Recenzje:

Liczba wszystkich recenzji: 2

• 

  • Elect The Dead [Digipack]
  • Serj Tankian
  • (towar niedostępny)

  tolkah24 2008-03-08

  Jak grom z janego nieba...   (2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Na solową płytę Serj Tankiana natknęłam sie niedawno (niestety!). I chociaż darzę ogromną sympatią sam System Of A Down, to zupełnie mnie zatkało, kiedy przysłuchałam się kawałkom z jego płyty ”Elect The Dead”. Przez 45 minut nie mogłam w żaden sposób złapać tchu. Miałam wrażenie, że zaraz się uduszę, ale nie o brak powietrza tu chodzi. Nie przesadzę stwierdzając, że muzyka i teksty Tankiana powodują, iż człowiek czuje się jak na haju. To właśnie sprawia, że można się zagubić, zatracić i kompletnie zapomnieć o otaczającej rzeczywistości. Serj powala, jednak nie na kolana – powala całkowicie, zupełnie, absolutnie! Po prostu wgniata w ziemię. Jego wokal i muzyka wkradają się w najodleglejsze zakamarki duszy słuchacza, rozdzierają serce i sieją zniszczenie w umyśle. A wszystko zaczyna się już na samym początku kawałkami ”Empty Walls” i ”The Unthinking Majority”. Nie ma utworu na płycie, który pozwoliłby choć na moment wytchnienia. Doskonale widać, że Serj daje z siebie wszystko. Choć równocześnie odnoszę wrażenie, że to dopiero przedsmak tego, co ma do powiedzenia. Jeśli kolejne jego płyty będą podobne do tej pierwszej, może się okazać, że więcej do szczęścia nic nam nie będzie potrzebne. Umiejętności wokalne Serja to czysty geniusz, czego nie było do końca słychać w ”Systemie”. Melodyka głosu i rewelacyjna dykcja to jego najlepsze atuty. Do tego słyszymy niesamowicie wplecione dźwięki fortepianu, które tworzą zadziwiającą harmonię w utworach takich, jak chociażby ”Lie Lie Lie”, ”Money” czy ”Sky Is Over” oraz, rzecz jasna, w tytułowym, kończącym płytę ”Elect The Dead”. Całości dopełnia poetyka tekstów. Tankian, znany ze swoich zainteresowań politycznych i wrażliwości na krzywdę innych, śpiewa nie tylko o tym, ale również o swoich osobistych uczuciach. To właśnie dodaje całej płycie niesamowitego klimatu i powoduje, że jest ona arcydziełem w swojej najczystszej postaci. Weźcie głęboki wdech zanim naciśniecie "play". Gwarantuję, że długo nie będziecie się mogli od niej oderwać, dopadnie was jak grom z jasnego nieba. Chylę czoła przed samym mistrzem.
• 

  • Dig, Lazarus, Dig [Limited Edition - Special Packaging with Booklet]
  • Nick Cave & The Bad Seeds
  • cena: 30,49 zł
  • (wysyłamy w ciągu 24 godz.)

  tolkah24 2008-03-01

  Jak wino... im starsze tym lepsze   (5 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Gdyby współcześni genetycy dysponowali na tyle swoją wiedzą, żeby móc skrzyżować Łazarza i Harry'ego Houdini, niewątpliwie wynikiem ich eksperymentu byłby nikt inny jak Nick Cave - 50-letni facet, którego umysł nadal pozostaje mroczna zagadką, większą niż sama enigma z czasów drugiej wojny światowej. Czternasty album w twórczości grupy Nick Cave and The Bad Seeds to wnikliwe i szalone studium charakterów i rzeczywistości. Jesteśmy świadkami tego, co w wokaliście najciemniejsze i najbardziej zachwycające. Z jednej strony otula nas mieszanka biblijnego wątku o Łazarzu w dynamicznym utworze "Dig, Lazarus, Dig" z seksem w "Today's Lesson", zmysłowością "Hold On To Yourself" i delikatnym nastrojem "Jesus of the Moon". Z drugiej strony zaś spowija nas szara, codzienna rzeczywistość, w której każdy gdzieś wędruje, każdy czegoś szuka, jak postać w "Albert Goes West", ale również psychodeliczna postawa Cave'a w "Call Upon the Author" poddającego analizie własny talent i wymachującego pięścią na Boga za chaos, którego musi doświadczać. A wszystkiemu towarzyszy muzyka The Bad Seeds idealnie zestrojona z treścią utworów. Słyszymy zarówno spokojne, nastrojowe nuty, jak i obłąkane, budzące grozę dźwięki dawnego The Birthday Party. Albo ich kochasz albo nienawidzisz. Muzyka z płyty "Dig, Lazarus, Dig" koi duszę, ale jednocześnie wali z całą mocą prosto w serce.