Świat wykreowany przez autora jest bardziej fantastyczny, niż Hogwart, a jednak mniej w nim magii, a więcej zwyczajnych ludzkich rzeczy- ciężka praca, samotność, poczucie krzywdy i znęcanie się nad młodszym kolegą. Mnie się podobało zwłaszcza wzruszające zakończenie. Oczywiście czytając tę powieść, trzeba pamiętać, że skierowana ona jest do młodzieży. Dlatego niektóre frazy i określenia wydały mi się zbyt dydaktyczne, zbyt sugestywne w ocenie. Ale jest to niewielka wada, wręcz niezauważalna. Czyta się o przygodach Willa z zapartym tchem. Myślę, że miłośnikom HP spodoba się cykl Zwiadowcy, zwłaszcza, że ma mieć aż 7 tomów! I dlatego szybko sięgnę po drugi.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna! (2009-10-03)

Izabela Wiśniewska  Więcej o recenzencie

Książka jest świetna! Czyta się ją bardzo łatwo i szybko. Bohaterów powieści nie da się nie lubić. Pełna akcji i niesamowitych przygód. Dzieło jak najbardziej godne polecenia. PS Wyrazy szacunku i uznania dla autora!

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Solidne (2009-04-15)

enderwig  Więcej o recenzencie

Solidna literatura przygodowa dla chłopaków głównie. Miło się to czyta, akcja wciąga, parę ciekawych scen. Szkoda tylko, że autor przywiązuje mało uwagi do do budowania nastroju...ale zobaczymy co będzie w następnych częściach...ponoć już jest ich siedem:)

(5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Marzenie chłopca – historia świata (2009-04-01)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Wydawałoby się, że takich opowieści było już wiele. Bohater – jak to najczęściej bywa, sierota – właściwie nie oczekuje niczego. Oczywiście, ma marzenia, ale wie też, gdzieś w głębi duszy, że pozostaną tylko marzeniami. Nie zna swojej przeszłości, a przyszłość jawi się mu raczej w nacechowanych obawą, barwach. A jednak… Opowieść o Willu, jego przyjaciołach zgromadzonych wokół zamku barona Aralda, mieszkańcach przytułku, ujmuje. Co jest tego przyczyną? Moim zdaniem wcale nie brak owej magii, o czym wspominają recenzje, ale przede wszystkim w końcu dostosowanie treści, narracji i słownictwa, do wieku czytelnika. Oraz cudowna niespodzianka, a raczej ich moc, które kryją się za każdym rogiem strony. Oto mamy przed sobą czas przełomu w piętnastoletnich osobowościach, ich przyjaźni. Każde z nich o czymś marzy. Każdy wie też, że coś potrafi. Ale żadne nie jest pewne, czy dostanie się pod opiekę Mistrza wybranej specjalności. Bycie rycerzem, politykiem, skrybą czy kucharzem, zdaje się być równie ważne i istotne dla włości barona, ale i tego świata. Tylko czy oni, jeszcze tak dziecinni, tak naiwni, są w stanie poradzić sobie z codziennością? I co z Willem, którego wieczna ciekawość, skłonność do psot i niepozorna budowa, właściwie nie pasują do żadnej ze znanych mu profesji. Jest jak ten przysłowiowy wół do karety. A jednak, a może jest coś, w czym naprawdę może być dobry… najlepszy? Tylko kim są tajemniczy Zwiadowcy? John Flanagan zabiera nas w świat, który wydaje nam się znajomy. Zamki, rycerze, sama przyroda, zdają się aż kipieć od średniowiecznych odnośników. Jednakże ten świat, nacechowany został porywajacą historią i pełen jest niespodzianek. Ale – co zaskakujące – niespodzianek, którymi kierują zwyczajne, ludzkie zachowania. Tutaj ceni się odwagę i honor, piętnuje egoistyczne ambicje i chciwość. Nie ważne czy masz muskuły, czy też twoim darem od losu jest umiejętność gotowania, możesz zostać Mistrzem. Bo w mechanizmach świata, tak naprawde każdy jest ważnym ogniwem i istotnym elementem. Każdy jest potrzebny. Tym bardziej, że ten świat, ich dom, może ponownie stanąć na krawędzi tak niebezpiecznej, że niewielu tylko się jej domyśla… Porywająca, ale też pełna subtelności okresu dojrzewania; narracja, która stroni od przerostu ambicji pisarza nad bohaterami; powieść przygodowa przypominająca nam legendy o bohaterach, którzy nie osiadali cudownego wspomagania, jest warta tego, by do niej dołączyć. Bo Zwiadowcy nie chcą by o nich czytać, ale by do nich dołączyć…

(10 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dla tych, którym magia wyszła już uszami (2009-03-30)

Katakanasta Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Z książkami fantasy jest pewien problem. Występują stadnie. Wystarczy wejść do księgarni, choćby internetowej, by dostać oczopląsu. Rycerze, magowie, księżniczki, smoki oraz Wybrańcy przez wielkie „W”, młodzi, niewinni, gotowi by po raz tysięczny uratować dowolnie wybrane królestwo przed nadciągającą świńskim truchtem zagładą. I tu należą się podziękowania autorowi - Will nie jest siódmym synem siódmego syna, nie ma krzepy wyczynowego drwala i ukrytych magicznych zdolności. To po prostu osierocony w niemowlęctwie piętnastolatek, który, z racji wątłej budowy, nie ma szans na zrealizowanie marzeń o rycerskich czynach. A skoro nie może zostać rycerzem, zostanie kim innym – zwiadowcą, szpiegiem. I chwała mu za to! Ileż można czytać o superbohaterach? „Ruiny Gorlanu” zaliczają się do książek z kategorii „młodzieżowe”, ale, z całą szczerością, poziomem literackim przekraczają to, co ma do zaoferowania znaczna część „dorosłej” literatury. Flanagan potrafi pisać, ma zgryźliwe poczucie humoru i dystans do przedstawianej historii. Nie próbuje naciągać faktów, ni tworzyć bzdurnych konstrukcji w myśl zasady, że niewyrobiony czytelnik wszystko przełknie. „Ruiny Gorlanu” to dobrze skonstruowana powieść przygodowa z charakterystycznymi bohaterami, których nie sposób nie polubić, wciągająca historia o przyjaźni, odpowiedzialności oraz jakże trudnym procesie dorastania. Flanagan napisał ją z myślą o własnym synu. Polecam rodzicom, którzy głowią się, jak zmusić dziecko do lektury czegokolwiek i, z tą myślą, daję pięć gwiazdek. Nie ma czarodziejów, nie ma magicznych mikstur, jest twardy żywot ucznia zwiadowcy, pot, łzy i prawdziwa przygoda.

(11 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji