Recenzje:

Liczba wszystkich recenzji: 3

• 

  • Milaczek
  • Magdalena Witkiewicz
  • cena: 27,99 zł
  • (wysyłamy w ciągu: 7 dni)

  ziuta 2008-10-14

  Ach, jak przyjemnie...   (3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Mogłabym się rozwodzić nad lekkością książki, łatwym i przystępnym językiem, co zrobili już inni recenzujący, mogłabym również zacząć wytykać błędy, niedociągnięcia, na tym się jednak nie znam. Tak więc ja zwrócę szczególną uwagę, na odmienność tej książki od innych typu „babska”. Bohaterowie mają na tyle rozwinięte i wyjątkowe osobowości, że stwarzają możliwość pisania o nich w niejednej (mam nadzieje) książce. Wizja połączenia tak różnych osób, o tak skrajnych zapatrywaniach na świat była moim zdaniem świetnym pomysłem. Fakt, że główna bohaterka choć raz mogłaby się nie odchudzać, ale to mi szczególnie nie przeszkadzało (wyjątkowo! Widocznie niewystarczająco dobrze jej to szło). Moją ulubienicą od pierwszych stron była mała, blądwłosa dziewczynka (nazywana Bachorem). Jej pomysły i troska o innych przerodzą się w fascynującą życiową przygodę. Druga w kolejności, wśród moich faworytów, to zdecydowanie starszawa pani o bardzo ekscentrycznym charakterze. Żyłam w przekonaniu, że nie da się już napisać „nowej” książki o tej tematyce, uważałam, że literatura kobieca i pomysły na nią zostały wyczerpane. A tu proszę, taka niespodzianka. Nie sposób nie zwrócić uwagi na różową okładkę, więc i o niej wspomnę. I tu apel do mężczyzn, nie bójcie się! Oby każdą książkę czytało mi się tak przyjemnie i z tak szczerym uśmiechem.
• 

  • Moja Europa. Dwa eseje o Europie zwanej Środkową
  • Jurij Andruchowycz, Andrzej Stasiuk
  • cena: 25,69 zł
  • (wysyłamy w ciągu 24 godz.)

  ziuta 2008-08-13

  Niezwykle prywatna wyprawa do innej Europy   (4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

  "Moja Europa" to połączone w jedną książkę eseje, autorstwa dwóch wspaniałych prozaików, eseistów (tytuły można by wymieniać dłużej). Różnica między częściami jest znacząca, już na pierwszy rzut oka można stwierdzić, że dla każdego z autorów Europa jest zupełnie inną materią, lub też nawet materią nie jest, a niemożliwą do ujęcia substancją, tak ulotną. Niesamowite, jak różne można mieć pojęcie na, teoretycznie, ten sam temat; jak inaczej można patrzeć na otaczające nas tereny, historię czy nawet geografię. Jurij Andruchowycz w swoim eseju, który jest podzielony dość charakterystycznie na części, opowiada o swojej, bardzo osobistej Europie. Wszystko zaczyna się od barwnego opisu ruin. Zaryzykowałabym stwierdzenie, że jest to opis paradoksalnie żywy, choć mowa jest o ruinach, martwych pozostałościach budowli. W dalszej części Jurij rozpoczyna wielką wędrówkę przez rodzinną Europę. Rodzinną, ponieważ opowiada niemalże dzieje swoich przodków. Dla niego Europa to właśnie "ci ludzie", z którymi się wychowywał, a właściwie, którzy wychowywali jego. Ta podróż to niezwykle osobiste przeżycie. Czytając momentami można mieć wrażenie, że powinno się na chwilę zamknąć oczy, pominąć choć kawałek, aby nie naruszyć tej, jakby sakralnej, części. Andrzej Stasiuk podchodzi do zagadnienia diametralnie inaczej. Jego esej to introspekcja, która odnosi się do terenów, które autor uznaje za "swoją" Europę. Opowieść zaczyna od wytyczenia cyrklem granic, które tylko on uznaje. Ciąg dalszy, to poniekąd wycieczka z przewodnikiem po terenach, które nazywa Europą. Zdanie: "Świat zrobił się zbyt wielki i trwa trochę zbyt długo, by miał jakiś sens" - to wyjątkowo smutne stwierdzenie, które bardzo często przemykało mi przez myśl podczas czytania tej części. Jednak podróż z człowiekiem, który potrafi opisywać otaczającą go rzeczywistość z taką pasją i smakiem, nie mogła być nieprzyjemną. Mimo teoretycznie przygnębiających podsumowań, książka nie skłania do załamywania rąk nad światem, czy raczej Europą i jej nieszczęściami. Zachęca do poświęcenia kilku minut na zastanowienie się nad naszą osobistą wizją kontynentu na jakim żyjemy, jakimi słowami my opisalibyśmy jego istnienie. Język momentami ociera się wręcz o poetycki, co tylko wzmacnia siłę wyrazu całej książki.
• 

  • Ahatanhel
  • Natalia Śniadanko
  • cena: 31,99 zł
  • (wysyłamy w ciągu 24 godz.)

  ziuta 2008-08-08

  Idealne połączenie groteski, kryminału i powieści   (1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

  "Ahatanhel" to już druga wydana w naszym kraju powieść tej autorki (pierwsza: "Kolekcja namiętności"). Sięgając po książkę obawiałam się, że będę zmuszona przebrnąć przez twardy kawał ukraińskiej historii, jakże wielce się pomyliłam (ku mojej wielkiej radości). Już na samym wstępie jesteśmy zaszczyceni możliwością poznania szerokiej gamy bohaterów, tych ważnych i ważniejszych, niejednokrotnie takie krótkie charakterystyki postaci, znajdujące się przed rozpoczęciem, ułatwiały mi życie (czyli czytanie). Poczucie humoru autorka zdecydowanie posiada. Opisując kolejne zdarzenia podchodzi do sprawy po trochu ironicznie, prześmiewczo i zdecydowanie ze zdrowym rozsądkiem. Główna bohaterka jest dziennikarką pracującą w dziale "Rozgrywka" ( nazwa działu to wcale nie pomyłka). Lichosława Galiczanko wiedzie spokojne życie, wśród swoich mniej lub bardziej normalnych współpracowników czy też sąsiadów. Pewnego dnia, tuż po mocno zakrapianej uroczystości redakcyjnej, znika obywatel Holandii, który był wysłannikiem Zachodu. Celem jego wizyty było nauczanie współbraci dziennikarzy, nowych technik. W momencie owego tajemniczego zniknięcia, rozpoczyna się iście detektywistyczny i zarazem kryminalny wątek. Bardzo udanym zabiegiem było zaprezentowanie ukraińskich problemów społecznych, wszelkich kompleksów dotyczących prowincjonalności itp. umiejętnie wplatane pomiędzy np. historyjkę z Holendrem, czy też przy okazji streszczania innych, równie ciekawych zdarzeń. Nie można zapomnieć o farbowanym szczurze (Ahatanhel), który pojawia się nagle na stole bohaterki, zajadając się jabłkami... Za książkę zabrałam się ze zdecydowanie innym nastawieniem niż ją skończyłam. Bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Groteskowe poczucie humoru, bardzo trafne uwagi na temat problemów społecznych, a przede wszystkim wyczucie w poruszanych kolejnych wątkach, sprawiły, że książka stanie na półce obok tych ulubionych, na zaszczytnym miejscu.