Recenzje:

Liczba wszystkich recenzji: 3

• 

  • Wycinka. Ekscytacja
  • Thomas Bernhard
  • cena: 24,99 zł
  • (wysyłamy w ciągu 24 godz.)

  Beata Pajest 2011-12-16

  Lektura polecana dla bywalców przyjęć i proszonych kolacji, którzy niekoniecznie to lubią :)pouczające

  Wspaniała, cyniczna rozprawa z własnymi myślami narratora- obserwatora przyjęcia -artystycznej kolacji. Konwencja wewnętrznego monologu, namysł nad powodami i sensownością swego bycia wśród dawnych przyjaciół, z których wnętrz wykluły się po latach nieodwiedzin same przywary brzydkość, płytkość charakterów. Mało pozytywnych postaci, np. Joanna wspaniała moze i dlatego idealizowana, ze nie ma jej juz wsrod zyjacych.. Czyta sie to - podglada-z usmiechem ..Mysle ze na niewygodnym, snobish przyjeciu milo wrocic do Wycinki i sie rozchmurzyc.. Swietna proza do teatralnej ekranizacji np. w teatrze telewizji. Wierze, ze to predko nastapi!!! I jeszcze z owczesnej rzeczywistosci pikancik -jeden z dawnych przyjaciol autora rozpoznajac swa postac w Wycince -wytoczyl Bernhardowi proces za znieslawienie..Glupi -przeciez nie wymieniony z nazwiska!! Ujawnił sie bez potrzeby, lub poszukiwał zaginionej sławy...
• 

  • Moje nagrody
  • Thomas Bernhard
  • cena: 30,99 zł
  • (wysyłamy w ciągu: 3-5 dni)

  Beata Pajest 2011-12-16

  naprawde warto go czytać!

  Tu jest pokazana niewdzięczność Austriaka - w iście teatralnym, prześmiewczym tonie. Honorowany, odbiera nagrody, także duże nieraz gratyfikacje finansowe. Wręczane przez różne dziwne instytucje, nie zawsze związane z literatura, np. związkowe nagrody... Nie ma czasem gotowych mów dziękczynnych, spóźnia się - podsłuchując gości, którzy go nie rozpoznają. :) Łaje Austrię za narodowy socjalizm i to im mówi za co jest nagradzany, co zawiera w książkach. :) Okrutną prawdę. I to podoba się! Tego właśnie autor nie pojmuje. Zakazuje im wydawać swoje dzieła, a oni dają mu nagrody. Nieraz jednak pojawia się wspaniała mowa! I to jest ogromna rozrywka i mnóstwo śmiechu! Przede wszystkim wspaniale potrafi być sobą i unika pozerstwa, mimo iż jego prowokacje są sztuką i nieraz pułapką... Barwna postać autoanalizująca się, wielbiąca uwodzić. Nieco narcystyczna także.
• 

  • Zaburzenie
  • Thomas Bernhard
  • (towar niedostępny)

  Beata Pajest 2010-02-28

  Czytając Bernharda powracały obrazy z filmu pt. "Biała wstążka"...   (1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

  Zgadzam się z poprzednikiem, monolog księcia Sauraua działa zdecydowanie hipnotycznie! Wymaga skupienia. To nie tylko dziwaczny bełkot, a nawet jeśli, to sprytnie angażuje emocje. Spomiędzy mrocznych wynurzeń, wyłuskać zeń można wiele trafnych, choć brutalnych obserwacji ludzkiej brzydoty i poddać się zakłopotaniu z powodu obserwacji poglądu księcia na temat jego własnego losu. Mówi książę - są ludzie, przy których nie można wymawiać poszczególnych słów (przy ojcu księcia np. SS czy druga wojna światowa). Z ciekawością poznalibyśmy stosunek do wojny samego księcia. Brak go niestety. Monolog może sprawiać trudności osobom nie potrafiącym słuchać. Być może niektórym krytykom przypadłość ta właśnie dolega. Stąd ogromny podziw (podczas lektury) - dla lekarza odwiedzającego księcia cyklicznie. Znakomitego słuchacza - co książę zauważa i pochwala. To co czasem męczy i wybija z rytmu monologu to zdania wtrącone w nawiasie przez narratora (syna lekarza). Traumę wiejskiego, bezwzględnego chowu opisuje narrator drastycznie (rzeź ptaków!), wplatając opisy losów ludzkich naznaczonych traumą z dzieciństwa (np. wisielec w stodole). Czytając Bernharda powracały niektóre obrazy z filmu pt. "Biała wstążka". Np. samotność wiejskich dzieci.