Recenzje:

Liczba wszystkich recenzji: 7

• 

  • Tatry - przewodniki górskie
  • Paweł Klimek, Marek Zygmański
  • (towar niedostępny)

  Paweł Pliszka 2008-08-07

  Doskonały, nawet dla tych, którzy znają te piękne góry

  Autorzy podeszli do sprawy niesłychanie profesjonalnie. Napisali przewodnik, który ma pomóc turystom w zwiedzaniu Tatr, a nie książeczkę, która pozwoli im uwierzyć (a czytelnikom udowodnić), że oni "autorzy" o górach wiedzą wszystko. Krótkie, rzeczowe informacje plus rewelacyjne (choć niewielkie z racji rozmiarów książki)fotografie Tatr, to wszystko, czego potrzeba na szlaku... poza ekwipunkiem. Opisywane trasy podzielono na trzy części zaczynając od najkrótszych i najłatwiejszych - na które można pójść z dzieciakami. Dopiero na końcu przewodnika jest kilka słów o podtatrzańskich miejscowościach - jeśli już ktoś "musi" o nich poczytać. Co najważniejsze, książka opisuje Tatry polskie i słowackie, co po wejściu obu krajów do strefy Schengen jest bardzo istotne.
• 

  • Pieniny. Przewodnik górski
  • Stanisław Figiel, praca zbiorowa
  • cena: 22,99 zł
  • (wysyłamy w ciągu: 3-5 dni)

  Paweł Pliszka 2008-07-15

  Mieści się w kieszeni, więc naprawdę warto go zabrać   (2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Do przewodników podchodziłem zawsze jak pies do jeża. Tymczasem "Pieniny. Przewodnik górski" zaskoczył mnie bardzo bardzo pozytywnie. Nie ma w nim długich beznamiętnych opisów przemierzanej trasy. Są za to ciekawostki na temat Pienin, są doskonałe mapki opisujące wycieczkę pod kątem jej długości, szacunkowego czasu przejścia i - co najważniejsze moim zdaniem - pokonywanych wysokości względnych. Chodziłem tego roku po Pieninach z moimi dwiema ukochanymi dziewczynami: żoną i córką i na takie rodzinne wypady okazał się wyśmienitym pomocniczkiem.
• 

  • Dwanaście
  • Marcin Świetlicki
  • (towar niedostępny)

  Paweł Pliszka 2008-05-30

  To kwintesencja Krakowa ze sporą dawką dreszczu

  Gdy usłyszałem o tej książce, najpierw pomyślałem, że to nie możliwe. Świetlicki i kryminał? To tak, jakby Pasikowski chciał wyreżyserować ze dwa odcinki "M jak miłość". To po prostu nie mogło się udać... A jednak. Udało się. "Dwanaście" to książka, która połączyła poezję Świetlickiego i wszystko to, czego potrzebuje kryminał. Jest bohater - przez bardzo małe "h", zapijaczony, ślamazarny, rozmemłany, ale jednak bohater. Lubi się go nawet, gdy kompletnie pijany bredzi oczywiste prawdy na temat życia i... picia. A co najważniejsze, jest świetnie utkana kryminalna intryga z tak nieoczekiwanym zwrotem, że żaden mistrz gatunku by się nie powstydził. Naprawdę warto.
• 

  • Trzynaście
  • Marcin Świetlicki
  • (towar niedostępny)

  Paweł Pliszka 2008-05-30

  Trzynaście trzyma poziom

  Jeszcze jeden tom i będziemy mówili o cyklu, a mistrz trafi między innych wielkich bohaterów, jak Mock, czy - to może trochę na wyrost - Poirot. Tak, tak... choć ciągle piany jak świnia, jest jednak skuteczny! Łapie tych morderców i już. "Trzynaście" nie jest kontynuacją podyktowaną komercyjnymi przesłankami. Widać i czuć w tej książce, że autor rzeczywiście miał wielką przyjemność z pisania kolejnych przygód mistrza. Kolejny raz poznajemy - nawet jeśli już go znamy - Kraków mistrza. Brudny, pijany, obrzydliwie przepełniony turystami - również tymi z Londynu. Do tego Świetlik dał lwom na pożarcie trochę "nieciekawej" Warszawy (pewnie ożywił tym samym odwieczny spór o "wyższości nad niższością"). Choć mistrz działa powoli, książkę czyta się szybko. Za szybko... Bo potem trzeba czekać, aż MS napisze nową. Z pewnością równie dobrą!
• 

  • O krok
  • Henning Mankell
  • (towar niedostępny)

  Paweł Pliszka 2008-05-29

  Świetna intryga, została opowiedziana koszmarnie naiwnym językiem   (1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

  W jednej z recenzji przeczytałem, że wydawnictwo WAB powinno do końca swych dni żałować, że nie wydało powieści Henninga. A mnie się wydaje, że to nie taka zła decyzja. "O krok" irytowało mnie swoim językiem, chwilami dość naiwnym. Być może to kwestia tłumaczenia, a może Norwedzy tak po prostu mają, ale co chwila biedni komisarze zastanawiali się nad życiem i przyszłością ich kraju. Może to i ważny problem, o którym ludzie w Skandynawii dyskutują, ale - na Boga - nie uwierzę, że robią to średnio co dwie godziny i to w przerwie na kawę. Poza tym czytając tę powieść, miałem chwilami wrażenie, że czytam scenariusz kolejnego odcinka meksykańskiej opery mydlanej. Bohaterowie ciągle rozmawiają ze sobą o tym, co właśnie się wydarzyło, rozmawiają nawet o tym, o czym rozmawiali z innymi bohaterami. Koszmar. Ciągnie się to strasznie. To jeden z najbardziej przegadanych kryminałów, jaki czytałem. Dwa merliny daję jedynie za ciekawy pomysł na fabułę.
• 

  • Śmierć w Breslau
  • Marek Krajewski
  • (towar niedostępny)

  Paweł Pliszka 2008-05-29

  Po tej lekturze odkryłem, że uwielbiam kryminały?

  Tak szczerze powiedziawszy, to chyba uwielbiam jedynie kryminały Marka Krajewskiego. "Śmierć" uważam za literacki majstersztyk. Gdy czyta się powieści pana K., chce się po prostu zamieszkać we Wrocławiu? Przepraszam w Breslau.
• 

  • O krok
  • Henning Mankell
  • (towar niedostępny)

  Paweł Pliszka 2008-05-29

  Świetna intryga, została opowiedziana koszmarnie naiwnym językiem

  W jednej z recenzji przeczytałem, że wydawnictwo WAB powinno do końca swych dni żałować, że nie wydało powieści Henninga. A mnie się wydaje, że to nie taka zła decyzja. "O krok" irytowało mnie swoim językiem, chwilami dość naiwnym. Być może to kwestia tłumaczenia, a może Norwedzy tak po prostu mają, ale co chwila biedni komisarze zastanawiali się nad życiem i przyszłością ich kraju. Może to i ważny problem, o którym ludzie w Skandynawii dyskutują, ale - na Boga - nie uwierzę, że robią to średnio co dwie godziny i to w przerwie na kawę. Poza tym czytając tę powieść, miałem chwilami wrażenie, że czytam scenariusz kolejnego odcinka meksykańskiej opery mydlanej. Bohaterowie ciągle rozmawiają ze sobą o tym, co właśnie się wydarzyło, rozmawiają nawet o tym, o czym rozmawiali z innymi bohaterami. Koszmar. Ciągnie się to strasznie. To jeden z najbardziej przegadanych kryminałów, jaki czytałem. Dwa merliny daję jedynie za ciekawy pomysł na fabułę.