Recenzje:

Liczba wszystkich recenzji: 1

• 

  • Technopol. Triumf techniki nad kulturą
  • Neil Postman
  • (towar niedostępny)

  Maciej Merski 2007-09-10

  Ciemne strony postępu - ciekawy punkt widzenia   (2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Nie ma darmowej zupy - ta znana każdemu ekonomiście sentencja Friedmana, skondensowana w naukowym anglojęzycznym terminie trade off, w książce Posamana powtórzona jest po raz kolejny w kontekście nauki i postępu technologicznego. Jednym kąśliwym zdaniem można, powołując się zresztą na opinie samego autora, odebrać "Technopolowi" wszelkie pretensje do naukowości. Można by nazwać książkę Postmana wynurzeniami sfrustrowanego starca nienadążającego za postępem i przez to krytykującym wszelkie jego przejawy. Przypomnieć jego tezę o pseudonaukowości wszelkich nauk społecznych. Drwiącego z banałów, jakie są wynikiem tych rzekomo poważnych badań naukowych. Teza autora przedstawiona na samym początku książki także zakrawa o truizm. Każda technologia, każdy wynalazek ma także swoje mroczne oblicze. Kolejne stronnice "Technopolu" nie pozwalają jednak przejść nad tym stwierdzeniem do porządku dziennego. Autor konsekwentnie skupia się na wszelkich wadach każdej z technologii. Uświadamia czytelnikowi, jak wielki wpływ ona ma na jego codzienną egzystencję. Jak bardzo zmieniły świat i bieg historii wynalazki, zdawałoby się, obecne na tej planecie od zawsze. Trzeba pamiętać, że książka została napisana ponad dziesięć lat temu i dotyczy realiów kulturowych w Stanach Zjednoczonych. Szczerze wątpię w bezkrytyczną postulowaną przez autora postawę społeczeństw co do informacji płynących z telewizji, zachłyśnięcia się magią sondaży. Większość Polaków pamięta przecież sprzed lat statystyki świadczące o mocarstwowości gospodarczej kraju, znikome wskaźniki inflacji przy ogólnie panującej drożyźnie czy też wiecznie ponad 99% poparcie dla jedynie słusznej partii. Hasła "Telewizja kłamie", "Polityka to bagno" czy też historie o utonięciu statystyka w jeziorze o średniej głębokości 5 cm krążą w społeczeństwie do dziś. Rozliczne szeroko nagłaśniane afery nie pozwalają im się zdezaktualizować, uczą kolejne pokolenia krytycyzmu do otrzymywanych informacji. Krytycyzm ów jest potężną bronią przeciwko wszechwładzy technopolu. Casus Polaków nie pozwala oczywiście sfalsyfikować tez autora, świadczy jedynie o niepełnym uniwersalizmie zauważonych problemów. Głęboko wierzę, że istnieją na świecie kultury o znacznie silniejszym przywiązaniu do metafizycznych wartości, a przez to szeroko pojmowana technologia jeszcze mniej dotyczy ich życia. Książka pod względem swojej moralizatorskiej wymowy przypomina mi dzieła Ericha Fromma. Wizja poważnej, ideologicznej przebudowy świata dzięki wielkim pokładom siły drzemiącym w społeczeństwie jest z jednej strony kusząca, z drugiej zaś utopijna. Innym skojarzeniem jest ksiązka Halla "Poza kulturą", skupiająca się na trudno zauważalnym, aczkolwiek wielce istotnym czynniku, jakim są uwarunkowania społeczno-kulturowe. W "Technopolu" takich wątków nie brakuje. Traktowane z pewną dozą ostrożności mogą być inspiracją do własnych badań i przemyśleń. Podsumowując, Postman książką swą pokazał, że nawet, jeśli nauki społeczne nie są godne miana prawdziwej nauki, na pewno wnoszą coś pozytywnego. "Technopol" co i raz skłania czytelnika do zastanowienia, czy fundamenty na których stoi cały jego świat, są słuszne. Autor nie obawia się stawiać kontrowersyjnych tez, które wnikliwego czytelnika skłonią zapewne do polemiki i pozwolą spojrzeć na wiele codziennych zagadnień znacznie szerzej.