Życie Pi

Niesamowita. Polecam! (2009-02-22)

Krystyna Kosiarek  Więcej o recenzencie

Czytałam i polecam. Nie mogłam się oderwać. Jestem pod wrażeniem. To tylko z pozoru, bo jestem przekonana, że nie jest to powieść jednowarstwowa, historia delikatnego, wrażliwego kilkunastolatka, któremu przyszło walczyć o życie na wodach Pacyfiku w szalupie ratunkowej. W szalupie, którą dzieli z tygrysem bengalskim. Nastolatka, który znalazł się w tej szalupie po katastrofie i przeżył w tej szalupie na Pacyfiku i z tygrysem SIEDEM MIESIĘCY. Przeżył i dopłynął w końcu do stałego lądu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

A do czego Ty byłbyś zdolny w obliczu katastrofy? (2009-01-02)

Wojtek Żak  Więcej o recenzencie

Rzadko się słyszy o chłopcu, który już w szczenięcych latach był wyznawcą 3 religii i z równą siłą i zapałem kultywował je wierząc, że jedno jest niebo i każda z religii prowadzi do niego, więc czemu miałby ich nie wyznawać? Jego zapał i chęć walki o życie budzi podziw. Sądzę, że wielu z nas załamało by się o obliczu katastrofy a jadnak on przetrwał i to w wielkim stylu. Historia Pi Patela jest niezbitym przykładem potęgi ludzkiej woli walki. Pokazuje nam także swój nietypowy pogląd na pytania natury religijnej oraz uświadamia, że ZOO nie jest takim strasznym więzieniem dla zwierząt i nie chodzi w nim o to by więzić wszelkie żywe istoty. Nie mam żadnego idola ani wzoru do naśladowania ale wiem, że bez oporów mógłbym wybrać tego dzieciaka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niespodziewany rarytas (2008-07-15)

Wojtek Żak  Więcej o recenzencie

Pierwszy raz przeczytałem coś takiego. Książka jest strasznie wciągająca. Myślę, że to zasługa nie tylko opisów zdarzeń i przeżyć chłopca podczas jego "wędrówki", ale także pewnych rozważań natury egzystencjalnej i potrzeb duchownych. Chyba nikt nie słyszał o chłopcu, który był hindusem, chrześcijaninem i muzułmaninem naraz? Tym bardziej, że z jednakową siłą i oddaniem praktykował każde z wyznań. Książka zmusza nas do refleksji, nie tylko na temat Boga czy innego, lepszego (?) świata. Pokazuje nam, jak bardzo zwierzęcy jesteśmy, pomaga zrozumieć nam psychikę zwierzęcia oraz uświadamia nas, że ZOO wcale nie jest koszmarnym więzieniem dla zwierząt. Polecam.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niesamowita (2008-03-29)

MateuszF84  Więcej o recenzencie

Książka wywarła na mnie ogromne wrażenie. Przeczytałem ją 3 razy i uważam za jedną z najbardziej niesamowitych książek, jakie w życiu przeczytałem. Nie potrafię napisać recenzji, po prostu tę książkę należy ją przeczytać

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Każda ze stron warta jest tego, aby ją przeczytać... (2008-03-15)

Bart  Więcej o recenzencie

Książka swoim uniwersalizmem ogarnia całość jakiej opisać się nie da. Możesz traktować ją jako zwykłą opowieść o małym chłopcu - samotnym, ale w doborowym towarzystwie, lub jako coś więcej... Co? - to już zależy od nas samych.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dla walecznych (2007-06-19)

Monika Popławska  Więcej o recenzencie

Czy można być jednocześnie praktykującym hindusem, chrześcijaninem i muzułmaninem? Może tak, jeśli w religii szuka się ukojenia lęków ludzkiej egzystencji, odpowiedzi na pytania o istotę bytu. Bohater Martela tego właśnie szuka. A czytelnik dostaje odpowiedź. Co jest najważniejsze w życiu? Życie. Polecam wszystkim, którzy muszą walczyć. Wytrwałości!

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka inna niż wszystkie. (2007-05-31)

Hanka Wołoszyn  Więcej o recenzencie

Yann Martel już w dzieciństwie często zmieniał miejsce zamieszkania i przez całe życie odwiedził wiele krajów, więc wydanie przez niego w 2001 r. powieści zahaczającej o tematykę podróżniczą nikogo nie powinno zdziwić. "Życie Pi" - bo o tej książce tu mowa - nie jest jednak typową powieścią przygodową i zapewne dlatego w 2002 r. została ona wyróżniona prestiżową Nagrodą Bookera. W zasadzie cała fabuła sprowadza się do przeżyć młodego chłopca, Pi Patel, którego w szesnastym roku życia los postawił w wyjątkowo niezwykłej sytuacji. Gdy ojciec chłopca, długoletni właściciel zoo w ich rodzinnym mieście Puttuczczeri na południu Indii postanawia przenieść się wraz z bliskimi do Toronto, a zwierzęta sprzedać do tamtejszego zoo, wszyscy członkowie rodziny Patel uważają to za ogromną szansę na lepsze życie. Jednak nadzieja i plany zostają obrócone w proch w kilka krótkich chwil; bowiem w trakcie rejsu przez Pacyfik, statek, na którym płynęła także rodzina Patel i zwierzęta, ulega uszkodzeniu i w efekcie tonie. Jedynym człowiekiem, któremu udaje się przetrwać jest Pi. Niemniej szybko okazuje się, że poza nim uchodzi z życiem również kilka innych istot - zebra, hiena, orangutan oraz tygrys bengalski wcześniej należący do zoo i noszący imię Richard Parker. Pi oraz wszystkie te zwierzęta dostają szansę od losu - szalupę ratunkową. Już po niedługim czasie ich liczba zostaje ograniczona do dwóch - Pi oraz tygrysa - częściowo zresztą za sprawą tego ostatniego. Mimo braku wystarczającej ilości słodkiej wody oraz prowiantu, ciągłego zagrożenia ze strony Richarda Parkera, a także nadziei na ratunek - chłopcu udaje się przetrwać z tygrysem w szalupie przez 227 dni, czyli ponad siedem miesięcy, aby w końcu dotrzeć do lądu. Po zapoznaniu się ze streszczeniem książki można by wysnuć wniosek, że jest ona po prostu nudna – ¾ jej treści to opis czasu spędzonego przez Pi na niemalże bezkresnych dla samotnego człowieka wodach Oceanu Spokojnego. W rzeczywistości jednak powieść ta jest niezwykle porywająca i interesująca. Autor bowiem nie ogranicza się jedynie do treści podróżniczo-przygodowych, ale często porusza też aspekty psychologiczne przeżyć chłopca. Tak więc czytelnik ma szansę nie tylko poznać emocjonujące przygody, ale także przyjrzeć się psychice człowieka pozostawionego samotnie w niezwykle trudnej sytuacji. Czy jednak na pewno można to odnosić tylko do tego jednego przykładu, przytoczonego przez Yanna Martela? Przecież spoglądając na to z większą dozą dystansu możemy bez trudu dostrzec w postaci Pi samych siebie i odnaleźć pewne podobieństwo pomiędzy zachowaniem Pi i naszym. Książka dowodzi, że sytuacja, w jakiej postawiony jest człowiek nie zmienia znacząco reakcji jego psychiki, za to zmianie ulega system wartości - kiedy w szalupie brak już zapasów żywności, upolowanie żółwia morskiego staje się powodem do ogromnej radości, a każdy przeżyty dzień wydaje się niemal cudem. Yann Martel w swojej książce opowiada także o nadziei i wytrwałości w dążeniu do celu. Przecież Pi mógłby się od razu poddać i stać się ofiarą tygrysa lub umrzeć z głodu. On jednak postanowił walczyć o swe życie na wszystkie możliwe sposoby. Każdego ranka budził się z tą samą myślą - byle tylko dożyć do kolejnego świtu. Z reguły nie planował dalekiej przyszłości, gdyż będąc tak blisko śmierci wolał skoncentrować się na wymagającej skupienia i determinacji teraźniejszości niż na niepewnej przyszłości. Jako że tygrys tolerował chłopca, Pi nie zdecydował się także na jakąkolwiek próbę zabicia czy chociażby zranienia Richarda Parkera - traktował go jako swego towarzysza niedoli, darząc go nie tylko respektem, ale czasem też sympatią. To, co niesamowite w tej książce, to fakt, że człowiek czytając ją już po kilku rozdziałach zapomina o nieprawdopodobieństwie opisywanych zdarzeń oraz sytuacji i niemal bezkrytycznie daje się wciągnąć w opowieść. Być może dlatego zdobyła ona tak wielkie uznanie wśród czytelników na całym świecie.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fascynujące... (2007-05-16)

Zuzanna Duda  Więcej o recenzencie

Poruszająca, urzekająca. To jest jedno z niewielu opowiadań, które tak naprawdę nigdy się nie kończą. Po przeczytaniu nie odstawiasz na półkę i nie zapominasz. Myślisz, odpływasz od rzeczywistości, próbujesz zrozumieć niedostępną treść. Książka została zakończona po prostu mistrzowsko - w zasadzie sam decydujesz o jej końcu. Niby wszystko się wyjaśniło, nie ma tajemnic, a mimo to - ciągle krążysz myślami wokół tej książki. Przeczytaj a przekonasz się.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Poruszająca, porażająca szczerością, wciagająca aż do ostatniego słowa (2007-02-16)

carla thorn  Więcej o recenzencie

"Życie Pi" to jedna z tych książek, o których prawodpodobnie nigdy nie zapomnę i z chęcią wrócę niejeden raz. Po pierwsze - niezwykłe opisy świata zwierząt, które ani nie nudzą, ani nie wydają się zbędne. Opisy, które czyta się z pradziwą przyjemnością i ma sieęwrażenie, że jakaś tajemnicza siła przenosi nas w świat dzikich zwierząt. Niesamowite studium psychologiczne młodego chłopca o ogromnej woli przetrwania. Wzrusza niemal do łez (choć niewielu tytułom się to do tej pory udało w przypadku mojej osoby). Wielokrotnie przyspiesza bicie serca i z wygodnego tapczanu wrzuca w wir oceanuWielkie brawa dla autora! Więcej, więcej i więcej takich pozycji!!!

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka o życiu i prawdzie (2006-06-23)

Halina Sacha  Więcej o recenzencie

Przeczytałam książkę szybko, bo szybko się ją czyta. Przeczytałam łapczywie, żeby na końcu wpaść w wielki smutek... który wyniknął ze zderzenia z prawdą, której przecież znać nie chciałam... Książka idealna dla wszelkiego typu "Piotrusiów Panów" i " Alicji z Krainy Czarów", ponieważ pomaga im zrównoważyć rzeczywistością infantylny idealizm i brać życie po prostu takim, jakie jest. Książka pomaga wzrastać i dorastać.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji