Żywioł ognia

Sensacja świetnie napisana (2008-02-07)

Wojciech Milewski  Więcej o recenzencie

Ta książka nigdy nie nudzi. Zawsze coś nas w niej interesuje i popycha dalej. Tak jakby wszystko w tej książce było idealnie dopracowane. Na pewno nie jest to nudne czytadło, które kupimy tylko po to, by 2 godziny z Warszawy do Krakowa zleciały jakoś.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niezła sensacja z terroryzmem w tle (2007-09-10)

Katarzyna Buraczyńska  Więcej o recenzencie

Nie będę oryginalna, gdy napiszę, że największym atutem ksišżki są główni bohaterowie. Para Corey i Mayfield doskonale się uzupełnia. On - typowy doświadczony glina z cynicznym poczuciem humoru (tak, muszę tu przyznać, że mimo szowinistycznych dowcipów John Corey naprawdę potrafi rozbawić) i niechęcią do przełożonych. Ona - agentka FBI, młodsza o kilkanaście lat, inteligentna i bardziej "ułożona". Niewtajemniczonym zdradzę, że ta para połączona jest węzłem małżeńskim. Oboje są dociekliwi i obdarzeni intuicją. Oboje ścigają terrorystów. Ich niestandardowy sposób prowadzenia śledztwa często powoduje zaskakujące wydarzenia. Postać Baina Madoxa (czarny charakter) również jest bardzo dobrze narysowana. Z jednej strony jest to odznaczony medalami weteran wojny w Wietnamie, patriota, który chce pokoju na świecie, a z drugiej - szaleniec, który przed niczym się nie cofnie oraz wykorzysta wszelkie środki i metody, żeby tylko osiągnąć wymarzony cel. "Żywioł ognia" jest świetnym połączeniem fikcji z rzeczywistością. Fabuła zbudowana jest na poczuciu zagrożenia terroryzmem i niepokojach społecznych wywołanych zamachami z 11 września 2001 roku. Akcja książki toczy się wokół walki z terroryzmem - nie przez wszystkich dobrze rozumianej. Wątki fikcyjne są bardzo prawdopodobne i wraz z wydarzeniami prawdziwymi tworzą ciekawą całość. Ogólnie książka jest niezła i dobrze się ją czyta, ale czegoś w niej brakuje. Jak na mój gust wprowadzenie jest trochę nudnawe i początek za bardzo się dłuży. Jednak z kolejnymi stronami jest coraz ciekawej, akcja szybko się rozwija, zaś intryga wciąga. Niestety, "Żywioł ognia" jest dość przewidywalny. Dociekliwy czytelnik na długo przed zakończeniem poukłada rozsypaną układankę i rozwiąże zagadkę, a jedyną tajemnicą pozostanie to, czy Johnowi Coreyowi i Kate Mayfield uda się powstrzymać Baina Madoxa. Z pewnościa książka jest bardziej sensacją niż kryminałem. Niemniej lektura powinna się spodobać fanom przygód detektywa Coreya, ale także miłośnikom teorii spiskowych ze służbami specjalnymi i polityką w tle.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fabuła DeMille'a i sarkastyczny humor Coreya powalają na obie łopatki, aż człowiek nie ma ochoty się podnieść! (2007-09-06)

Adam Anusiewicz  Więcej o recenzencie

Do sięgnięcia po "Żywioł Ognia" przyciągnęło mnie nazwisko autora, którego skłonność do obdarzania głównych bohaterów swoich powieści przewrotnym poczuciem humoru doceniłem w jego mafijnym "dreszczowcu" "Złote Wybrzeże". Nie zawiodłem się. Jednym z dużych plusów powieści (obu tu wspomnianych) jest narracja w pierwszej osobie (John Carey). Umożliwia autorowi ilustrowanie przemyśleń, inspiracji, motywów i przyczyn specyficznego zachowania i wypowiedzi bohatera. Co za frajda! W połączeniu z fabułą, która - na nieszczęście dla ludzkości wydaje się - ma niewiele wspólnego z literacką fikcją, otrzymujemy wybuchową (niemal dosłownie!) mieszankę humoru, logicznej akcji i dreszczyku emocji miejscami przechodzącego w grozę. Obok tej książki nie można przejść obojętnie, a gdy już zacznie się ją czytać, człowiek nie może skupić się na niczym innym, tak bardzo pragnie wiedzieć co jest dalej. I tak aż do finałowego słowa ostatniej strony. Gorąco polecam!

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Doskonale miodna sensacja z humorem (2007-08-24)

Andrzej Tuttowski  Więcej o recenzencie

Najważniejszy jest bohater. John Corey jest bohaterem pełną gębą - rzuca szowinistycznymi dowcipami na prawo i lewo, chodzi tam, gdzie nie powinien, i podrywa dziewczyny na "macho-bohatera". Dlatego czytanie o nim sprawia taką radość. Fabuła Żywiołu Ognia została mistrzowsko zarysowana przez autora i trzyma w napięciu do momentu finału. Jeszcze jeden ogromny plus to wysoki poziom autentyzmu stworzonej historii, DeMille doskonale wie, że Amerykanie są zmęczeni poczuciem zagrożenia i w imię bezpieczeństwa gotowi na wiele. Książkę czyta się jednym tchem. Doskonała na weekendowy relaks.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji