Rekomendacje:

1. 6 Sonatas For Violin & Harpsichord

Recenzje:

Liczba wszystkich recenzji: 23

• 

  • Pod kopułą
  • Stephen King
  • cena: 45,49 zł
  • (wysyłamy w ciągu: 3-5 dni)

  Robert Majewski 2010-03-13

  Fatalne tłumaczenie   (5 z 16 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Szkoda, że nie znam angielskiego na tyle dobrze, aby przeczytać tę książkę w oryginale. Już po lekturze kilku pierwszych stron polskiego tłumaczenia można bowiem dostrzec jogo prymitywizm językowy. Jeśli do tego dodać fatalną pracę redakcyjną korektora otrzymamy gniota wydawniczego. W tym polskim opakowaniu nie da się dostrzec walorów tej książki. To trochę tak jakby utworów Chopina słuchać w wersji na grzebień.
• 

  • Prąd stały / Prąd zmienny [Digipack]
  • Lao Che
  • cena: 34,99 zł
  • (wysyłamy w ciągu: 7 dni)

  Robert Majewski 2010-03-12

  Rozczarowanie   (4 z 15 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Płytę kupiłem dla jednej pięknej piosenki (Samotnosc), sadząc, że w końcu chłopcy podszkolili się muzycznie. Niestety przeżyłem kolejne rozczarowanie. Teksty ciekawe (jak zwykle), ale muzyka wciąż nudna i prosta. Co gorsza - tym razem zbyt często prostacka, banalna i przewidywalna. W sumie płyta może zainteresować jedynie bezkrytycznych fanów zespołu. Za teksty 4 punkty, za muzykę 0, więc ostatecznie niech będą 2 punkty.
• 

  • Jabłko
  • Michel Faber
  • (towar niedostępny)

  Robert Majewski 2007-09-05

  Zgniłe jabłko   (2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Przyznam, że książka "Szkarłatny płatek i biały" zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Dlatego też nie trzeba było mnie namawiać, bym sięgnął po ten zbiór opowiadań. "Jabłko" to de facto powtórne spotkanie z bohaterami powieści. Niestety, poza dwoma ostatnimi opowiadaniami, Faber nie zaprezentował poziomu osiągniętego w "Płatku". Przyznać muszę, że wszystkie opowiadania rozpoczynają się nieźle, ale im bliżej końca, tym jest coraz gorzej. Co i rusz doświadczałem coraz większego rozczarowania. Odnoszę wrażenie, że pisarz nie powinien był wracać do tematyki powieści. Lektura "Jabłka" nasuwa też myśl, że Faber to długodystansowiec i krótkie formy literackie nie są jego najmocniejszą stroną.
• 

  • Jabłko
  • Michel Faber
  • cena: 33,49 zł
  • (wysyłamy w ciągu 24 godz.)

  Robert Majewski 2007-09-05

  Zgniłe jabłko   (1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Przyznam, że książka "Szkarłatny płatek i biały" zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Dlatego też nie trzeba było mnie namawiać, bym sięgnął po ten zbiór opowiadań. "Jabłko" to de facto powtórne spotkanie z bohaterami powieści. Niestety, poza dwoma ostatnimi opowiadaniami, Faber nie zaprezentował poziomu osiągniętego w "Płatku". Przyznać muszę, że wszystkie opowiadania rozpoczynają się nieźle, ale im bliżej końca, tym jest coraz gorzej. Co i rusz doświadczałem coraz większego rozczarowania. Odnoszę wrażenie, że pisarz nie powinien był wracać do tematyki powieści. Lektura "Jabłka" nasuwa też myśl, że Faber to długodystansowiec i krótkie formy literackie nie są jego najmocniejszą stroną.
• 

  • Alles Mit Gott Bwv 1127, Arie i Chóry
  • English Baroque Soloists, John Eliot Gardiner
  • (towar niedostępny)

  Robert Majewski 2007-04-05

  Premierowe nagranie nowo odkrytej arii Bacha   (2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

  W czerwcu 2005 roku, w Weimarze odnaleziono zupełnie nieznaną arię Bacha "Alles mit Gott und nichts ohn in". To pięciominutowe dzieło zostało skomponowane w 1713 roku, przez 28-letniego kompozytora, jako prezent urodzinowy dla Ernsta Wilhelma księcia Saksonii. Po wykonaniu analiz bachowskie archiwum poprosiło brytyjskiego dyrygenta Johna Eliota Gardinera, by ten jak najszybciej zaprezentował światu premierowe nagranie arii. "Alles mit Gott" to urocza melodia w tonacji C-dur, pełna pastoralnej radości. Sam Gardiner określił ją mianem „refleksyjnego, spokojnego dzieła, takiego jak większość bachowskich kompozycji kościelnych”. Bardzo pięknie prezentuje się w niej śpiewaczka Elin Manahan Thomas. Jej głos brzmi naturalnie o bez nadmiernej afektacji, zgodnie z charakterem utworu. Solistce towarzyszą - jak zwykle wspaniali - muzycy z English Baroque Soloists. W nagraniu wykorzystano trzy zwrotki ody, przez co premierowe dzieło Bacha trwa ponad 12 minut. Pozostałą część albumu wypełniają arie i chóry z innych woluminów Gardinerowskiego cyklu Bach Cantata Piligrimage. Wśród nich znajduje się prawdziwy klejnot - duet "Wir eilen mit schwachen" z kantaty 78. Zapierająca dech w piersiach melodia, radosny bas i brawurowy popis techniki wokalnej Malin Hartelius i Robina Tysona, to prawdziwa uczta dla smakoszy muzyki lipskiego kantora. Koniecznie!
• 

  • Psałterz wrześniowy
  • Przemysław Branny, Chór Instytutu Edukacji Muzycznej Akademi Świętokrzyskiej, Dorota Jarema
  • cena: 41,49 zł
  • (wysyłamy w ciągu: 7 dni)

  Robert Majewski 2006-12-24

  Muzyka dla ludu pracującego miast i wsi IV RP   (1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

  W pewnym momencie zacząłem myśleć, że to ja się mylę, że jestem głuchy i czepialski. Zdobyłem więc tę płytę, włączyłem, wysłuchałem i odetchnąłem z ulgą: uff, chwała niebiosom, nie jest ze mną aż tak źle jak przypuszczałem. Płyta potwierdziła moje oczekiwania, że jest miałka, a kompozytor za uprawianie takiej twórczości i za robienie podobnej muzycznej papki, powinien dostać wyrok 10 lat śpiewania w zespole discopolowym. Być może wówczas dostrzegłby ten niewielki już margines, który dzieli jego tzw. "oratoria" od muzyki ludu pracującego miast i wsi doby III i IV RP.
• 

  • Mistic
  • Mistic
  • (towar niedostępny)

  Robert Majewski 2006-04-13

  Mystic - ptasia grypa polskiego show-biznesu   (2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Aranżacyjna nieudolność, wykonawcza prymitywność. Płyta jest przykładem na to, jak nisko może upaść polski show-biznes. Należy strzec się tego nagrania jak ognia.
• 

  • Stand Up [CD+DVD]
  • Dave Matthews Band
  • (towar niedostępny)

  Robert Majewski 2006-04-08

  Poniżej oczekiwań

  Dave Matthews Band słucham od wielu, wielu lat. Każdy kolejny album był coraz lepszy. Nawet na surowo ocenianym przez krytykę "Everyday" było dużo świetnej muzyki. Potem przyszedł czas kapitalnego "Busted Stuff". Na tym albumie odwrót od korzeni stylistycznych wyszedł grupie na zdrowie. „Stand Up” przypomina stylistycznie i brzmieniowo "Everyday", jednak kompozycyjnie piosenkom brakuje świeżości. Nie da się tu usłyszeć wspaniałych riffów Dave'a, jakie znamy choćby z "Before These Crowded Streets". Niestety całość pachnie wtórnością i bezsensowną chęcią bycia „trendy” za wszelką cenę. Niemal każda piosenka rozpoczyna się zsamplowanym rytmem, co twórczości DMB pasuje jak kwiatek do kożucha. Odstręczające jest też przemieszanie stylów - w tym przypadku bez żadnej koncepcji - oraz zapożyczenia stylistyczne, np. wzbudzająca politowanie piosenka "American Baby" a'la U2. Kolejną sprawą to brzmienie wokalu Dave'a. Słychać, że wokalista miał w trakcie sesji nagraniowej zniszczony głos, co zaowocował brakiem finezji i energii, z czego przecież znany jest jego wokal. Stawiam tej płycie tylko gwiazdki. Czynię to bez satysfakcji, bowiem DMB to, wciąż jeszcze, jeden z moich faworytów w świecie muzyki rockowej.
• 

  • Lamentate
  • The Hillard Ensamble, Alexei Lubimov, SWR Stuttgart Radio Symphony Orchestra
  • (towar niedostępny)

  Robert Majewski 2006-02-09

  Czy jesteś gotów na śmierć?   (2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Manfred Eicher, założyciel firmy fonograficznej ECM, ma sporo powodów, by świętować 70-te urodziny Arvo Pärta. To w dużej mierze jemu estoński kompozytor zawdzięcza światową sławę i uznanie słuchaczy graniczące wręcz z uwielbieniem. Związek Pärta z ECM rozpoczął się od wydania w roku 1984 płyty „Tabula Rasa”. Potem przyszły kolejne nagrania, zawierające tak wspaniałe utwory, jak „Stabat Mater”, „Berliner Messe”, czy „Pasja wg. Św. Jana”. Opus magnum płyty, będącej przedmiotem niniejszej recenzji jest utwór „Lamentate”. Kompozycja zrodziła się z nagłego impulsu rozbudzonego przeżyciem dzieła sztuki. Arvo Pärt doświadczył tego przed czterema laty, ujrzawszy w londyńskiej galerii Tate Modern ogromną rzeźbę „Marsjasz” Anisha Kapoora. „Odniosłem wrażenie, że umarłem i staję obok własnego ciała. Nagle dostrzegłem moje życie w innym świetle. Zrozumiałem, że tak naprawdę nie jestem gotów na śmierć. Potem zadałem sobie pytanie - co jeszcze mogę uczynić z czasem, który mi pozostał?” – wyznaje w odautorskim komentarzu estoński kompozytor. „Lamentate” nie jest lamentem nad umarłymi, to lamentacja dla żywych, zmagających się z bólem i desperacją tego świata. Partia solowa fortepianu może być odczytana jako portret człowieka dręczonego przez wyzwania życia doczesnego, reprezentowane tu przez orkiestrę. W jej partii twórca zastosował ostrzejsze niż zwykle brzmienia, bardziej dramatyczne zwroty harmoniczno - dynamiczne i bogatszą kolorystykę. „Lamentate” jest kolejną, ale jakże piękną wariacją kompozytora na temat dźwięku i ciszy. Pärt szuka prawdy o cierpieniu człowieka. Jego poszukiwania mają w sobie coś niepowtarzalnego, naturalnego, czystego, ale i zarazem kojącego. Cierpienie kształtuje nasze człowieczeństwo i jednocześnie nas niszczy – zdaje się mówić kompozytor. „Lamentate”, to dzieło mistyczne, wykraczające poza zasięg ludzkiego poznania, i jak mało która współczesna kompozycja, zbliżające słuchacza do Boga (o ile oczywiście damy się tam poprowadzić). Płytę rozpoczyna czterogłosowy utwór a capella „Da pacem Domine”, będący promienną i pogodna modlitwą o pokój. Tę pieśń, inspirowaną gregoriańską antyfoną, wykonują znakomici The Hilliard Ensemble i Sara Leonard. „Lamentate”, to jedna z najważniejszych płyt 2005 roku, potwierdzająca, że Arvo Pärt jest jednym najwybitniejszych współczesnych kompozytorów.
• 

  • Live In Ramallah
  • West-Eastern Divan Orchestra
  • (towar niedostępny)

  Robert Majewski 2006-02-05

  Broń masowej konstrukcji   (2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Muzyka klasyczna ma swojego Boba Geldofa i jest nim właśnie maestro Daniel Barenboim. Geldof jest ojcem „Live Aid”, a Barenboim stworzył West-Eastern Divan Orchestra, której nazwę wzięto ze słynnego dzieła Goethego „Dywan Zachodu i Wschodu”. Zespół powstał z inicjatywy dyrygenta i jego palestyńskiego przyjaciela intelektualisty i filozofa Edwarda Saida. Istotą pomysłu było pragnienie wzajemnego zbliżenia młodych Izraelczyków i Palestyńczyków. Orkiestra składa się młodych muzyków, pochodzących z krajów arabskich i Izraela. Barenboim powiedział w jednym z wywiadów, że "politycy zabiegają o broń masowej destrukcji, West-Eastern Divan Orchestra zabiega o broń masowej konstrukcji”. Niniejsza płyta jest drugą w ich dorobku, i zawiera zapis legendarnego już dziś koncertu, który odbył się na terytorium Palestyny w mieście Ramallah. Nagranie obejmuje repertuar, który jest szczególnie bliski Barenboimowi – „V Symfonię” Beethovena, „Symfonię Concertante” Mozarta i wariację „Nimrod” Elgara. Wykonanie przykuwa uwagę od początku do końca. Młodzi muzycy w niezwykły sposób zachwycają pełnym blasku dźwiękiem oraz młodzieńczą wyrazistością, zapałem i różnorodnością koncepcji interpretacyjnych. Koncert w Ramallah pokazał, że West-Eastern Divan Orchestra osiąga poziom wiodących orkiestr świata, a Barenboim w mistrzowski sposób połączył niezwykły kunszt muzyczny z pięknym, humanitarnym przesłaniem pokoju.