Recenzje:

Liczba wszystkich recenzji: 2

• 

  • Mroczne materie. Tom 1,2,3
  • Philip Pullman
  • (towar niedostępny)

  krzysn 2008-09-03

  Napisana przez szaleńca   (1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Po obejrzeniu filmu kupiłem trylogię córce, teraz sam ją przeczytałem. Napisana jest świetnie, dużo nowatorskich pomysłów tworzących kolejny świat fantasy. Akcja toczy się szybko, jest kilka równoległych wątków. Czytając kolejne tomy nasuwa się jednak pytanie: o co chodzi autorowi? Z niewinnej bajeczki rozwija się mroczna opowieść o Bogu i Kościele. Jedyne co może uratować świat to pokonanie Boga przy pomocy magicznego noża. Książka jest przepełniona nienawiścią do Kościoła, ludzi wierzących - dla Pullmana nie ma żadnych granic... Przestrzegam rodziców, takich jak ja, przed kupnem tej książki - mimo generalnie samych pozytywnych recenzji w Merlinie jest to, dla osoby wierzącej, książka obraźliwa. A dla dzieci wręcz niebezpieczna. Polecam przed zakupem poszukać innych opinii w internecie i dopiero wtedy podjąć decyzję.
• 

  • Mroczne materie I. Złoty kompas
  • Philip Pullman
  • (towar niedostępny)

  krzysn 2008-01-19

  Nic ciekawego   (4 z 20 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Ponieważ lubimy z córką książki i filmy fantasy wspólnie wybraliśmy się na ekranizację "Złotego kompasu". Film nam się bardzo podobał, do tego stopnia, że z okazji świąt Bożego Narodzenia kupiłem Asi całą trylogię. Sam jeszcze nie miałem czasu jej przeczytać, ale córka jest już po lekturze i oto jej opinia: Po obejrzeniu ekranizacji pierwszej części "Mrocznych materii" - "Zorzy Północnej" (czy raczej "Złotego kompasu"), która bardzo mi się podobała, sięgnęłam po książkę. Pierwsza część jest świetna, podoba mi się Lyra, jej świat, w którym żyją ludzie z dajmonami, latające czarownice, pancerne niedźwiedzie i aeronauta Lee Scoresby. Szczególnie bardzo dobrym pomysłem są dajmony, towarzysze ludzi. Są z nimi w każdej minucie życia, a rozpływają się we mgle, gdy ich właściciele giną. Dajmon dziecka może przybierać różne postacie, dorosłego już nie. Jednym słowem pierwszy tom jest świetny. Jednak przechodząc do następnych części - "Zaczarowanego noża" i "Bursztynowej lunety", coraz częściej zaczęłam spotykać się z krytyką Boga, co mi się bardzo nie podobało. Nie wiadomo dlaczego autor ma straszne pretensje do wiary chrześcijańskiej, co ukazuje w fabule książki - pozostałe dwie części mrocznych materii opowiadają o wojnie z Bogiem, przynajmniej ja tak to rozumiem. Jako przykład niech posłuży fragment: "(...) natura Boga jest po części grzeszna". Fabuła książki jest porywająca, akcja biegnie momentami bardzo szybko. Jeżeli Jesteś ateistą lub nie przeszkadza Ci krytyka podstaw wiary, to książka bardzo Ci się spodoba. Wszystkim pozostałym odradzam, a już szczególnie dzieciom. Pieniądze, które chcecie przeznaczyć na kupno tej książki, lepiej wydać na inny cel.